akkntu (p. 3) s. [prov.] The last range of chaff in the threshing floor. நெற்குவைப் புறத்து விலக்கியபதர். See பொலிக்கந்து. 40) *

umi (p. 62) s. Husk, chaff, hull, bran, தானியங்களினுமி. (c.) உமிக்கரப்பான், s. A small kind of eruption especially in children. உமிக்கரி--உமிச்சாம்பல், s. Ricehusk, charcoal used for cleaning the teeth, polishing metals, &c. உமிக்காந்தல், s. A fire by ricehusks. உமிக்கூர்--உமிமூக்கு, s. The apex of rice chaff broken off, or several of them. உமிச்சட்டி, s. A vessel containing chaff in which fire is kept alive. உமிச்சிரங்கு, s. A superficial troublesome kind of itch. See நமைச் சிரங்கு. உமித்தவிடு, s. Bran mixed with fine or broken chaff given to cows, coarse bran. உமிநகம், s. Very thin nails. கூருமி, s. See உமிக்கூர். குற்றுமி, s. Broken husk. 76)

umi (p. 62) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To become chaff, பதராக. 2. To become insipid, to spoiled as food, சாரமற. 3. To decay as flesh, dead bodies, the timbers of a house, &c., அழிய. This word is used chiefly in the past tense. வாழைப்பழமுமித்துப்போயிற்று. The plantains are become tasteless. வீட்டுவலிச்சலெல்லாமுக்கியுமித்துப்போயிற்று.... The house is totally decayed. இந்தமீனுப்புப்போடாதிருந்தாலுமித்துநாறிப்போம். If you do not salt this fish, it will become tainted. சோறுமித்துப்போயிற்று. The boiled rice is become insipid. 78)

ulu (p. 66) s. [prov.] The chaff of meslin and other inferior grains, பதர். 19)

kntu (p. 93) s. A joint of the body, யாக் கையின்மூட்டு. 2. The bottom of the neck, the nape, கழுத்தடி. 3. An axle-tree, பண்டி யுளிரும்பு. 4. A carriage, a vehicle, a waggon or cart, பண்டி. 5. A staff, a crutch, support, defence, பற்றுக்கோடு. 6. A post, pillar, தூண். 7. A post for tying elephants, யானையணைதறி. 8. [prov.] A rope for tying oxen together by the neck, மாடுபிணைக்குந் தும்பு. 9. [prop. கங்கு.] The heap of straw round the threshing floor, வைக்கோல்வரம்பு. 1. The heap of chaff which forms outside the threshing floor, பொலிப்புறத்தடையும் பதர். கந்துகட்ட, inf. To float or recede to the side of the vessel--as curry stuffs in boiling. 2. To arrange the heap of straw round the threshing floor. கந்துகளம், s. The bottom of the rice-heap after the better part has been taken away, also rice mixed with the chaff in the floor. கந்தடிக்க, inf. To thrash, or beat the straw after it has been trodden. கந்தடைக்க, inf. To form an enclosure with straw round the threshing floor. கந்துடைக்க, inf. [prov.] To unfasten the noose of the string tied to the ox's neck, தும்பவிழ்க்க. கந்துமாற, inf. [prov.] To change an ox of a pair tied together, ஏரில்மாறிக்கட்ட. கந்துமாறிக்கட்ட, inf. To shift, to change sides, to use chicanery, to scheme --as in paying debts by borrowing of others, &c. கந்துமுரிக்க, inf. [prov.] To turn out of the course--as oxen treading corn, breaking the bounds. It is deemed very unlucky for men or animals to pass from the enclosure of the threshing floor except at the proper entrance. கந்துமுரித்துப்போட்டுப்போகிறான். He has deserted his company. பொலிக்கந்து, s. Chaff in the threshing floor after winnowing, containing some grain. புறக்கந்து, s. The extremities of an axle-tree. 2. The chaff about a heap of winnowed corn. கருங்கந்து, s. The second range of chaff in a threshing floor next to the பொலிக்கந்து. 15)

kūḷm (p. 136) s. Flakes or broken pieces of straw, hemp, &c., chaff; rubbish of straw, &c., குப்பை. 2. [prov.] Grounds, setting, sediment, lees, dregs, chips, திப்பி. குப்பையுங்கூளமும், s. Sweepings and chips. வைக்கோற்கூளம், s. Broken pieces of straw. 19)

