anti (p. 14) s. Evening, evening twilight as joining the day with the night, மாலைக்கா லம். 2. (p.) The meeting of three ways or the place where three ways meet, முத் தெருக்கூடுமிடம். அந்திகாவலன், s. The guardian deity of the evening twilight, supposed to walk the streets, &c. அந்திக்காலம்--அந்திப்பொழுது, s. The evening. அந்திசந்தி, s. Morning and evening. 2. Continuance, perpetuity. அந்திநட்சத்திரம், s. The evening star. அந்திமந்தாரம்--அந்திமந்தாரை, s. A flower plant that blossoms in the afternoon, அந்தியிற்புஷ்பிக்கும் பூண்டு, Polyanthes, L. அந்திவண்ணன், s. Siva, he whose colour is that of the evening clouds--red, சிவன். 66)

ūtā (p. 69) s. [vul.] (Tel. ஊா.) Brown colour, red and black mingled, a snuff color, ஓர்நிறம். 54)

kāyā (p. 104) --காயாமரம், s. A shrub or dwarfish tree bearing purple flowers, காசா மரம், Momecylon tinctorium. காயாம்பூ, s. The flowers of the காயா. காயாம்பூமேனியன், s. Vishnu, whose colour resembles that of the காயா flower. காயிதா, s. (Ar.) Custom, rule. 89)

kāram (p. 104) s. A caustic; a corrosive of any kind; an escharotic, கார்ப்புப்பு. 2. Alkali, soda, potash, &c.; impure corbonate of soda, சாம்பலுப்பு. (Mat. Ind.) 3. Washerman's lye, lixivium, சீலையழுக்குவாங்குங் காரம். 4. A mordant; an alkaline preparation for fixing colours, சாயமிடுங்காரம். Wils. p. 263. KSHARA. The காரம் are five in number, viz.: சவக்காரம், soap. 2. சீனக்காரம், alum. 3. பொரிகாரம், another kind of alum. 4. வெண் காரம், borax. 5. காடிக்காரம், lunar caustic. 5. (p.) Act, acting, doing, agency, காரியம். 6. A termination denoting action, agency --as உங்காரம். wils. p. 213. KARA.. காரக்கல், s. A kind of caustic mineral, விஷக்கல். காரங்கட்ட, inf. To strengthen the blue die by adding other ingredients. 2. To prepare caustics with various ingredients. காரங்கூட்ட, inf. To prepare dyer's lye, காரஞ்சேர்க்க. காரச்சீலை, s. A corrosive plaster, a blister, புண்ணுக்குப்போடுமோர்மருந்துச்சீலை. காரத்திரி, s. A kind of seton with a corrosive or caustic preparation on it, inserted in an abscess, &c., காரச்சீலைத்திரி. காரநீர், s. Dyer's lye made of alum, rust, &c., காரமாயசாயநீர். காரப்பசை, s. A cement of solder of குன்றிமணி seeds and alum, used by gold or silver smiths, காரமானபசை. காரம்போட, inf. To apply alkali, caustic, &c. காரம்போட்டுவெளுக்க, inf. To whiten cloth, &c., with lye or alkali. காரம்வைத்துப்புண்ணாக்க, inf. To make a sore by applying a corrosive, for reducing a tumour, &c. காரம்பூச, inf. To imbue cloth with alum--as a dyer, that it may retain the colour. காரலவணம், s. A corrosive preparation. 107)

kāḷam (p. 106) s. Blackness, darkness. 2. Poison, venom, விடம். 3. A trumpet, சிறுசின் னம். 4. Cloud, மேகம். Wils. p. 216. KALA. 5. [in astrological meteorology.] One of the nine classes of clouds; also its indication, நவமேகங்களிலொன்று. காளகண்டன், s. Siva, whose neck is of an azure colour, சிவன். Wils. p. 216. KALAKANDA. காளகந்தரி, s. Parvati, பார்வதி. காளகூடம்--காளகூடவிடம் s. Poison, venom--commonly spoken of the poison that sprang from the sea of milk, which Siva swallowed for the preservation of the davas, நஞ்சு. Wils. p. 216. KALAKUDA. காளமூதுகிறவன்--காளம்பிடிக்கிறவன், s. A trumpeter. 11)

