aṟai (p. 33) s. The sound of a letter, எழுத்தினோசை. 2. A word or sentence as uttered (not as written), சொல். 3. A rock, பாறை. 4. Peak of a mountain, மலையுச்சி. (p.) 5. A room, a chamber, cell, a separate apartment of a house, அறைவீடு. 6. (c.) Drawer of a box or otherwise, பெட்டிய றை. 7. (p.) The apartment in a chessboard, அரங்கு. 8. The cells in a bee-hive, தேன்கூட்டினறை. 9. Hanging ornaments, தூக்கங்கள். 1. A curtain, திரைச்சீலை. 11. An excavation, cavern, முழைஞ்சு. அறைகுறை, s. Wants, necessities, troubles. அறைகுறைபார்க்க, inf. To repair damages. அறைகூவ, inf. To challenge, summon to combat. (p.) அறைக்கட்டுக்கட்ட, inf. To build rooms and apartments in a house. 2. To construct a temporary temple on a certain festival. அறைபோக, inf. To undermine, make an underground passage, கீழறுக்க. 2. To desert to an enemy. அறைமுறையிட, inf. To complain, state one's wants and complaints. அறையுங்குறையுமான, rel. part. Incomplete, unfinished, half-done. 2. Injured, loose, defective, torn. அறைவீடு, s. A house with separate rooms or cells. 2. A room, chamber, room for security. நிலவறை, s. A cellar, a dungeon. 61)

ucci (p. 59) s. The crown of the head, உச்சந்தலை. 2. (fig.) Head, தலை. 3. Zenith, meridian, தலைக்குநேரிடம். 4. Mid-day, noon, when the sun is in the zenith, நடுப்பகல். 5. Top, apex, summit of a mountain, நுனி. (c.) 6. (p.) A knot of hair, மயிர்முடி. 7. Men's hair, ஆண்மயிர். 8. A dog, நாய். உச்சந்தலை, s. The crown of the head. உச்சிக்கரண்டி, s. A small spoon to pour oil on the heads of infants, சிறு கரண்டி. உச்சிக்கலயம், s. The uppermost earthen vessel of a number placed one above another. 2. A small earthen pot. உச்சிக்கிழான், s. The sun, (lit.) the ruler of the zenith, சூரியன். (சிலப் பதி.) (p.) உச்சிக்குடுமி, s. A tuft of hair on the crown of the head of boys and men. (c.) உச்சிக்குழி, s. Dimple in a child's cranium, the fontanel, தலையுச்சிப்பள்ளம். (c.) உச்சிக்கொம்பன், s. A beast with perpendicular horns near together, உச் சியிற்கொம்புள்ளமாடு. 2. Rhinoceros, air animal with one straight horn, காண்டாமிருகம். உச்சிச்செடி, s. The புல்லுருவி, a parasitical plant, Loranthus, L. உச்சித்திலகம், s. A flowering shrub with red blossoms, ஓர்பூஞ்செடி. உச்சிப்பிளவை, s. An ulcerous scab or sore on the crown of the head, உச்சந்தலையிலுண்டாகுமோர்புண். உச்சிப்பொழுது, s. Noon-day, நடுப்பகல். உச்சிமலை, s. A steep hill, a precipitous height. உச்சிமோக்க, inf. To smell the crown of the head of young children-as parents often do through fondness, நடுத்தலையைமோக்க. உச்சிவிடுதி, s. Cessation of rain at noon, மத்தியானநேரத்தில்மழைவிடுகை. 2. Recess at noon of laborers, or of boys at school. உச்சிவேர், s. The main root of a tree, மூலவேர். உச்சுகாட்டல், v. noun. [prop. உச் சிகாட்டல்.] Setting dogs, directing a dog to an object of attack, &c., நாயை யேவல். உச்சுச்செனல், v. noun. Calling a dog, நாயைக்கூப்பிடல். மலையுச்சி, s. The top of a hill, the peak. 59) *

