amutngkm (p. 20) s. A shrub, as சதுரக் கள்ளி. 25) *

amutam (p. 20) --அமிருதம், s. Ambrosia, nectar, the food of the gods, obtained by churning the sea of milk, தேவருணவு. 2. Sweetness, இனிமை. 3. Milk. பால். 4. Water, நீர். 5. A medicine, a medicament that restores to life, a cordial, ஓர்மருந்து. 6. Final emancipation of the soul or eternal felicity according to Hindu philosophy, முத்தி. 7. A kind of liquor supposed to ooze from the brains of a class of yogis, on which they subsist. (See அமுததாரணை.) 8. Curds, தயிர். 9. Three kinds of medicinal fruits. திரிபலை. 1. Three kinds of spices, திரிகடுகு. 11. A plant, சீந்தில். அமுதகம், s. The sea of milk, பாற்கடல். 2. Water, சலம். 3. The female breast, கொங்கை. (p.) அமுதகுலர், s. Shepherds, இடை யர். 2. The learned, the great, சான்றோர். அமுதங்கரந்தநஞ்சு, s. A poisonous substance enclosing something valuable, as the covering of ginger root, which is to be rejected, &c. 2. A person with harsh words and good disposition. அமுதசருக்கரை, s. A medicinal sugar prepared from the சீந்தில் root or stem. அமுததாரணை, s. The nectarine principle in the head or brain from which the silent, motionless devotee is supposed to obtain nutrition, support and enjoyment, when living without external food. அமுதபுட்பம், s. A creeping plant, சிறுகுறிஞ்சா, Periploca, L. அமுதப்பார்வை, s. A favorable or propitious look. as of a lady towards her admirer, குளிர்ந்தபார்வை. அமதமேந்தல், v. noun. Giving food to ascetics and other virtuous persons, guests, as one of the nine kinds of புண்ணியம், and of the sixteen உபசாரம். அமுதயோகம், s. [in astrology.] The auspicious conjunction of a certain day of the week, phase of the moon and lunar constellation. See யோகம். அமுதர், s. Celestials, வானோர். 2. Herdsmen, இடையர். (p.) அமுதவல்லி, s. A creeper, as சீந்தில். அமுதவெழுத்து, s. Letters deemed propitious and proper to begin a poem, or to be in other important places. They are the vowels, அ, இ, உ, எ, and the consonants, க், ச், த், ந், ப், ம், வ், or all the letters but the நஞ்செழுத்து. அமுதாசனர், s. The gods, as அ மிர்தாசனர். 26)

amutāri (p. 20) s. A plant, the பூனைக் காலி, Dolichos, L. 27)

amutu (p. 20) s. Ambrosia, அமுதம். 2. Sweetness, இனிமை. 3. Water, நீர். 4. Milk, பால். 5. Boiled rice, சோறு. 6. Food in general, போசனம். 7. A restorative medicine, elixir, cordial, ஓர்மருந்து. 8. Taste, சுவை. (p.) அமுதுசெய்ய, inf. To take food, (applicable to superiors.) அமுதுபடி, s. Raw rice. அமுதுமோர், s. Sour milk used for curdling. அமுதூட்ட, inf. To give food, nurse or suckle a child. See ஊட்டு. கட்டமுது, s. Rice tied up for a journey. 28)

amuttm (p. 20) s. A vegetable poison, as வசநாபி. 29)

ārōkaṇam (p. 41) s. Ascension, எழு ச்சி. 2. Rising, ஏறுகை. 3. Step or flight of steps, a stair-case, stone-steps, கற்படி. Wils. p. 119. AROHAN'A. 4. An inclined roof, தாழ்வாரம். (p.) ஆரோகணகதி, s. Sounding the lute from the lowest note to the highest. 2. Rising up, upward passage, &c. ஆரோகணசுரம், s. The singing of the gamut from the lowest note to the highest. 45) *

