irai (p. 51) க்கிறேன், இரைத்தேன், ப் பேன், க்க, v. n. To sound, ஒலிக்க. 2. To roar, rush, chirp, &c.--as இரைய. 3. To pant, palpitate--as with running; to breathe hard, wheeze--as an asthmatic, இரைப்புண்டாக. 4. [prov.] To puff up, swell--as the body sometimes does after the use of sulphur, வீங்க. அவனுக்கிரைக்கிறது. He pants or breathes short. இரைப்பு, v. noun. Fizzing, buzzing, hissing, இரைச்சல். 2. Hard breathing, wheezing, panting, shortness of breath, ஓர்நோய். இரைப்பெலி, s. A kind of rat whose bite causes shortness of breath.

īḷai (p. 58) s. Asthma, consumption, phthisis, any pulmonary complaint causing difficulty of breathing, கோழை. ஈளைக்காரன், s. A consumptive man. ஈளையிழுக்க, inf. To breathe with difficulty--as an asthmatic person. 34)

ūẕi (p. 71) s. The periodical termination of a great age, or the time of the universal deluge and destruction of all things, the end of the world, உகமுடிவு. 2. A very long time, நெடுங்காலம். 3. (p.) Lifetime, உறைகாலம். 4. The earth, பூமி. ஊழிபெயரினுங்கலங்காருரவோர். Though the world should come to an end, the sages will not deviate from their purposes. ஊழியுள்ளளவும். Through all eternity, lit. to the end of an age. உனக்கூழிவர. may you die--an imprecation. நீடுழிவாழ்க. May you live long. ஊழிகாலம், s. A very long time, ages without number, நெடுங்காலம். (சத. 2.) ஊழிக்காய்ச்சல், s. An epidemic fever, or pestilence supposed to be produced by a malignant demon, தொத்து சுரம். ஊழிக்காற்று, s. A destructive wind that prevails at the end of the world, யுகமுடிவிலுண்டாகுங்காற்று. 2. A demon, or bad vapor that causes epidemic diseases, pestilence, &c., விஷக்காற்று. ஊழித்தீ, s. The deluge, or submarine fire, usually described as a mare dwelling in the sea and breathing fire, by which, at the end of every quadruple age, the fire is consumed, வட வைத்தீ. ஊழிநீர், s. The water which prevails at the last deluge, described as rain poured down from the seven species of clouds united, also as the water of the circumfluent sea, உலகமுடிவிலுண்டாகுஞ்ச லப்பிரளயம். ஊழிநோய், s. A pestilence induced by a malignant demon, தொத்து வியாதி. ஊழியூழிகாலம், s. From age to age, eternity. 2)

kiranti (p. 109) s. That part in the body where the three nerves or arteries, இடை, பிங் கலை, and சுழிமுனை, intersect each other, நாடி மூன்றின்சந்து. 2. Ulcer, especially venereal ulcers; venereal complaints, மேகவியாதி. 3. Knotting of the vessels--as in varicocele, &c., இலிங்கக்கிரந்திமுதலியன. 4. Various eruptive complaints arising from bad humors in the system, மேகவூறல். Wils. p. 33. GRANTHI. 5. A ganglion. கிரந்திக்கட்டு, s. A venereal swelling or tumor. கிரந்திக்காரன், s. One who has the venereal disease. கிரந்திநாயகம், s. A plant famous for correcting cutaneous eruptions, ஓர்பூண்டு, Ruellia patula, L. கிரந்திப்பண்டம், s. Any highly-flavored or other food, supposed to heighten venereal disease, or to produce bad humors or cutaneous eruptions. கிரந்திப்பரு, s. A venereal pimple or blotch. கிரந்திப்புண், s. A venereal sore or ulcer; a bubo, chancre. கிரந்தியெண்ணெய், s. A medicinal oil for correcting bad humors in the system. கிரந்திவாயு, s. Flatulency, chiefly in children, connected with eruptions and difficulty of breathing. அழிகிரந்தி, s. A bad form of the கிரந் தி disease. கணுக்கிரந்தி, s. A disease affecting the joints of the body. கருங்கிரந்தி, s. Cutaneous eruption of a black color, affecting children. கள்ளிப்பூக்கிரந்தி, s. A variety of venereal eruption resembling the கள்ளி flower. செங்கிரந்தி--மேககிரந்தி, s. Venereal herpes. (Ainslie's Mut. Med.) துத்திப்பூக்கிரந்தி, s. A variety of venereal eruption resembling the துத்தி flower. நுணுக்காய்க்கிரந்தி, s. A variety of venereal eruption resembling the நுணா fruits. பெருங்கிரந்தி, s. A kind of disease in children, often fatal; to which adults also are sometimes liable. An affection of the mesenteric gland. பெருங்கிரந்தியெண்ணெய், s. A medicinal oil for the பெருங்கிரந்தி disease. 80) *

