cōmnāti (p. 212) s. A kind of assaf&oe;tida, ஓர்வகைப்பெருங்காயம். (R.) 98) *

cōmaṉ (p. 212) s. The moon, சந்திரன். W. p. 945. SOMA. 2. The name of an ancient liberal king, ஓர்வள்ளல். 3. (c.) A cloth worn by men, sometimes by women, wrapped round the waist, வேஷ்டி. 4. Cloth in general, சீலை. 5. One of the eight demigods, அஷ்டவசுக்களிலொரு வன். 6. Camphor, கர்ப்பூரம். 7. Soap, சவக் காரம். 8. A kind of rank in Ceylon wear three cloths one over another; the வேட்டி; சோமன். and துப்பட்டி. சோமகதி, s. Moon's daily motion. சோமசுந்தரன், s. Siva, சிவன். 2. A name of one of the Pandyan kings, ஓர் பாண்டியன். சோமசூரியாக்கினி, s. The sun, moon and fire. See முச்சுடர். சோமசேகரன்--சோமநாதன், s. Siva, as worshipped at Somnauth, சிவன். சோமமணல், s. Sand containing silver, வெள்ளிமணல். (R.) சோமமண்டலம், s. The region, orbit or disc of the man. சோமலிங்கம், s. The இலிங்கம் of Siva, as worshipped by Soma or the moon at சோமாரணியம். சோமலிங்கர், s. (Hon.) Siva as worshipped at சோமாரணியம். சோமவாரம், s. Monday. (Colloq.) சோமனுப்பு, s. Rock-salt, as இந்துப்பு. சோமன்சாம்பு--சோமன்மடி, s. [loc.] A piece containing several cloths or handkerchiefs for men. See சாம்பு. சோமன்சோடு, s. A cloth and shawl, the two forming a common dress; one twelve, the other six cubits. (c.) சோமாரணியம், s. The forest where the moon made puja to the Siva Linga, ஓர் சிவஸ்தலம்; [ex ஆரணியம்.] சோமேசுரன், s. Siva as worshipped by the moon, சிவன்; [ex ஈசுரன்.] பட்டுக்கரைச்சோமன், s. A சோமன் cloth with a silk border. (c.) பிள்ளைச்சோமன், s. A small cloth for a boy. 100)

cōmam (p. 212) s. The moon-plant, ஓர்கொடி, Asclepias acida or sarcostemma viminalis, L. 2. The juice of the moon-plant, சோமபா னம். W. p. 945. SOMA. 3. Toddy, கள். சோமபானம், s. The acid drink of the sarcostemma. 2. A sacrifice of which all partake from one vessel. சோமயாசி--சோமாசி, s. (St.) A sacrificer who drinks the juice of the sarcostemma. சோமரசம், s. As சோமபானம். 99) *

cōmāṟu (p. 212) கிறேன், சோமாறினேன், வேன், சோமாற, v. a. [prov.] To steal or pilfer, commonly from a number or in veriety; to exchange an article in dealing, putting an inferior in place of a better. திருட. 2. To use one another utensils, jewels, clothes. &c., in common, or indiscriminately, இரவல்வாங்க. 3. To use the same utensils for various purposes, ஒன்றைப் பலவுக்கும்வழங்க. 4. To have a community of wives, ஒருத்தியைப்பலர்புணர. 5. To exchange goods and articles as neighboring families, பண்டமாற்ற. (c.) 101) *

cōmukaṉ (p. 212) s. As Asura, ஓரசுரன். 102)

cōmplm (p. 212) s. The marking nut, சே ரான்கொட்டை, Semecarpus. (R.) 103)

cōmpl (p. 212) v. noun. Apathy, listlessness, sluggishness, laziness, சோம்பு. 2. Drowsiness, stupor, மயக்கம். 3. Weeping, distress, அலம்பல். (c.) 4. [prov.] Small-pox, from its effects, வைசூரி; [ex சோம்பு. v. எனக்குச்சோம்பலாயிருக்கிறது. I feel drowsy. சோம்பலாளி, s. An idler, a sluggard. சோம்பல்முறிக்க, inf. [prov.] To yawn, stretch. See மூரிமுறிக்க. சோம்பற்காரர், s. Idle, sluggish or apathetic persons. 2. [prov.] Persons sick with small-pox, வைசூரியுள்ளவர். சோம்பற்றனம், s. As சோம்புத்தனம். சோம்பற்றழும்பு, s. [prov.] (com. அ ம்மைத்தழும்பு) Pits from small-pox. 104) *

cōmpāyi (p. 212) --சோம்பாகி, s. [improp. for சுயம்பாகி.] A cook, சமையற்காரன். 105)

cōmpu (p. 212) s. (for.) Anise seed, நட்சத்தி ரசீரகம், Pinpinella anisum, L. (c.) 106)

cōmpu (p. 212) s. Apathy, supineness, listlessness, சோம்பல். 2. Lethargy, heaviness, lassitude, dullness, sluggishness of the system, மந்தம். 3. Sloth, idleness, laziness, inactivity, indolence, slowness, sleepiness, தூக்கம். சோம்பரென்பவர்தேம்பித்திரிவர். Lazy people will be wandering about and suffering, (Avv.) சோம்பரை--சோம்பறை, s. [prov.] Apathy, idleness. 2. Stretching one's self. 3. (fig.) An idle, lazy person. சோம்பறைக்காரன்--சோம்பறையன்-சோம்பன், s. [prov.] A sluggard, an idler, a lazy-fellow, a lubber. சோம்புத்தனம், s. Apathy, Idleness. heaviness, &c., சோம்பேறி, s. A sluggard, an idler. சோம்பேறித்தனம், s. Sluggishness. 107)

cōmpu (p. 212) கிறேன், சோம்பினேன், வேன், சோம்ப, v. n. To be lethargic, apathetic, dull, மடிவாக. 2. To be idle, lazy, indolent, slow, loitering, sluggish, dilatory, தாமதிக்க. 3. To be sleepy, drowsy, heavy, உறங்க. 4. To droop, fail, fade, &c., as persons or plants, வாட. 5. To be cast down, dejected --as the countenance, or mind; to be dispirited, சோர. Compare சூம்பு. பிள்ளைசோம்பிப்போயிற்று. The child is emaciated spiritless, drooping. சோம்பாமை, v. noun. (neg.) Activity, unweariness, indefatigability, தள ராமை. சோம்பி, appel. n. (mas. and fem.) An idle, indolent, sluggish person, சோம்பேறி. சோம்பித்திரிய, inf. To saunter about. சோம்பித்திரியேல். Don't be idle. (Avv.) 108)

cōmpēṟi (p. 212) s. A mineral by which gold is dissolved, சுவர்ணபேதி. (R.) See under சோம்பு. 109) *