uku (p. 59) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To spill, sprinkle, pour down, சிந்த. 2. To discharge, pour out, விட. 3. To shed, cause to fall, drop, உதிர்க்க. (p.) கன்றுகுணிலாக்கனியுகுத்தமாமாயன். The mighty Vishnu who beat off wood-apples (from the tree) with a calf, using it as a cudgel. கண்ணீருகுத்தான். He shed tears. 8)

kṟngkl (p. 101) s. A devil, vampire, பேய். 2. A curved club, a cudgel, வளைதடி. (p.) 14)

kẕi (p. 98) s. A kind of thread, cotton, yarn, silk, &c., a hawk, a knot, a tie, நூற் சுருள். 2. Salt-pans, உப்பளம். 3. Shallow sea waters, salt rivers, salt marshes, உப் பாறு. 4. Lute-stick, stick for playing on the lute, a plectrum, யாழினையிசைக்குங்கருவி. 5. A rod, a cudgel, a staff, a branch, a twig, a switch, கொம்பு. 6. adj. and adv. Much, great, excessive, very extensive, மிகுதி. 7. [prov.] A roll of sealing wax, lunar caustic, &c., மெழுகுவர்த்தி. கழிக்கரை, s. Banks of salt rivers, marshes, &c., கழியினதுகரை. கழிக்கரைப்புலம்பல், s. [in erotics.] Persons expressing in a soliloquy a lady's lamentations for, and complaints of, her lover's absence, ஓர்பிரபந்தம். (p.) கழிக்காரை, s. A plant, ஓர்செடி. கழிநிலம், s. Brackish soil, marshy districts bordering on the sea, உவர்த்தரை. 2. Natural salt-pans, உப்பளம். கழிமுகம், s. The mouth of a river, ஆற்றுநீர்க்கழிவு. கழியர், s. Salt makers, உப்ப மைப்போர். 2. Inhabitants of maritime districts, நெய்தநிலமாக்கள். கழியூணன், s. A glutton, பேருண் டியான். 68)

kuṇil (p. 118) s. A drum-stick, பறையடிக்குந் தடி. 2. A short stick or cudgel, குறுந்தடி. 3. Sling, கவண். (p.) (from Sans. Kun'a, sounding &c.) 24)

tṭi (p. 222) s. A stick, staff, rod, தடிக்கொம்பு. 2. A club, a cudgel, bludgeon, தண்டம். 3. A rod or pole for measuring land, அள வுகோல். (c.) 4. A rice field, வயல். 5. Compartment of a rice field, பாத்தி. 6. A pestle, உலக்கை. 7. A bow, வில். 8. (a contraction of தடித்து.) Lightning, மின்னல். 9. Flesh, ஊன். 1. A guana, உடும்பு.--Note. There are different kinds of தடி--as இருப்புத் தடி, கிலுக்குத்தடி, குணுக்குத்தடி, சோட்டாத்தடி, நுகத் தடி, பாணாத்தடி, வளைதடி, which see severally. விறகுதடியாய்ப்போனான். He is greatly emaciated; (lit.) as fire-wood. [prov.] குயவனுக்குப் பலநாள்வேலை தடியடிக்காரனுக்குச்சற் றுநேரவேலை. Many day's work for the potter, but a few moment's for the breaker. தடிக்கம்பு, s. [loc. தடிக்கொம்பு.] A walking cane, or staff. தடிக்கம்புச்சாப்பாடு, v. noun. Flogging. See under சாப்பாடு. தடித்தனம், s. Rashness, passionateness, rudeness. தடிப்பயல், s. A stubborn person, a block-head. 2. A corpulent person. தடியடிக்காரன், s. A violent person, who acts inconsiderately. தடிமாடன், s. An impudent fellow; [ex மாடன், a demon.] தடியனாபிள்ளை--தடியாண்பிள்ளை, s. An impudent, or corpulent person. தடிபோட, inf. To measure by the long stick in the கிட்டிப்புள்ளு game. தடிமூக்குள்ளான், A kind of snipe. See உள்ளான். தடியன்--தடிமிண்டன், s. A stout, corpulent person, பருத்தவன். 2. A strong athletic man, ஆண்மையுடையவன். 3. An obstinate person, முருடன். குண்டாந்தடி, s. A baton. 6)

