keccaikkolucu (p. 136) s. (Tel.) A chain with tinkling rings or bells for the feet od women. 47)

kaiccaikai (p. 140) s. The sign of the hand. 2. [local.] Signature. 54)

caikatam (p. 209) s. Sand, மணல். 2. Sandbank, மணற்கரை. W. p. 944. S'AIKATA. 9) *

caikai (p. 209) s. (also written சயிகை.) Beckoning, beck, hint, wink, signal, nod, token. Also சமிக்கை. (c.) கண்சைகை, s. A wink with the eyes. கைச்சைகை, s. A beckoning with the hand. See கை. சைகையாய்ப்பேச, inf. To speak by signs. சைகைசெய்தழைக்க, inf. To call by signs. சேறாட, inf. [prov.] To trample a field, and make it muddy, for sowing rice after irrigation. 2. To mash, to reduce to mire--as mangled bodies in the field of battle. சேறாடி--சேறடி--சேறடை, s. [prov.] The wings of a carriage to defend from mud, dust, &c. (c.) சேறுகுழைக்க, inf. To work clay or other soft earth. சேறுபட-சேறெழும்ப-சேறாக, inf. To become muddy, form as mud. 2. To be mashy with blood, &c., as a field of battle. சேறுபூச, inf. To plaster a wall with mud. சேற்றிற்குமிழி, s. Bubbles of mire. (p.) சேற்றுநிலம், s. Muddy ground. சேற்றுமண், s. Muddy earth, loose earth. சந்தனச்சேறு, s. Sandal-paste, (p.) 10) *

caikkiṉai (p. 209) s. Beckon, wink, signal, சமிக்கை. 2. Connivance, கண்சமிக்கை. See சயிக்கனை. (c.) 17) *

pīccaikkāl (p. 320) s. [vul.] Left leg, இட துகால். 31)

pīccaikkai (p. 320) s. [vul.] Left hand, இட துகை. 32) *