icai (p. 45) s. A sound, noise, ஒலி. 2. Praise, புகழ். 3. A word, சொல். 4. A tune, melody, மிடற்றாற்பிறக்குமிசை. 5. Instrumental music, நரம்பிற்பிறக்குமிசை. 6. Sound, harmony in music, a harmonious or musical sound, tone, note, &c., இசைப்பாட்டு. Also a term common to the different parts in music. (p.) (சது.)--The seven principal sounds or notes in the vocal and instrumental music of the Hindus are called, சுரம், in singing, and நரம்பு, on stringed instruments; they are, 1. குரல், the guttural sound, the sound coming from the throat, மிடற்றாற்குரல். 2. துத்தம், the second tone of the gamut, or நி modulated by the tongue, நாவினாற்றுத்தம். 3. கைக்கிளை, the sound caused by the palate, அண்ணத்தாற்கைக்கிளை. 4. உழை, the cerebral, or the sound coming from the head, சிரத்தாலுழை. 5. இளி, that which proceeds from the forehead, நெற்றியாலிளி. 6. விளரி, the pectoral, or that which proceeds from the breast, நெஞ்சால்விளரி. 7. தாரம், that from the nose, or nasal, மூக் காற்றாரம்.--These sounds, they compare: 1. With those of animals--as that of a peacock, a bull, a sheep, &c. 2. With the different tastes of milk, honey, &c. 3. With the different scents of jasmin, nymph&oe;a, &c.--The letters (அட்சரம்.) by which they express these notes are as follow: 1. ஆஅ. 2. ஈஇ. 3. ஊஉ. 4. ஏஎ. 5. ஐஇ. 6. ஓஒ. 7. ஔஉ.--The time or measure, (மாத்திரை,) of these notes is as follows:The 1st note குரல் contains 4 measures நான்கு குரல். 2d துத்தம் contains 4 measures நான்குதுத்தம். 3d கைக்கிளை ,, 2 ,, இரண்டுகைக்கிளை. 4th உழை ,, 3 ,, மூன்றுழை. 5th இளி ,, 4 ,, நான்கிளி. 6th விளரி ,, 3 ,, மூன்றுவிளரி. 7th தாரம் ,, 2 ,, இரண்டுதாரம். From the combinations of these notes or sounds, are formed seven different kinds of airs or tunes; (பாலை) viz.: 1. செம்பாலை, or the air in which the first note is doubled, குரலேகுரல். 2. படுமலைப் பாலை, the air in which the second and first notes are compounded, துத்தமேகுரல். 3. செவ்வழிப்பாலை, the air in which the third and the first notes are compounded, கைக்கிளையேகுரல். 4. அரும்பாலை, the air in which the fourth and the first notes are compounded, உழையேகுரல். 5. கொடி ப்பாலை, the air in which the fifth and first notes are compounded, இளியேகுரல். 6. விளரிப்பாலை, the air in which the sixth and first notes are compouned, விளரியே குரல். 7. மேற்செம்பாலை, the air in which the seventh and first notes are compounded, தாரமேகுரல்.--The differences of these tunes are as follow; viz.: 1. கொ டிப்பாலை, a tune higher than செம்பாலை. 2. விளரிப்பாலை and மேற்செம்பாலை, tunes higher than கொடிச்செம்பாலை.--The three different parts in music are: 1. மந்தவிசை, bass, or the lowest pitch--also called, மந்தரம் or காகுளி. 2. மத்திமலிசை, tenor or medium--also called, மதுரம் or சமன். 3. தாரவிசை, treble or the highest pitch-also called, உச்சம் or வல்லிசை.--The different parts are not sung together, but one after another in succession--மந்த விசை, takes its pitch in the key note of the bass--the மத்திமவிசை, in the fifth-and the உச்சம், in the octave. The term is also applied to the several notes or sounds of the octave--also called சுரம்-as the first சுரம், the second சுரம், &c., and the whole are called the சரளி or gamut. இசைகேடு, s. Dissonance, discord, want of harmony, சுரபேதம். 2. Dishonor, disgrace, ill-fame, அவகீர்த்தி. 3. Want of opportunity, inconvenience, inauspiciousness--as of a day, ஒத்துக்கொள் ளாமை. 4. [prov.] Reduced state, emaciated state, இடைந்துபோனநிலைமை. இசைகொள்ள, inf. To be renowned, கீர்த்திபெற. இசைக்குழல், s. A musical windinstrument, ஊதுகுழல். இசைத்தமிழ், s. One of the three kinds of Tamil odes, or other poetry adapted to song--also the various changes made to accommodate language to music, முத்தமிழினொன்று. இசைத்திரிபு, s. A change of tune by mistake, ஓசைப்பிறழ்வு. 2. Variation in music, இசைமாறுகை. 3. A different enunciation of the same terms, according to the different senses they are intended to convey, இசையறுத்துக்கூறுகை-as செம்பொன்பதின்கழஞ்சு, may be செம்பு ஒன் பதின்கழஞ்சு, the copper is nine கழஞ்சு--or செம்பொன் பதின்கழஞ்சு, the fine gold is ten கழஞ்சு. So குறும்பரம்பு may be குறும்பர் அம்பு, the army of territorial chiefs-or குறும் பரம்பு, a short board used for smoothing ploughed fields. இசைநாள், s. The twenty-fifth, also the twenty-sixth lunar mansions, பூரட்டாதி and உத்திரட்டாதி. இசைநிறை, s. [in poetry.] The use of a letter, or word to fill the measure-an expletive, ஓரிடைச்சொல்; as ஏஎ யிவ ளொருத்திபேடி. Heh! This is a hermaphrodite. இசைநூல், s. The science of music. இசைப்பாட்டு, s. A melody, tune, song, காந்தாரம். இசைமடந்தை, s. Sarasvati, the wife of Brahma; the goddess of speech, of music, fame, praise, &c., சரச்சுவதி. (p.) இசையுள்ளான், s. A man of fame or praise. இசையெச்சம், s. [in grammar.] Ellipsis or omission of a word, சொல் லெச்சம். இசையெடுக்க, inf. To pitch or begin a tune. இசைவல்லோர்--இசைவாணர். s. Proficients in music, சங்கீதபாடகர். 2. Heavenly choristers, கந்தருவர். 39)