koṭṭai (p. 146) s. Seeds of any kind, not enclosed in chaff or husk; a nut, வித்து. 2. The stone, kernel or seed of a fruit, பழத்தின்கொட்டை. 3. Testicles, பீசம். 4. Rolls of cotton or flax prepared for spinning, பஞ்சுக்கொட்டை. 5. A plug or tent of cloth to widen the hole in the ear for jewels, திரி. 6. A kind of female ear ornament, ஓர்காதணி. 7. The knob of a wooden sandal, பாதகுறட்டின்குமிழ். 8. A pad for the head in carrying a load, சும்மாடு. 9. A bolster, a pillow; a cushion, தலையணை. 1. The pericarp of the lotus flower, with which the female body is compared for softness, தாமரைக்கொட்டை. 11. [prov.] The fruit buds of the jack tree, பலாப்பிஞ்சு. கொட்டைகட்ட, inf. To gamble with இருப்பை seeds, ஓர்விளையாட்டு. கொட்டைக்காய், s. A seedy or stony fruit; any fruit the stones or seeds of which are large, or numerous, in proportion to the pulp. கொட்டைக்கச்சி--கொட்டைக்கையில், s. [prov. vul.] The half of a cocoanut shell. See கொட்டங்கைச்சி. கொட்டைக்குவிட, inf. To let a plant go to seed. கொட்டைச்செத்தல்--கொட்டைத்தேங் காய், s. [prov.] A dry cocoanut in which the kernel rattles, கொப்பரைத்தேங்காய். கொட்டைநூற்க, inf. To spin cotton, flax, &c. கப்பலோடிப்பட்டகடன் கொட்டைநூற்றுத்தீரு மோ. Will the debt contracted by a ship merchant be paid by spinning cotton? கொட்டைபுதைக்க--கொட்டைதாழ்க்க, inf. To plant fruit stones. கொட்டைப்பாக்கு, s. An entire arekanut dried without boiling. கொட்டைப்புளி, s. Pulp of tamarind fruit with the stones. கொட்டைப்போட, inf. To place seeds in garden beds, or to bury palmyra stones in the ground to grow. 2. To form the fruit buds--as the jack tree. 3. [vul. local.] To die, சாக. கொட்டைப்பெட்டி, s. A kind of basket for betel-nut, &c. 2. A basket for rolled cotton prepared for spinning. கொட்டைமுதல், s. [prov.] Capital in ready money, கைமுதல். கொட்டைமுத்து, s. The seeds or kernel of ஆமணக்கு. கொட்டைமுந்திரிகை, s. The cashewnut tree, முந்திரிகைமரம், Anacardium, L. கொட்டையிட, inf. To make rolls of cotton. கொட்டைக்கரந்தை, s. A plant, See கரந்தை. கொட்டையிலந்தை, s. A tree, Ziziphus xylopyrus. 39)

kōtu (p. 150) s. Covering or capsula, (from Sa. Godh, surround, encompass) hence. Refuse, waste, empty kernels of grain, &c., lees, residuum, leavings, fibre, &c., சக்கை. (c.) 2. Fault, blemish, defect, error, குற் றம். 3. Deviation, deflection, தவறு. (p.) கோதாய்ப்போக, inf. To become hollow, empty, or mere chaff, &c. புளியங்கோது, s. The refuse tamarind fruit. வெறுங்கோது, s. Complete refuse; chaff, &c. 2. (fig.) One shallow-wit ted, &c. கோதாட்டு--கோதாட்டம், v. noun. Vexing, ill-treating one. 2. Deceit, guile, fraud. (p.) கோதுபட, inf. To be in fault. (p.) 41)

ckkl (p. 154) s. (Tel.) Rotten straw, musk, மக்கல். 2. Whatever is withered, shrivelled or chaffy, சாரமற்றது.

cāvṭṭai (p. 180) s. Old nits adhering to the hair after the production of lice, சாவட்டையீர். 2. Withered grains, chaff, சாவி. 3. (fig.) An emaciated person, மெலிந்தோன். 4. [prov.] Withered betelleaves, &c. வெற்றிலைச்சாவட்டை; [ex சா, perished, et அட்டை, an affix.] (c.) 5. (R.) A butterfly, பட்டாம்பூச்சி. சாவட்டைப்பயிர், s. Tender or withered plants. 32)

cuḷku (p. 198) s. A winnowing fan or sieve for separating chaff or bran from grain, flour, &c., முறம். (c.) 2. The sixteenth lunar asterism, விசாகநாள். சுளகாலேகொழிக்க--சுளகாலேநோம்ப, inf. To winnow, separating stones, &c., from the grains. சுளகாலேபுடைக்க. inf. To winnow, or clean grain. சுளகாலேயடிக்க, inf. To strike with a winnowing fan--considered a disgrace. சுளகுமூக்கு, s. The corners of a fan. சுளகுகட்ட, inf. To braid a winnowing fan. 2. [prov.] To make a winnowing fan firm and strong by tying. (c.) சுளகுக்கொழுக்கட்டை, s. [prov.] A kind of pastry. சுளகிலேபரப்பிவிட, inf. To spread any thing in a winnowing fan to dry. சுளகுப்பின்னல், v. noun. [prov.] A kind of braiding in cocoa leaves, ratan work, &c. சிறுசுளகு, s. A smaller kind of winnowing fan. Compare முற்றில். 69)