kuttu (p. 121) கிறேன், குத்தினேன், வேன், குத்த, v. a. To punc ure, prick, penetrate; to bore, perforate, ஊசிமுதலியவற்றாற்குத்த. 2. To stab, to thrust, to pierce, ஈட்டிமுதலியவற் றாற்குத்த. 3. To pound in a mortar, to comminute, உலக்கையாற்குத்த. 4. To crack, to crush, smash, நெரிக்க. 5. To strike with the fist; to cuff, buffet, box, கையினாற்குத்த. 6. To efface a writing by dotting it with a style, &c., கிறுக்கிக்குத்த. 7. To drop; to pour out a small quantity, எண்ணெய்முதலிய குத்த. 8. to gore, கொம்பினால்முட்ட. 9. To pick or strike--as a stork, a crow, &c., பறவைகுத்த. 1. To mark by pricking, dotting, &c.; to dot, to point, புள்ளிகுத்த. 11. To stamp, to impress. முத்திரைமுதலியகுத்த. 12. To dig, dig up, dig out. கிண்ட. 13. (See the verb குறு.) To pluck, பறிக்க. 14. To ram down--as in a gun, துப்பாக்கியைக்கெட்டிக்க. 15. To bury in the ground--as certain seeds, விதையூன்ற. 16. To plant, set, place, நட, நிறுத்த, வைக்க. 17. To use sarcastic allusions, to employ invectives, சுடுவார்த்தை பேச. 18. To thwart, to defeat--as a design; to oppose--as a measure or scheme, தடங்கற்செய்ய. 19. [vul.] To coagulate milk, பிரைகுத்த. 2. v. n. To throb, to ache, வயிறு முதலியகுத்த. குத்தாமற்குத்திப்போட்டான். He has indirectly made a sarcastic allusion to me. அவன்கையைக்கொண்டே யவன் கண்ணிற் குத்தி னான், He has taken hold of his neighbor's hand, and thrust it into his eyes; i. e. he has employed his neighbor's means to injure him. குத்தித்தைக்க, inf. To sew through and through. குத்துக்கோல், s. A horse or ox goad. தாற்றுக்கோல். 2. A pike-staff, முட்கோல். குத்துமுள், s. A spur, குதிரைமுள். குத்துவாள். s. A dirk, a hand-dart or bayonet, உடைவாள். குத்தீட்டி, s. A poniard. குத்துவல்லையம், s. A hand-javelin--opposed to எறிவல்லையம். குத்தூசி, s. A kind of wooden needle, for roofing or hedging. அம்மைகுத்த, inf. To vaccinate. பச்சைகுத்த, inf. To tattoo; lit. to puncture and insert a blue dye. பல்லுக்குத்த, inf. To pick the teeth. மூக்குக்குத்த, inf. To perforate the nose. குத்திக்கொல்வோன், s. One who kills another by stabbing, an assassin. குத்துக்கொம்பு, s. [prov.] Perpendicular horns. குத்துக்கரணம், s. A somerset. நிலைகுத்த, inf. To be set in or fixed --as the eyes of one just breathing his last. சாந்துகுத்த, inf. To pound chunam or mortar. நெல்லுக்குத்த, inf. To pound paddy. பேன்குத்த, inf. To crack or crash lice. குரும்பைகுத்த, inf. [prov.] To pluck young cocoanuts, &c. அள்ளிக்குத்த, inf. [prov.] To give liquid food stintingly. 2. To drop a little water on plants, &c. குத்துவலி--குத்துக்குடைச்சல், v. noun. Throbbing or pinching pain, stitches. குத்திப்பேச, inf. To make a cutting remark. குத்தியள்ள, inf. To take up grain, &c., by thrusting the hands in perpendicularly. குத்தல், v. noun. Puncturing, pricking --as one of the eight kinds of impressions perceived by the sense of feeling. 2. Ramming; thrusting, stabbing, &c. குத்தார்க்கு, s. [local.] Withe, cord, &c., inserted in the hole of a குத்தூசி needle. குத்து, v. noun. Pounding in a mortar, உரலிற்குத்துகை. 2. A blow with the fist, a cuff, a buffet, a box, கைக்குத்து. 3. A thrust, a stab; a puncture, a prick, an incision, a goading, ஈட்டிமுதலியவற்றாற்கு த்துகை. 