iḷi (p. 56) s. Disgrace, degradation, meanness, baseness, contempt, contumely, scorn, இகழ்ச்சி. 2. A token of scorn or contempt, grinning, இகழ்ச்சிக்குறிப்பு. 3. Laughter, சிரிப்பு. 4. Ridicule, derision, silly laughter, அவமதிச்சிரிப்பு. 5. A cerebral tone in singing, one of the seven tones of the gamut, supposed to proceed from the forehead, நெற்றியிற்பிறக்குமிசை. 6. A string of the lute whose sound is in unison with the cerebral tone, யாழிலோர்நரம்பு. 7. Junction, union, இணக்கம். (p.) இளிவரின்வாழாதமானமுடையார். Those who are so sensitive as not to be able to survive disgrace. (குறள்.) இளிபுரிய, inf. To deride, scorn, disgrace, இகழ்ச்சிசெய்ய. 7)

kiḷai (p. 112) s. Branching, ramification, branch, மரமுதலியவற்றின்கிளை. 2. A bough, a spring, a twig, a spray, a sprout, a shoot, a bud, தளிர். 3. Kindred relations, line, family branches சுற்றம். 4. A herd (of cattle). a flock, a horde, a shoal; a family, a race, a group, a class, a company, கூட்டம். 5. Bamboo, மூங்கில். 6. A mode of singing, ஓர்பண். 7. One of the musical tones modulated by the palate--the third in the gamut, கைக்கிளையென்னுமிசை. 8. One of the strings of the lute corresponding with the கைக்கிளை tone, யாழினோர்நரம்பு. கிளைகிளையாய், In herds, flocks or groups. கிளைகூட்ட, inf. To screech--as two or more ஆந்தை owls together. கிளைக்கதை, s. One story branching out of another, a ramifying narrative; an episode. கிளைவழி, s. Lineage, pedigree, உறவின் வழி. 2. A branching street, கொடிவழி. கிளைநறுக்க, inf. To prune, to lop. கிளைபுறப்பட, inf. To shoot forth--as a branch. கிளையோட--கிளைவிட inf. To put forth twigs, branches, &c. 2. To ramify, to branch out. நெடுங்கிளை, s. A straight branch. பக்கக்கிளை, s. A by-shoot. பொய்க்கிளை, s. [prov.] False sprouts for fruit in jack-trees. மெய்க்கிளை, s. [prov.] Sprouts of genuine fruits in jack-trees. கிளைஞர், s. (pl.) Relations, kindred, உற வோர். 2. Friends, companions, associates, தோழர். See under கிளை, v. a. கிளைபெருக்க, inf. To be numerous, to multiply, ramify, increase, &c.--as a family. கிளைமை, s. Relationship, உறவு. 2. Amity, friendship, சினேகம். கிளையார், s. Kindred, friends. கிளைப்பெயர், s. [in grammar.] Names of a small class or division of men, or animals, as distinguished from குழூஉப் பெயர் and சாதிப்பெயர்--as in எயின், hunting class; தமர், one's family circle. 13)

cañcāram (p. 157) s. (ex Sa. Sanchara.) Sojourning, abiding, dwelling, inhabiting, சஞ்சரிக்கை. 2. Rightful or natural residence, as men in villages, beasts in jungles, fishes in water, &c., வாசஞ்செய்கை. 3. (p.) The rising and falling of the voice, in singing the notes of the gamut, ஆரோகண அவரோகணக்கலப்பு. 4. [loc.] The elephantstable, யானைக்கூடம். See சஞ்சரி. (c.) அங்கேமனித சஞ்சாரமில்லை. It is not frequented by men; it is a solitary place. சஞ்சாரபிரேதம், s. One who is civilly dead--of no estimation. (lit.) a moving careass. சஞ்சாரம்பண்ண, inf. To lodge, dwell, &c.,--as சஞ்சரிக்க. சஞ்சாரி, s. An inhabitant, frequenter, &c., சஞ்சரிப்போன். (p.) 12)