tḷr (p. 229) தளரு, கிறேன், தளர்ந்தேன், வேன், தளர, v. n. To grow slack--as a tie, a grasp, a bandage; to become ralaxed, enfeebled, கட்டவிழ. 2. To grow weak, weary, infirm, decrepit, impotent through age or disease; to be enfeebled as the joints, பலவீனப்பட. 3. To grow wrinkled or flabby from age; to be flexible, limber, tender, நெகிழ. 4. To suffer in mind, to be troubled, faint at heart, மனந்தளர. 5. To be remiss, relax; to decline in duty, to grow careless, to degenerate, சோம்ப. 6. To droop, lanquish, fail as persons, plants, &c., சோர. (c.) தளரப்பிசைய, inf. To make thin by mashing with the fingers. தளரப்பிசைந்தூட்ட, inf. To feed a child with thin food, or pap. தளரவிட, inf. To forsake one, to leave one without assistance. தளரவிட்டுப்பேச, inf. To chaffer or haggle in making a purchase. தளராமல்சாப்பிட, inf. To fare sumptuously or plentifully. தளருடை, s. Loose dress. (p.) தளர்ந்தகாலம், s. Decrepit old age. 2. Time of adversity, when one has lost his influence. தளர்ந்தநடை--தளர்நடை, s. A gentle walk, as of an old or feeble person. தளர்ந்தவயது, s. Decrepit old age. தளர்ந்துகொடுக்க, inf. [prov.] (com. தாழ்ந்துகொடுக்க.) To yield. தளர்பாடம், s. [vul.] A lesson well learned, தண்ணீர்குடித்தபாடம். மனந்தளர்தல், v. noun. Being grieved or vexed in mind. தளர்விக்க, inf. To slacken, to give out rope, to loosen. 2. To suffer, to languish. 3. To be less rigid, to be indulgent. தளர்வு, v. noun. Growing slack, relaxing. 2. Staggering. 3. Decay. See தளர்ச்சி. 35)

tviṭu (p. 228) s. (Gen. ட்டின்.) Bran. (c.) அரிசித்தவிடு, s. Rice-bran. உமித்தவிடு, s. Bran of chaff. கோதுமைத்தவிடு, s. Bran of wheat. தவிட்டான், s. A tree whose fruit is like bran, Ehretia aspera. (Willd.) தவிட்டுக்களி, s. A thick pap of bran. தவிட்டுக்கிளி, s. A small locust. See கிளி. தவிட்டுக்குஞ்சு, s. A young fry of fishes, larva of insects, &c. தவிட்டுக்கூழ், s. Bran-porridge. தவிட்டுக்கொழுக்கட்டை, s. Cakes made of bran. தவிட்டுச்செடி--தவிட்டுக்கொய்யா, s. The Neilgherrie gooseberry bush, மலைக் கொய்யா. தவிட்டுநிறம், s. Brown, dim color. தவிட்டுப்பழம், s. The hill gooseberry. தவிட்டுப்பிட்டு, s. A friable ball made of bran. தவிட்டுப்புறா, s. A turtle dove , of a dusky color. தவிட்டுப்பேன், s. A small louse. தவிட்டுப்பொட்டு, s. The refuse of bran. 2. (R.) Worm-eaten places in garments. தவிட்டுமயிர், s. Brown hair. 2. First down of birds. 13)

ptr (p. 293) s. Chaff, husk, empty corn-ears, பதடி. 2. (fig.) Unsubstantiality, emptiness, worthlessness, insipidity, அற்பம். (c.) பதர்நெல், s. Empty rice corns. 2. Good rice mixed with empty corns. பதர்ப்பேச்சு, s. Empty talk, mere chaff. இவன்வெறும்பதர். He is mere chaff-useless, incapable. 17)

poṭi (p. 336) s. Powder, தூள். 2. Dust, புழுதி. 3. Pollen of flowers, பாரகம். (சது.) 4. Any thing small or minute, a particle, a fragment, சிறியது. 5. A small gem, as கெம்புப் பொடி. 6. Snuff, மூக்குத்தூள். 7. Magical powders, as சொக்குப்பொடி. 8. Solder, metallic cement, பற்றவைக்கும்பொடி. (c.) 9. Ashes, சாம்பல். 1. Sacred ashes, திருநீறு. 11. [prov.] A little child, சிறுபிள்ளை பொடிப்பயல்கள். Little boys. பொடிப்பொடியாய்நறுக்கு. Cut it into small pieces. பொடிப்பொடியாய்ப்போயிற்று. It is reduced to small pieces. பொடிக்கல், s. Small stones, pebbles, gravel stones or small gems. பொடிசு, s. [improp.] A particle, as of sand; a fragment, any thing smail, துகள். (Old Dic.) பொடிதூவுதல், v. noun. Sprinkling, with flour, or seasoning powder--as salt or pepper. பொடிபொட்டு, s. Any thing small, சிறியது. 2. That which is like chaff, பதரானது. பொடிப்போட, inf. To take snuff. 2. To cast magical powders on one. பொடிமீன், s. A small fish. பொடியன், s. [fem. பொடிச்சி.] A boy, சிறுவன். (Jaff.) பொடியாக்குதல், v. noun. Pulverizing, shivering to pieces. பொடியெழுத்து, s. Small letters, small writing. பொடிவரகு, s. A kind of grain, Panicum fluitans. பொடிவெட்டி, appel. n. A goldsmith's shears, or scissors, for cutting wire, &c., ஓர்கத்தரிக்கோல். பொடிவைத்தூதல், v. noun. Soldering. 91)