4. The peck of a stork, மூக்கினாற்கு த்துகை. 5. An acute, throbbing, twinging pain, ஓர்நோய். 6. A dot, a point, a tittle; a spot--commonly with a pointed instrument, புள்ளி. 7. A double handful of grain, &c., the hands being thrust in perpendicularly. 8. [prov.] A handful, ஓர் கையளவு. 9. Perpendicularity, steepness--as in செங்குத்து. குத்துண்டுபோவாய்--குத்துண்பாய். May you be stabbed--an imprecation. ஒருகுத்துச்சோறு. A double handful of boiled rice, with the hands thrust in perpendicularly. குத்துமி, s. Husk--as separated from rice by pounding. குத்துவெட்டு, s. Stabbing and maiming. --either in scuffles, robbery or war. 2. Dots and strokes--as erasures, பிழைபட் டதைக்கிறுக்கித்தள்ளல். குத்துப்பாடு, v. noun. Censuring or charging one with a fault; violent contention; lit. piercing, retortion. அந்தவேலைமேற்குத்துப்பாடுசொல்லுகிறான். He finds fault with the work. குத்துக்காயம், s. A wound by a stab; a stab. அடப்புக்குத்து, s. [prov.] Stabbing in the ribs, விலாக்குத்து. தலைக்குத்து--மண்டைக்குத்து, s. Piercing pain in the head; head-ache. முலைக்குத்து, s. Piercing pain in the breast. முலைக்குத்தைஅறியுமாசவலைப்பிள்ளை. Does the babe know the mother's breast-ache? குத்துண்ண, inf. To be beaten, pierced, stabbed, &c. குத்துப்பட. குத்துணி, s. One stabbed, குத்துண்ட வன். 2. A mean, vagabond, shameless fellow. குத்துப்பட்டுவிழ, inf. To fall, or drop down pierced. குத்துக்குநிற்க, inf. To stand on points, each urging his own reasons; to contend, to oppose-as rivals. 2. To haggle in dealing. குத்துகால்-குத்துக்கால், s. The uprights of a frame-as of a car; a piece of furniture, support, தாங்குகால். குத்துக்காலிட, inf. To sit or lie with bent legs; [ex குந்து.] குத்துக்கால்நாட்ட, inf. To fix or plant the uprights. குத்தாய்நிற்கிறமலை, s. A mountain standing perpendicularly. குத்துவிளக்கு, s. Standing lamp, a brass candlestick. குத்துக்கல்-குத்்தாங்கல், s. A perpendicular stone. குத்துக்கல்லாய்வைக்க, inf. To build with bricks set upon the edge. குத்துக்குளம்பு, s. The hoof of oxen, horse, &c., falling perpendicularly, not spreading-regarded as a good species for speed. குத்துப்பாறை, s. Small, perpendicular heaps of stones in the vicinity of a rock. 2. [local.] The horizontal part of a rock where women pound paddy. குத்துப்போர், s. The first layer of sheaves of corn in a stack, placed with the ears uppermost, நிறுத்திட்டமாய் வைக்குஞ் சூடு. 2. Boxing, fisticuffs, மற்போர். குத்துப்புள், s. [prov.] The place where the புள் stick falls perpendicularly in the கிட்டிபுள்ளு game. குத்தெனவீழ, inf. [prov.] To fall headlong, தலைகீழாய்விழ. 2. To fall in a perpendicular position, நிறுதிட்டமாய்விழ. செங்குத்தானமலை, s. A perpendicular hill; a precipice. மூங்கிற்குத்து, s. A cluster of bamboos, consisting of some parent stems and saplings. குத்துச்செடி, s. Any low shrub. குத்துக்கரந்தை, s. See under கரந்தை. குத்துக்காரை, s. See under காரை. குத்துக்கோரை, s. A grass, ஓர்கோரை, Cyperus compressus, L. குத்துத்திராய், s. An edible herb, ஓர் கீரை, Mollugo stricta, L. குத்துப்பகன்றை, s. A plant, ஓர்செடி, Lechea verticillata, L. குத்துப்பசனி, s. A species of பசளி. 13)