camutāyam (p. 163) s. A company, a multitude, an assembly, கூட்டம். 2. A society, association, சங்கம். 3. A collection, a quantity, திரள். W. p. 9. SAMUDAYA. 4. [adj.] Public, common to all, பொது. (p.) 5. [prov. also சமதாயம்]. Compromise, a mutual agreement.--சமாதானம். சமுதாயத்துக்குவருகிறதாய்க் காணவில்லை. It does not appear that the parties will come to a compromise. சமுதாயகாரியம், s. Public business. சமுதாயக்கிராமம், s. A village, the revenues of which are equally divided between the proprietor and inhabitants. சமுதாயம்பேச, inf. To speak impartially and without bias to differing parties. சமுதாயவிண்ணப்பம், s. [Christian usage.] A general supplication, litany. 56)

camutītam (p. 163) --சமுதிதம், s. [adj.] Common to all, public. See சமுதாயம். Sa. Samudita. சமுதீதப்பிரயோசனம், s. [Rom. Cath. usage.] Communion of saints. (B.) 58) *

camutti (p. 163) s. (also சமர்ததி.) The line or phrase or words repeated at the conclusion of each verse of a poem, செய்யுட்சமன் முடிவு. 2. Completeness--as சமசை; [ex Sa. Samrudd'hi, complete.] 3. Fullness, நிறைவு. (p.) சமுத்திகட்ட, inf. To construct the சமுத்தி portion of a stanza. சமுத்திபாட, inf. To show one's ability in composing poems on any given subject. 59)

camuttiram (p. 163) s. Sea, ocean, கடல். W. p. 91. SAMUDRA. 2. A division of an army --as சமு, படையிலோர்தொகை. 3. A number, ஓரெண். 4. (fig.) Any large quantity, abundance, மிகுதி. (c.) சமுத்திரமாயிருப்பவன். One who has abundance. சேனாசமுத்திரம். Ocean-like armies. சமுத்திரகோஷம்--சமுத்திரகோடம், s. The roaring of the sea. (See கோஷம்.) 2. Os sepi&ae;, the cuttle-fish, cuttle-fish bone, one of the hundred and twenty kinds of உபரசம். சமுத்திரசுண்டி, s. A sea shell, ஏரல். சமுத்திரஸ்நானம், s. Bathing in the sea, as a religious ceremony, at certain conjunctions of the planets, &c. சமுத்திரதேவி, s. The sea personified as a goddess. சமுத்திரதோயம், s. Sea water, கட னீர். (p.) 2. The முடக்கொற்றான் plant. சமுத்திரபகவான்--சமுத்திரராசன், s. Varuna the Indian Neptune, வருணன். சமுத்திரயாத்திரை, s. A voyage. சமுத்திரசோகி, s. The name of an herb, broad-leaved bindweed, Convolvulus speciosus, வட்டத்திருப்பி. சமுத்திரப்பச்சை--சமுத்திராப்பச்சை, s. A fragrant plant, Mentha zeylan, ஓர்பூண்டு. சமுத்திரபாலை, s. The கடம்பு tree. சமுத்திரவர்ணச்சிலை--சமுத்திரவருணச் சிலை, s. Beryl, a precious stone, ஓர்கல். சமுத்திராப்பழம், s. A medicinal fruit; sea-fruit, said to be brought to India from the eastern islands, கொந்தளப்பழம். 61)

caraḷi (p. 166) s. Practising the seven tones or notes in music; also, the notes as disposed on the gamut, சத்தசுரப்பயிற்சி; [ex சரளம், order.] 2. [prov. improp. for] சளி.] Phlegm in the chest or throat, கோளை. (c.) சரளிகற்க--சரளிபழக--சரளிபாட, inf. To learn to sing by the gamut, to practise the tones in music. சரளிப்பதம், s. A lyric composed so as to have the notes of the gamut intervene between the different lines or forms of rhythm. சரளியலங்காரம், s. Exercising the voice in the seven tones with changes or varieties. (p.) சரளிக்கட்டு, v. noun. [prov.] A collection of phlegm in the chest, சளிக்கட்டு. 59) *