kāvi (p. 105) s. Red-ochre, ஓர்வகைமண், Bole armenic, Bolus. (Mat. Ind.) 2. A reddish colour in garments consequent on frequent dippings in water. 3. (p.) The blue lily, கருங்குவளை.--Note. For குங்குமக்காவி, சந்திர காவி, சீமைக்காவிக்கல், நீர்க்காவி, பூங்காவி, and பற் காவி as different kinds of காவி, see those words. காவிக்கல், s. Reddle, red chalk, ஆ திரவிச்சிலை. காவிதோய்க்க, inf. To dye or tinge with red-ochre. காவிபிடிக்க--காவியேற, inf. To contract a reddish colour, as cloth by daily dipping. காவிபிடித்தபல்--காவிபற்றினபல்--கா விப்பல், s. Teeth colored with black ochre. 2. Teeth stained with betel composition. 3. Soiled teeth. காவிமண், s. Red ochre in powder, or loose earth. காவியேறினவஸ்திரம், s. A cloth made reddish by frequent dipping in water. காவியேற்ற, inf. To deepen the reddish colour by dipping in water. கருங்காவி, s. Indigo in cake, அவுரிம ருந்துண்டை. 2. Brown colour, ஊதாச்சாயம். 3. A plant, கருங்குவளை. கற்காவி, s. A kind of red earth from Persia. 35)

kungkumam (p. 114) s. A species of fragrant tree, மரவம், Crocus sativus, L. Wils. p. 225. KUNKUMA. 2. A kind of red paint, செஞ்சா ந்து. 3. European saffron used in medicine, &c., குங்குமப்பூ. 4. Saffron or yellow colour; red colour; குங்குமநிறம். குங்குமஞ்சுமந்தகழுதைபோல். Like the ass that carries red paint, getting no benefit form it. குங்குமப்பூ, s. European saffron, ஓர் மருந்து. 2. The flower of the குங்குமம் tree, குங்குமமரத்தின்பூ. குங்குமக்காவி, s. Saffron-ochre, செ ங்காவி. குங்குமப்பொட்டு, s. A spot of red paint on the forehead. குங்குமவர்ணம், s. Saffron-color. குங்குமவாடை, s. Saffron-odor. குங்குமச்சம்பா, s. A yellow kind of rice, ஓர்நெல். குங்குமபாஷாணம், s. A kind of prepared arsenic, அஞ்சற்குளச்சி. குங்குமவலரி, s. A kind of rosecolored oleander. குங்குமவர்ணி, s. Saffron-stone, மஞ்ச ட்கல். (M. Dic.) 2. Yellow sulphuret of arsenic, அரிதாரம். 29)

kucumpā (p. 115) s. A kind of tree, the seeds of which are used for giving a reddish tinge to cloth, செந்திருக்கம்பூமரம். Carthamus tinctorius. Wils. p. 237. KUSUMBA. 2. Bright red scarlet, மிகுசிவப்பு. 3. A beverage made of narcotic seeds, &c., ஓர்வ கைப்பானம். குசும்பாதோய்க்க, inf. To tinge with the குசும்பா colour, by soaking in a solution of the Kusumba seeds. குசும்பாச்சால்வை, s. A scarlet shawl. 12) *