kuṟukuṟuppai (p. 132) --குறுகுறுப்பு, s. Snoring stertorous breathing, குறட்டை. 31)

koy (p. 146) கிறேன், தேன், வேன், ய, v. a. To crop or pluck fruits, flowers, ears of corn by the hand, &c., அறுக்க. 2. To prune, shear, crop off--as hair, &c.; to snip or cut off the head, &c., கத்தரிக்க. 3. [vul. கொய்சு.] To plait, pucker, gather a cloth into folds, சீலைகொய்ய. 4. [prov.] v. n. To experience dilatation and contraction--as in breathing, மூச்சுதொய்ய. கொய்சகம், s. [vul. கொசுவம், com. கொய்யகம், கொய்சுவனம்.] The plaited or gathered end of a woman's cloth, sometimes of a man's, சீலையின் கொய்சகம். கொய்துகட்ட--கொய்துடுக்க, inf. To gather up the end of a cloth and fasten it round the waist. கொய்துபிடிக்க, inf. To gather up a cloth, in a bunch and hold it in the hand. கொய்யகச்சட்டி, s. A chatty or pot with a kind of border or brim. கொய்யுளை, s. A horse's mane, குதிரை ப்பிடர்மயிர். 2. (சது.) A horse, குதிரை; [ex உளை, mane.] தலைகொய்ய, inf. To cut off the head. பூக்கொய்ய, inf. To crop flowers. கொய்வு, v. noun. Plaiting. 2. Plucking, pruning. 99)

cīvam (p. 191) s. Life, existence, சீவன். 2. Individuated spirit--as distinguished from the deity; though according to the Vedantic system, they are identical. 3. The soul of the universe, giving life, motion and energy to all beings, and things. The collective or universal, பரமாத் துமா. 4. Arc of a circle, also used for sine, அர்த்தச்சா. W. p. 351. JEEVA.--Note. This word is rarely found except in combination. சீவகளை, s. Animation, energy, cheerfulness, உயிர்ப்பு. 2. A very pretty air in melody, இராகக்காட்சி. (Colloq.) சீவகாருண்ணியம்--சீவதயை, s. Benevolence to living creatures human or brute. சீவகாருண்ணியன், s. One kind, merciful, gracious, &c., to living creatures. சீவகாருண்ணியதயாபரன். The kind, merciful, gracious, benevolent God. சீவகாலம்--சீவநாள், s. Life time. சீவகோடிகள், s. Myriads of living creatures. சீவசங்கட்டம், s. The struggle preceding the last breathing. See சங்கட்டம். சீவசாட்சி--சீவசாட்சிசைதன்னியம், s. The intelligent soul, or universal intellect, according to the Vedantic system, as witness of all things, and identified with the Supreme Being, or Brahm. சீவசுவாசம், s. The breath of life. சீவசெந்து, s. Living beings. சீவதருமம்--சீவபுண்ணியம், s. Meritorious deeds of men to living creatures as distinguished from சிவதருமம் or சிவ புண்ணியம், divine benevolence. சீவதாதா, s. A patron, a generous, liberal person. (c.) சீவதாரு, s. See சீவவிருட்சம். சீவதாது, s. One of the three pulses supposed to be felt in the wrist, named after the three humors. See நாடி. சீவதிசை, s. Influence of the planets calculated by the sign rising at the time of birth. 2. (fig.) Life time. சீவதேகம், s. Body, case, or receptacle of the soul in its different states of existence; being of three kinds. See சரீரத்தி ரயம். சீவத்துவம், s. That which belongs to life. சீவநாடி, s. The vital artery. See சீ வனி. சீவநாயகன், s. God, as the author or lord of life. சீவபிராணி--சீவப்பிராணி, s. A living being. (Pleonastic.) சீவபேதம், s. Varieties of living beings. எறும்புகடையானை தலையெண்பத்து நான்குநூறாயி ரஞ்சீவபேதம். From the ant to the elephant, there are 8,4, species of living creatures. சீவநாசம், s. Something detrimental to life. சீவந்தன், s. [loc.] One who is alive. சீவரட்சை, s. Preservation of life--as by the divine being, or by a benevolent person in famine, &c. 2. Final salvation, liberation from births. சீவரத்தினம், s. A living gem worn by Vishnu on his breast. 2. The gem in the head of the fabulous five headed cobra, being essential to its life. 3. A fabulous gem in the world of Indra, and elsewhere, said to give whatever is asked. சீவராசிகள், s. See சீவகோடிகள். சீவவதை, s. Taking away one's life. சீவவிருட்சம், s. [in Christ. usage.] The tree of life. சீவலயம், s. Death. See இலயம். சீவாத்துமா--சீவான்மா, s. A living soul. See ஆத்துமா. சீவாக்கினி, s. Animal heat. (R.) சீவாந்தம், s. One's last end, exit, departure from life; [ex அந்தம்.] சீவோபகாரம், s. Benefit to men or other creatures; [ex உபகாரம்.] சீவோற்பத்தி, s. Animation of the f&oe;tus in the womb. See உற்பத்தி. 21) *