taṇṭam (p. 222) A staff, walking-stick, ஊன்று கோல். 2. Support, stay, dependence, பற்றுக் கோடு. 3. Handle of an umbrella or parasol, குடைக்காம்பு. 4. Punishment, castigation. chastisement, correction--as one of the four modes of dealing with a hostile power. See உபாயம். 5. Army--as தண்டு, படை. 6. Unjust tax, exorbitant impost, அநியாயதண் டம். 7. [in long measure.] The height of a man of four cubits, ஒரு ஆட்பிரமாணம். 8. Country, நாடு. 9. Stores, பலபண்டம். 1. Elephant's track or way, யானைசெல்வழி. 11. Obeisance, homage, reverence to a superior; worship, adoration, வணக்கம். 12. Elephant's trunk, யானைத்துதிக்கை. 13. Stick, rod, club, bludgeon, cudgel, தடி. 14. Fine, amercement, penalty, அபராதம். 15. One of three kinds of charity, மூவகையறத்தினொன்று. --Note. In the meanings of fine. punishment and homage, it is commonly pronounced தெண்டம். தண்டச்சோற்றுக்காரன். A sluggard, a drone. அடிதண்டம், s. A flogging. 2. The prostration of a pilgrim who measures his way with his body in going to a temple; prostration before a superior. இடுதண்டம், s. Prostration united to an act of reverence with the hands. 2. a penalty. See under இடு. கும்பிடுதண்டம், s. Fine for not rendering homage to the Punjayet--as arbitrators for deciding a cause. தீர்க்கதண்டமாய்விழ, inf. To prostrate one's self very low, and raise the hands. பிடிதண்டம், s. [prov.] Unjust seizure of an innocent person. தண்டதரன், s. Yama, the god of death; (lit.) the club bearer, நமன்; also தண் டன். 2. Bhima, வீமன். (p.) தண்டநாயகன், s. Chief of an army, சேனாபதி. 2. A king, as receiving fines, அரசன். 3. Nandy, the bullock-vehicle of Siva, நந்தி. (p.) தண்டபாணி, s. Yama, நமன். 2. Vishnu, விஷ்ணு. 3. A servant of Siva, தண்டேசன்; [ex பாணி, hand; (lit.) the club-grasping hand.] (p.) தண்டமிறுக்க, inf. To pay a fine. தண்டம்பண்ண, inf. To make obeisance, to worship the deity or guru. 2. To punish, to chastise, to correct. தண்டம்பிடிக்க, inf. To fine one unjustly. தண்டம்போட, inf. To fine, amerce. 2. To worship. 55)