cantiraṉ (p. 159) s. Chandra, the moon as a planet or deity, திங்கள். (c.) 2. [in combination.] A pre-eminent or dignified personage--as இராமச்சந்திரன். சந்திரனைப்பார்த்துநாய்குலைத்தாற்போல. As if the dog had barked at the moon, i. e., mere chatter to no purpose. சந்திரகணம், s. One of the four auspicious feet with which to begin a poem --consisting of one நிரை and two நேர். See கணம். (p.) சந்திரகதி--சந்திரபுத்தி, s. The daily motion of the moon. சந்திரகலை, s. The phases of the moon. 2. The breath of the left nostril. (c.) See சூரியகலை. சந்திரகாந்தம்--சந்திரகாந்தச்சிலை, s. A kind of mineral gem, the moon-stone, said to emit moisture, when placed in the moon-light; and believed by some to be a congelation of the moon's rays. See சூரியகாந்தம். சந்திரகாந்திப்பூ, s. A moon-flower, a flower which turns towards the moon. சந்திரகாவி, s. A kind of radish color made from the செநதுருக்கம் flower or Bastard saffron. Carthamus tinctorius. Ains. v. 2. p. 364. 2. A reddish ochre, செங்காவிமண். 3. A kind of red cloth, ஓர்வகைப்புடவை. (c.) சந்திரகாவிப்பட்டு, s. Silk of a red colour. சந்திரகிரகணம், s. A lunar eclipse. See கிரகணம். சந்திரகும்பம், s. A sacred water-pot dedicated to the moon. See கும்பம். சந்திராதித்தர்--சந்திரசூரியர், s. The sun and moon. (c.) சந்திராதித்தருள்ளவரைக்கும். As long as the sun and moon exist. சந்திரசூடன்--சந்திரசேகரன், s. Siva, the moon crested. சந்திரதரிசனம், s. The first sight of the New Moon on an auspicious evening.-Note. If the time be not auspicious, the sight is avoided. 2. The ceremony of showing either the crescent or full moon to a child, for the first time, on an auspicious evening. சந்திரப்பிரவை, s. The moon's rays, moon-light. 2. [loc.] A sect for an image on festival occasions. 3. [com. சந்திரப்பிறை.] A female ornament. See சூரியப்பிரவை. சந்திரநாகம், s. A black serpent, இராகு; the dragon's head or ascending node, in Astronomy. சந்திரபீசம், s. The cochineal insect. சந்திரபுடம், s. Moon's longitude. சந்திரமண்டலம், s. The orb or disk of the moon, சந்திரவிம்பம். 2. The moon's halo, பரிவேடம். 3. [in the human body.] The head and the shoulders. (p.) சந்திரமத்திம்புத்தி, s. [in astron.] The mean motion of the moon in a fixed time --as a day, an hour, &c. சந்திரமானம், s. [in astron.] A calculation made from the motion of the moon in its orbit. See சாந்திரமானம். சந்திரமந்தோச்சம், s. [in astron.] The moon's apsis. சந்திரமுருகு, s. An ear ornament shaped like the crescent moon. (c.) சந்திரமோலி--சந்திரமௌலி, s. Siva, the moon crested. There are other compounds--as திங்கண்மோலி, மதிமோலி, &c. சந்திரரேகை--சந்திரலேகை, s. The moon's digits. சந்திரரோகம், s. A kind of leprosy, [in the gospels] lunacy, ஓர்குட்டம். (c.) சந்திரலவணம், s. A medicinal salt, Rock salt, இந்துப்பு. சந்திரலோகம், s. The region or sphere of the moon. சந்திரவட்டம், s. One of the three umbrellas of Argha. சந்திரவட்டக்குடை, s. A large white umbrella used in processions. சந்திரவருஷம்--சந்திரனாண்டு, s. Lunar year. சந்திரவமிசம், s. The lunar race, the race of kings from Chandra, his son Buddha, his son Purúravas, &c. சந்திரவலயம்--சந்திரவளையம், s. [prov.] A brass ring filled with pebbles and used as a small tabour. They are held one on each thumb, by public singers, கைச்சிலம்பு. சந்திரவாதம், s. A system of religion in which the moon is god. சந்திரவிம்பம், s. The disk of the moon. சந்திரனாள்--சந்திரனாட்கூறுபாடு, s. The phases of the moon, திதி. சந்திரோதயம், s. Moon-rise. (c.) 107)

cemmu (p. 204) கிறது, செம்மினது, ம், செம்ம, v. n. To be a little swollen and bleared--as the eyes, கண்செம்ம. 2. To be hard as the belly through indigestion, வயிறுசெம்ம. (c.) செம்மிப்போயிற்று. The colour has struck through. (R.) 35)