kuṭumi (p. 117) s. Men's hair, ஆண்மயிர். 2. A man's single lock of hair, tied in a knot and never shaven off, சிகை. 3. The crown of the head, உச்சி. 4. The summit of a mountain, மலையுச்சி. 5. Victory, success, வெற்றி. 6. [prov.] The corner pin of a door fitted into a hole or cavity in the sill, thereby serving the purpose of a hinge, கதவின்குடுமி. 7. The handle of a plough, மேழிக்குடுமி. 8. vul. A snake-catcher, and dealer in antidotes for the bite of snakes, பாம்புபிடிப்பவன். குடுமிமுடிய, inf. To tie the hair in a knot. குடுமிவாங்க, inf. To shave off one's hair-lock; i. e. to divest one of office, power, &c. உச்சிக்குடுமி, s. A lock or tuft on the crown of the head. முன்குடுமி, s. A lock nearer the forehead. பின்குடுமி, s. A lock on the hinder part of the head. கன்னக்குடுமி, s. [prov.] Side lock of hair. குடுமிக்கதவு, s. A door or shutter that turns with a pin at the upper and lower corners. குடுமிதட்டுதல், v. noun. Beating the tuft of hair--as a preliminary of quarrelling, contending, &c. 2. [prov.] Striking off the top of a measure of grain, தானிய அளவிற்றலைவழித்தல். கீழ்க்குடுமி, s. The lower pin of a door. மேற்குடுமி, s. The upper pin of a door. குடுமிப்பருந்து--குடுமியன், s. [prov.] The crested kite, ஓர்வகைப்பருந்து. 10) *

koṭumuṭi (p. 146) s. The summit of a mountain, a peak, a ridge, மலையுச்சி. 2. the top or pinnacle of a car, தேரினுச்சி. 3. The pinnacle of a tower, கோபுரத்தினுச்சி. 13)

cikaram (p. 181) s. The peak, summit or ridge of a mountain, மலையுச்சி. W. p. 842. S'IKHARA. 2. The tapering top of a car, chariot, tower, lamp, &c., head, தலை. 3. Turret of a building, கோபுரசிகரம். (c.) 4. The crown of the head, உச்சி. 5. A mountain, மலை. 6. Height, உயர்ச்சி. 7. House, வீடு. 8. (Compare சீகரம்.) Wave, billow, திரை. 9. A dish, brass plate or bowl to eat from, வட்டில். (சது.) 1. A crow, காக்கை. 11. Dry ginger, சுக்கு. (M. Dic.) 12. The name of the letter, சி. (p.) சிகரக்கொடிமுடி, s. The steeple knob, or ball, on which a vane is placed. (R.) சிகரம்வைக்க, inf. To put the knob upon a steeple, &c. 2. To form towering knobs to some ornaments worn in the ears of women. (c.) சிகரபந்தி, s. Peaks or turrets in rows. 14) *

cimayam (p. 184) s. The summit of a mountain, மலையுச்சி. 2. A hill, a mountain, மலை. 20)

neṟṟi (p. 281) s. Forehead, front, brow, நுதல்; vulgarly, நெத்தி. 2. End or extremity of a board, a timber, &c., தண்டிகையின்தலைப்பு. 3. The upright, front, or prominent part of a building, a fort, &c.; a gable, வீட்டின்மு கடு, (c.) 4. Front of an army, முன்னணி. 5. Brow of a hill, மலையுச்சி. 6. Upper part of the stem of a tree, where it branches off, மரத்தினுளி. 7. Rank or file of an army, படைவகுப்பு. நெற்றிக்கண்-நுதற்கண், s. Frontal eye, as of Siva. நெற்றிக்கண்ணன், appel. n. Siva, சிவன். நெற்றிக்குநேரே. Over against one, fronting one. நெற்றிக்கை, s. As நெற்றிமுட்டு, 2. நெற்றிச்சுட்டி, s. An ornament for the forehead of a female or a child. 2. As சுட்டி, which see. நெற்றிச்சுழி, s. A kind of curve on the forehead. நெற்றித்திலகம்--நெற்றிப்போட்டு, s. A spot of sandal, &c., on the forehead. See திலகம். நெற்றிப்பட்டம், s. A plate for a man's forehead, as a badge of distinction. See பட்டம். நெற்றிமாலை, s. A chain, or garland for the forehead. நெற்றிமுட்டு, s. A short and direct course, or way, across, சரிநேர். 2. A slanting timber in a bungalow roof, as எதிர்கைமரம். 3. The end of a board, &c., lower end of a rafter, கைமரத்தினடி. 4. Sudden meeting of one at a corner, முட் டுச்சந்து. நே நேசம்வைக்க, inf. To love, to exercise love. நேசன், s. [fem. நேசி.] A dearly beloved friend, a favorite, சிநேகன். 2. A votary, a devotee, பத்தன். 20)