a (p. 1) The first letter of the Tamil alphabet, முதலெழுத்து. 2. A demonstrative prefix, சுட்டெழுத்து, as, அக்கொற்றன் for அந்தக்கொற்றன். 3. Termination of the neuter plural of verbs, அஃறிணைப்பன்மைவிகுதி, as, வந்தன. 4. A sign of the 6th case followed by plural nouns, as, தனகைகள். 5. An interposed vowel, சாரியை, as in எனக்கு. 6. Sign of the number 8. எட் டென்னும் எண்ணின்குறி. 7. A vowel affix to every consonant not a mute, மெய்யெழுத்துக் களையியக்கும் சாரியை. 8. A privative prefix from the Sanscrit, as, ஞானம், அஞ்ஞானம். 2)

ām (p. 39) s. One of the poetic expletives, சாரியை. 2. An expletive, அசைநிலை. 3. A termination of the first person plural, in verbs of both classes, தன்மைப்பன்மைவி குதி. 4. A termination of the plural of verbs embracing the first and second person, உளப்பாட்டுத்தன்மைப்பன்மைவிகுதி. 5. A contraction of ஆகும், used to denote a quotation--as பெரியவனாம், it is said 'he is great.' 6. A contraction of the future of ஆ, in the third person neuter. 7. A particle of assent, yes; it is often doubled --as ஆம் ஆம், written, ஆமாம், and contracted to ஆமா. 8. A particle of comparison, ஓர் உவமவுருபு--as அல்லாங்குழலாள், a woman whose hair is black as darkness. (p.) வந்தாம். We came. பணியுமாமென்றும் பெருமை. Greatness is always humble. நானும் நீயுஞ்சென்றாம். I and you went. ஆங்காலம், s. The season when fortune favors and all things prove successful. ஆந்தனையும்--ஆமளவும். As much as possible. ஆமாறு, s. The proper manner of doing a thing, ஆகுமுறை. (p.) ஆமானவன், s. A worthy, competent respectable person, சிறந்தவன். (c.) ஆம்படி. In the manner which is agreeable to, or sufficient for. ஆம்புத்தி, s. Good or suitable advice, discrimination, cleverness, skill. ஆம்போலே. Agreeably to, possibly, perhaps. மண்ணாங்கட்டி, s. A clod. 10)

īr (p. 58) s. A nit, மயிரிற்பற்றுமீர். (c.) 2. The termination of verbs in the second person plural, முன்னிலைப்பன்மைவிகுதி. 3. Two a modification of இரு from இரண்டு; which see. ஈர்கொல்லி--ஈர்கோலி--ஈர்வலி-ஈர்வாரி, s. [vul. ஈருளி.] A kind of wooden comb for clearing the hair of nits. ஈர்கொல்லிக்கொடி, s. A kind of climbing plant, ஓர்கொடி, Pentatropis microphylla. ஈர்ப்பி, s. [vul.] Nits, scurf, dandruff in the hair, ஈர். ஈர்ப்பிவைக்க, inf. To be formed --as nits, or scurf in the hair. ஈர்வலித்தல், v. noun. Combing out nits, ஈர்வாரல். 26)

em (p. 73) pos. pron. [from யாம்.] Our --as எங்குலம், our caste; எம, our things. Also the ending of verbs of different persons, உளப்பாட்டுத்தன்மைப்பன்மைவிகுதி--as உண்டனெம்யானுமவனும், I and he ate. எமக்கு. To us, நமக்கு. எம்மனோர். Like us, such as we are, persons of our rank, state, circumstances. எம்முடையது--எமது, pron. Ours. எம்பி, s. Our or my younger brother, என்தம்பி. (p.) எம்பியும்யானுமுற்றெதிர்ந்தபோரினில். In the fight in which my brother and I engaged. (இராமா.) எம்பிராட்டி, s. Our lady, our mistress, எம்மிறைவி. (p.) எம்பிரான்--எம்பெருமான், s. Our lord, god, or chief, எம்மிறைவன். 2. The name of a Vishnu devotee, ஓர்விட்டுணு பத்தன். எம்பெருமான்சதகம், s. A celebrated devotional book, containing one hundred stanzas, addressed to Vishnu. எம்மான், s. Our God, எம்மிறை வன். (p.) 72)

kḷ (p. 101) s. Toddy, vinous liquor, மது. 2. The plural termination of nouns, pronouns and verbs, பன்மைவிகுதி. 3. (p.) Honey of flowers, தேன். 4. Stealing, theft, களவு. 5. Lying, falsehood, deception, பொய். கள்ளுக்குடியன்--கள்ளுணி--கள் ளுண்ணி. s. A drinker, a tippler, a toddydrinker, கள்ளுண்போன். கள்ளுச்சேர்க்க, inf. To gather toddy from the tree, கள்ளிறக்க. கள்ளுண், s. A beetle, a bee, வண்டு, lit. a honey-bibber. (p.) 6)

tum (p. 247) s. Dust, துகள். (Tel. loc.) 2. An affix of the first person plural, உளப் பாட்டுத்தன்மைப்பன்மைவிகுதி. தும்பறக்கஅடித்தான். He beat him so that the dust flew. 44)

pṉmai (p. 304) s. Plurality--oppos. to ஒரு மை, ஒன்றன்மை. 2. Many, multiform, multifold, பலவற்றின்றன்மை. 3. Any thing of middling quality, what is general, பொது மை. 4. Indefiniteness, indeterminateness, குறிப்பின்மை. 5. Connivance, கண்டிப்பின்மை. பன்மைச்சொல், s. A word in the plural number. பன்மைபண்ண--பன்மையாய்விட, inf. [prov.] To connive at a fault, to reprove or punish but slightly. பன்மைப்பால், s. [in gram.] The plural number, properly of the irrational class. பன்மைப்பொதுப்பெயர், s. A plural noun common to both the rational and irrational classes. பன்மையாய்ப்பேச, inf. To speak generally, indefinitely; not pointedly or particularly. பன்மைவிகுதி, s. A plural termination, commonly neuter. 31)