tngkm (p. 221) s. (probably a corrupted use of Sa. Tanka.) A weight, used for gold and silver, fine or pure gold, மாற்றுயர்ந் தபொன். (c.) தங்கமானநிலம். Rich soil. 2. Clean ground, floor, &c. 3. Ground, &c., ceremonially pure. தங்கமானநெல்லு. Very nice paddy--spoken in praise. தங்கமானபிள்ளை. A very dear, beautiful or promising child, a very amiable, good child. தங்கமானகுணம் An excellent disposition. தங்கக்கம்பிபோலே. Like gold wire; i. e. a tall, handsome person of good size; fair and not corpulent. தங்கவிக்கிரகம்போலே. Like a golden statue; i. e. one of good colour, proportions, &c. தங்கமே! An expression of endearment. தங்கமானவன். A generous person, an excellent man. தங்கத்துக்கழிவில்லை. Pure gold will never wear away by the lapse of time. பத்தரைமாத்துத்தங்கம். Gold of the highest quality, a hyperbolical or fancied quality, the best gold known being only of the tenth degree. தங்கத்தைஉருக்கிவிட்டதுபோல. Shining in complexion, &c., as refined gold. தங்கக்கட்டி, s. Mass of gold. 2. (fig.) A very dear, beautiful child. தங்கக்காசு, s. Gold coin. தங்கக்காப்பு, s. Golden bracelets. தங்கக்காறு, s. Gold in bars. தங்கக்குடம், s. Gold pot set on the tops of temples. 2. As பொன்குடம். தங்கச்சிந்தூரம், s. As தங்கமிருதியாதி. தங்கத்தகடு, s. Gold plate. தங்கத்தாம்பாளம், s. A plate of gold. தங்கபஸ்பம், s. Medicinal powder of gold--called ashes of gold. தங்கப்பாளம், s. A flat piece or ingot of gold. தங்கப்புகைக்காட்ட, inf. To gild. தங்கப்பூச்சு, v. noun. Gilding, gilt. தங்கமலாம்--தங்கமுலாம், s. Gilt, gilding. See முலாம். தங்கமழுத்த--தங்கமிட--தங்கமிழைக்க, inf. To lay gold, to mount or set with gold. தங்கமிருதியாதி, s. [prov.] A kind of powder said to be of gold. தங்கம்பூச, inf. To gild. தங்கரேக்கு, s. Gold leaf. தங்கவராகன், s. A pagoda, a goldcoin. தங்கவரைஞாண், s. A waist cord of gold. தங்கவேலை, s. Setting precious stones, &c., in pure gold. புடமிட்டதங்கம், s. Refined gold. வடிதங்கம், s. [prov.] Pure gold. 2. The best of its kind, excellent, superior, 3. Well recovered, as from sickness; healthy, cured of cutaneous diseases, &c. 19)

tavaḷam (p. 227) s. White, ash-colour, grey, வெண்மை. W. p. 441. DHAVALA. தவளச்சத்திரம், s. A white umbrella, one of the insignia of royalty, வெள்ளைக் குடை. தவளாங்கம், s. A white body, வெள் ளைமேனி; [ex அங்கம்.] தவளோற்பலம், s. A flowering waterplant, white lily, வெள்ளாம்பல்; [ex உற்ப லம்.] See under அல்லி 25) *

tōrai (p. 264) s. A kind of rice in hillycountries, ஓர்வகைநெல். 2. Blood, இரத்தம். 3. Bambu-sago, மூங்கிலரிசி. 4. A garland of jewels, சரமணிக்கோவை. 5. Line in the fingers, விரலிறை. 6. The hand. கை. (சது.) 7. [prov. vul.] A pale redish colour, மங்கனிறம். 8. A palmyra tree producing reddish fruit, ஓர்பனை. 9. (for. தோகை.) A bunch of peacock's feathers used as a fan. மயில்விசிறி. 48) *