taṇṭu (p. 223) s. Stick, cudgel, bludgeon, staff of an ascetic, சன்னியாசித்தடி. 2. A club, as the weapon of Yama, and others, தண்டா யுதம். 3. Oar, paddle; also a setting pole, சவளமரம் (c.) 4. The Indian lute, வீணை. 5. Gemini of the Zodiac, மிதுனராசி. 6. A tube, or any thing tubular, துணையுடைப்பொ ருள். 7. Bambu, மூங்கில். 8. Palankeen. தண் டிகை. 9. Chamelion, பச்சோந்தி. 1. Weapons, ஆயுதப்பொது. 11. (c.) Army, troops, train, சேனை. 12. Petal of a flower, பூவிதழ். 13. Ridge, embankment in fields, causeway, வரம்பு. 14. (c.) The small gristly protuberance of the ear, the right being, ஆண்தண்டு, the left, பெண்தண்டு, செவித்தண்டு. 15. Stalk, stem, தாள். 16. [in combin.] Stands of a lamp, candlestick, விளக்குத்தண்டு. 17. The bridge, or bone of the nose, மூக்குத் தண்டு. 18. A frame for carrying images on men's shoulders, வாகனத்தண்டு. 19. Membrum virile, ஆண்குறி. (indecent.) தண்டிலேபோனால் ரண்டிலேஒன்று. Enlisting in the army is a doubtful step. தண்டாகாரம், s. [in Hindu astron.] The arranging of sea-shells (which are used for numbers) in a line beginning with units up to tens, hundreds, &c., or numbers placed one after another according to their local value-oppos. to சர்ப்பாகாரம். தண்டாயுதம், s. A club-weapon, தண்டு. தண்டாயுதன், s. The god Bhairava, as club-armed, வயிரவன்; also Ayanar, ஐயனார்; and Bhima, வீமன். தண்ாடயுதபாணி, s. An epithet of Subramanyan, as worshipped at Palaney. தண்டுகட்ட, inf. [prov.] To deprive one of the powers of virility by magic. தண்டுக்கீரை, s. A large sized herb. See கீரை. தண்டுக்கோல், s. [prov.] An oar, or setting pole. தண்டுப்பிளவை, s. A kind of scirrhous formation in the penis. தண்டுப்புற்று, s. An eating venereal ulcer, on the point of the penis. தண்டுப்பாதை, s. A military road. தண்டுவலிக்க--தண்டுபோட, inf. To row, to paddle. தண்டெடுத்துப்போக, inf. To conduct forth an army. (c.) தண்டெலும்பு, s. The spine, as முள்ள ந்தண்டு. தண்டொட்டி, appel. n. (com. தண்டட்டி.) A kind of female ear-ornament, மாதர்கா தணி; [ex தண்டு, et ஒட்டி] கீரைத்தண்டு, s. See under கீரை. மூக்கந்தண்டு, s. The bridge of the nose. வாழைத்தண்டு, s. Internal spadix of a plantain tree. விளக்குத்தண்டு, s. A candlestick. முன்தண்டு, s. The van-guard. பின்தண்டு, s. The rear. 2)

teṇṭu (p. 256) s. Staff, club, cudgel, &c., தடி. See தண்டு, 4, 7, and 11. 35)

vḷai (p. 379) கிறேன், ந்தேன், வேன், வளைய, v. n. To bend, கோண. 2. To become crooked, கூன. 3. To be twisted, மடங்க. 4. v. a. To besiege, to hover round, to surround, கோல; [from Sa. Vala.] பட்டணத்தைவளைந்துகொண்டார்கள். They besieged the city. உடம்புவளைந்துவேலைசெய்கிறது........Working hard, (lit.) bending one's body and working. உடம்புவளையாதவன். A lazy fellow. அதுவளைந்துகொடுக்கிறது. It yields to pressure. வளைதடி, s. A short curved cudgel used in the chase or in battle. வளையக்கொடி, s. [prov.] A kind of torture. See அண்ணந்தாள். வளையக்கோலுதல், v. noun. Encompassing, surrounding, environing, monopolizing. வளைசல், v. noun. Crookedness, a curve, curvature, a bend. 2. A house-yard, a compound. வளைவு, v. noun. Crookedness, கோணல். 2. A circle, வட்டம். 3. An arch, வில்வ டிவு. 4. See வளவு. வளைவளக்க, inf. To measure a field. வளைவாணி, s. A hook. வளைவுவளைக்க, inf. [sometimes வளைவு குத்த.] To vault, to arch over. வளைவுவளைக்கிறவன்--வளைவுவளைப்பான்......One who makes an arched roof. வளைவெடுக்க, inf. To straighten what is crooked. 63)

viciṟu (p. 389) கிறேன், விசிறினேன், வேன், விசிற, v. a. To fan, வீச. 2. To brandish, சுழற்ற. 3. To hurl, to throw with a whirling motion, சுழற்றியெறிய. 4. v. n. To splash, to cast up--as surf; to beat upon--as rain, மோத. வளைதடியைவிசிறியெறிந்தான். He whirled the cudgel round and threw it. 35) *