cuẕi (p. 198) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To be formed as curls, curvatures, &c., on the head or body, அங்கஞ்சுழிக்க. 2. To sink, fall in, as the eyes by age, &c., கண்சுழிக்க. 3. To fall here and there--as rain in partial showers, மழைசுழிக்க. (c.) 4. [prov.] To go, move about, to walk here and there, அலைய. மழைசுழித்துவிட்டுப்போயிற்று. The rain was very scanty. கபாலக்குத்துகண்ணைச்சுழித்தது. A severe headache has sunk the eyes. சுழித்தமுகம், s. A sunk face. Compare சுரித்தமூஞ்சி. சுழித்துவலிக்க, inf. To have stitches or spasms connected with breathing. சுழித்துவாங்க, inf. To have pain in breathing. 2. To draw in--as a whirlpool or eddy, to ingulph. சுழிகாற்று--சுழிக்காற்று, s. Whirl-wind. See under காற்று. சுழிமாந்தம், s. Distortion of the bowels in children, connected with indigestion. See மாந்தம். சுழிமின்னல், s. Forked lightning. (Rare.) சுழித்தது, appel. n. Any thing with a curl of flexture. சுழியாதது, appel. n. (neg.) That which has not a curl--as டு. 61)

cuvācam (p. 197) s. Breath, breathing, respiration, உயிர்ப்பு, W. p. 868. S'VASA. (c.) 2. A comfortable dwelling place, நல்லிருப்பிடம்; [ex சு, et வாசம்.] சுவாசம்நடக்கிறது. Breathing continues; he is still alive. சுவாசகாசம், s. Asthma. (R.) சுவாசக்குத்து, v. noun. Shooting pains in pulmonic complaints. சுவாசம்கட்டியிழுக்க, inf. To breathe as a dying person. சுவாசங்கட்டிவாங்க--சுவாசங்கட்டியே ற்ற, inf. To restrain the breath by rule, &c., as the silent ascetic--one of the யோகம். சுவாசமடங்க, inf. To stop breathing, to expire. சுவாசமடக்க, inf. To restrain the breath. சுவாசமடக்கி, appel. n. One who restrains the breath, as a yogi. சுவாசம்வாங்க, inf. To inhale, inspire. 2. To breath hard and quick, as in pulmonary disease at the approach of death. 3. To draw in and restrain the breath, as a yogi. See பிராணாயாமம். சுவாசம்வாங்கிவிட, inf. To restrain and then remit the breath. சுவாசம்விட, inf. To exhale, respire. சுவாசநிருணயம், s. Passing the breath through either nostril at pleasure, or stopping it for any length of time, சுவாச அளவை. உசுவாசம், s. [com. உச்சுவாசம்.] The air drawn in by breathing. நிசுவாசம், s. [com. நிச்சுவாசம்.] The air thrown out, by the lungs--the opposite of உசுவாசம். மேற்சுவாசம், s. The short breathing of a dying person. (c.) சுவாசிக்க, inf. To breath, to respire. (p.) 52) *