nri (p. 270) s. A jackal, a fox, ஒரி. 2. [in cant, குழூஉக்குறி.] A tiger, புலி; குட்டிநரி, a young jackal; குள்ளநரி; a short jackal; பெருநரி, a tiger; குழிநரி, நுழைநரி, வளைநரி, a fox. நரிவாலைக்கொண்டோகிணறாழம்பார்க்கிறது. Can a well be fathomed with the tail of a jackal? இவனுக்குஅவன்நரிகாட்டுகிறான். He acts the fox toward him. எங்கும்நரிஓடுகிறது. It is over-run with jackals, i. e. desolate. நரிநிறமாயிருக்கிறான். He is shy, insincere. நரிக்காய்ச்சி, s. [prov.] A palmyra tree bearing fruit of a dim colour, ஓர்வ கைப்பனை. நரிக்குழி--நரிவளை, s. A fox-hole. நரிக்கொம்பு, s. Small bud-like horns in a jackal, of rare occurance-said to be very efficacious in magic. இவன்கையில்நரிக்கொம்பிருக்கிறது. He has in his hand a jackal's horn; i. e. he fascinates. நரிக்கொன்றை, s. A shrub, Cassia javanica, L. நரிப்பயம், s. Dread of a tiger. நரிப்பயறு, s. A wild kind of peaPasecolus trilobates. L. நரிப்பய்யன், s. A little boy. (R.) நரிப்பள்ளம், s. Holes in a river. 2. Pools in the bed of a river whose stream is dry. நரிப்பாகல், s. A kind of winding plant with bitter fruit, Momordica charantia. See பாகல். நரிமருட்டி--நரிமெருட்டி, appel. n. A shrub, கிலுகிலுப்பை. Crotalaria. நரிமிரட்டுதல், v. noun. Smiling as small babes in sleep, attributed to a jackal's diversion. (c.) நரிமுருக்கு, s. An inferior kind of Erithrina. 2. A kind of paddy, நெல். நரியனெல், s. A kind of paddy, ஓர்வ கைநெல். நரியன், s. A cunning fox, சூதன். 2. A swarf, குள்ளன். நரியிலந்தை, s. A tree, a variety of இலந்தை, Zizyphus. நரிவாற்புல், s. A grass, Dactylis spicata, Koen. நரிவிளா, s. [com. குட்டிவிளா.] A shrub Feronia--as நிலவிளா. நரிவெங்காயம், s. A plant, Erythronium Indica. 82)

nāmm (p. 273) s. Name, appellation, especially of a deity, பெயர். W. p. 461. NAMAN. 2. [vul. ராமம்.] The Vaishnuva sectarian mark on the forehead, திருநாமம். (சது.) 3. The white clay, or earth, used for the tridental mark, திருமண். (c.) 4. Reputation, celebrity, கீர்த்தி. 5. That part of the scales which incloses the needle, நிறைகோலின்நடு. 6. Fear, அச்சம்.--There are in use two kinds of marks, as பட்டைநாமம், a large mark worn by some Vaishnuvas ostentatiously; கிள்ளுநாமம், கீறுநாமம், a small mark worn in compliance with custom. நாமகரணம், s. (St.) Naming a child, commonly on the twelfth day for the brahman castes, the thirteenth for the royal caste, &c., being the day after purification. நாமகரணம்பண்ணுதல், v. noun. Naming a child with prescribed ceremonies. நாமக்கட்டி, s. Lumps of white clay, as நாமம், 3. நாமக்காரர், s. [plu.] Vaishnuvas. See நாமதாரி. நாமக்குச்சரி--நாமக்குச்சிலி, s. A woman's cloth of divers colours, ஓர்சேலை; [ex நாமம், the tridental mark.] நாமக்கூசா, s. A goglet made of whte clay. நாமசங்கீர்த்தனம், s. Praising the name (of Vishnu.) நாமஞ்சாத்த--நாமஞ்சூட, inf. To invest with a name, பெயரிட. 2. To wear the Vaishnuva mark. நாமஸ்தோத்திரம், s. Praise of a deity. நாமஸ்மரணை, s. Mental recollection of the name of a deity. நாமதாரணம், s. Bearing a name. 2. Wearing the Vaishnuva mark. நாமதாரணை, s. The first of the nine தாரணை, the worship of God under a name, or through an image. See தாரணை. நாமதாரி, appel. n. A worshipper of Vishnu as wearing the நாமம், நாமதாரி. நாமதேயம், s. A name given, or appellation, பெயர். (Sa Namadheya.) உம்முடையநாமதேயமென்ன. What is your given name? நாமம்தரிக்க--நாமமிட, inf. To take, have, or be invested with, a name. 2. To give a name. 3. To wear the Vaishnuva mark. நாமப்பொருத்தம், s. Astrological agreement in the names of a man and woman before they are married. நாமமாலை, s. A வஞ்சிப்பா poem, celebrating a man's praise; (lit.) garland of names. See பிரபந்தம், 16. நாமமிட, inf. To give a name. பெயரிட. 2. To put on the நாமம் mark. நாமமின்மை, s. Being nameless, as the deity, See எண்குணம், under குணம். நாமோச்சாரணம், s. (St.) Repetition of a name (of Siva or Vishnu). 115)