tiṭṭumuṭṭu (p. 238) v. noun. [prov.] (com. திக்குமுக்கு.) Choking, suffocation, obstructions of the chest, difficulty of breathing, நெஞ்சடை. 2. A disease in children attended with bloating, of the belly, ஓர் நோய். 3. See திட்டு, v. 27)

toy (p. 262) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To droop, faint, languish, pine, grow weak, களைக்க. 2. To be weary, to be fatigued. இளைக்க. 3. to be, or become slack or loose, as an extended rope, &c., தளர. 4. To breathe short and hard, as in asthma. பெருமூச்செறிய. 5. To bend through weakness, or want of support, வளைய. (c.) 6. [prov.] To sink in, as the belly through hunger, or disease, தொப்பைவாட. 7. To be past the prime, as trees; to be reduced in fruitfulness, பலங்குறைய. 8. (c.) To fail in energy, to flag. தைரியங்குறைய. . I am tired in the work. தொய்ந்தமனம், s. A wearied desponding mind. தொய்யக்கட்ட, inf. To tie a line so as to be slack. தொய்யப்போட, inf. To let rest a little, in order to gain an object. தொய்யவாங்க, inf. To breathe short. 2. (fig.) To reduce one by draining away his property. தொய்யவிட, inf. To slacken a rope. 2. To let merchandize remain for a time to rise in price. 3. To put off a bargain. 4. To be yielding. தொய்யவிட்டுவாங்க, inf. To let a string loose and thn strain it, as in flying paper-kites, &c. 2. To attach one, and then treat him harshly. தொய்வு, v. noun. Laxity of a strained line; faintness, difficulty of breathing, &c. 91)

niccuvācam (p. 276) s. [also நிசுவாசம்.] Respiration, breathing out, சுவாசம்விடுதல். See under சுவாசம். 62) *

pṟi (p. 303) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To be displaced suddenly, to escape, to slip out, to run away, as a horse, சுழிய. 2. To be capsized, to give way, to tilt or be on the poise, நிலைபெயர. 3. To escape, as breath in breathing, sighing, &c., or as air from a bottle; to fly off, as steam, heat from the system, &c., வெளிப்பட. 4. To fly as an arrow, to be discharged, பிரயோகிக்கப்பட. 5.To explode, to be voided, as wind &c., from the stomach or bowels, வெடியெழ, 6. To move forward, as the sight in reading, the feet in walking முன்செல்ல. (c.) 7. To overflow, as tears; to flow off quickly, as water, சொரிய. 8. To be gone or lost. as property, office, influence, இல்லாமற்போக, 9. [in combin.] To be at a distance, to get to a distance, தூரப்பட. 1. To sink in, as the belly by hunger, the cholera, &c., ஒட்டிப்போக. 11. (R.) To be gathered, as tribute, debt, &c. அவனுக்குப்பறியவில்லை. He has not succeeded. கடன்பறியவில்லை. The debt is not collected. பறிந்துபோகிறமேகங்கள். . . . . . .Disappearing clouds. அவனுக்குமூச்சுப்பறிகிறது. He sighs. பறிய, inf. [adv.] A little further.-For the compounds expressing the different meanings, see சத்தம்,, சூடு, பிராணன். வாயு, &c. பறியப்பார். Look further on. பறியவிட, inf. To let go, let fall out. பறிவு, v. noun. Discharge, sudden dislodgement, slipping out, கழிவு. 2. Snapping, explosion, அதிருகை. 3. Giving way, as a post, நிலைபெயர்கை. 4.Sinking, falling in, as of the belly, ஒட்டுகை. 50)

pṟṟu (p. 304) கிறேன், பற்றினேன், வேன், பற்ற, v. a. To grasp, seize, catch, hold, பிடிக்க. 2. To receive, accept, embrace, வாங்க. 3. To attach, adhere, cling to, அடுக்க. 4. To insinuate itself, to take effect as poison, &c., பிடிப்புற. 5. To dye, to tinge, to take, as color, நிறக்க. 6. To kindle, as fire, anger, desire, &c., to ignite, தீமூள. 7. To apprehend, to comprehend, கிரகிக்க. 8. To pursue, aim at a thing தொடர. 9. To stick, ஓட்ட. 1. To become joined or welded, as metals soldered, &c., பொருந்த. 11. To be sufficient, போதுமானதாக. 12. To smart, to feel pungent, as pepper in the eyes, உறைக்க. 13. To be formed in the mind, as thoughts or opinions, எண்ணமு ண்டாக. 14. To form, as rust, as flowerbuds, as a flower, a young fruit, a stone in the fruit, துருமுதலியபிடிக்க. 15. To drive away. &c., துரத்த, used in the South. (c.) பணம்பற்றிக்கொண்டேன். I have received the money வரப்பற்றிக்கொண்டேன். The money, or goods, sent, came to my hands, I took charge of them. வீட்டிலேநெருப்புப்பற்றிக்கொண்டது. The house took fire. பற்றவில்லை. It is insufficient. 2. It does not stick, kindle, &c. பற்றாது. It is not enough. பற்றாக்குறைக்குநீவந்தாயோ. Did you come to share in what is insufficient for me? மாட்டைப்பற்றிக்கொண்டுவா. Drive the oxen here. பற்றும்பற்றாமலிருக்கிறது. It is not quite sufficient. கரையைப்பற்றிவா. Come towards the shore. மயிர்பற்றிப்போயிற்று. The animal has become shaggy. commonly spoken of sheep. பற்றவைக்க, inf. [prov. பற்றச்சுட.] To solder, To weld 2. To kindle a fire. 3. [fig.] To make enemies, to sow discord. அவனிடத்திலே பற்றவைத்துவிட்டான். . . . . . . He referred the matter to another. பற்றற்றார்--பற்றற்றோர், appel. n. [pl.] Rishis, Munis who have relinquished. earthly attachments. பற்றாக்குறை, s. Any thing which is very inadequate. பற்றி, [v. partic.] Of, about, concerning, respecting. adverting to, referring to. 2. By, by means of, guided by, taking hold of, tracing by scent. அதைப்பற்றிஎனக்குச்சொன்னான். He told me about it. அவனைப்பற்றிஎனக்குக்காரியமில்லை. I have nothing to do with him. உன்னைப்பற்றி. For your sake. 2. About you. நீ ஏன் அதைப்பற்றிக்கவலைப்படுகிறாய். Why do you care for it? பற்றிக்கொள்ள, inf. To take hold of. 2. To receive--as money, a debt, &c. பற்றித்திரிய, inf. To follow one for a living, &c. பற்றித்தொடர, inf. To pursue after a thief. 2. To accrue as the effects of sin. பற்றிப்படர, inf. To catch and spread, &c., as a creeper. 2. [fig.] To thrive as a family. பற்றிப்பிடிக்க, inf. As பற்றிக்கொள்ள. பற்றியிழுக்க--பற்றிவாங்க, inf. To take hold and draw, spoken also of breathing hard, rattling in the throat, &c., of a dying person. பற்றியெரிய, inf. To take fire. 2. To be enraged. பற்றியேற, inf. To take effect and spread, through the system, as poison. பற்றிரும்பு, s. A cramp-iron, an iron brace, bandage, cincture, அள்ளு. பற்றினர், appel. n. [pl.] Relations, உற வோர். 2. Friends, adherents, allies, சினேகிதர். (சது.) பின்பற்ற, inf. To follow one. 2. To imitate. பற்றுதல், v. noun. [used substantively.] Love, attachment, fondness, அன்பு. 2. Dutifulness, confidence, fidelity, நம் பிக்கை. 3. Close, or devout attention, உற்றுயோசித்தல். 4.Devotion, devotedness, attachment to religion,பத்தி. பெருவயிறுபற்றுதல். Enlarging of the belly by disease. பற்றுதலானவன். One much attached, or much trusted. பற்றுதல்வைக்க, inf. To be much attached to, to place the affections on. 9)