apa (p. 15) prep. A particle--prefixed to Sanscrit words--implying inferiority, privation, separation, contrariety, &c. ஒருப சர்க்கை. Wils. p. 42. APA. அபகரணம், s. Impropriety, illtreatment, injury, தீயொழுக்கம். Wils. p. 42. APAKARANA. அபகாரம், s. Ingratitude, ungrateful acts, நன்றியற்றசெய்கை. 2. Injury, offence, effrontery, insult, mischief, தீமை; opp. to உபகாரம். Wils. p. 42. APAKARA. அபகாரி, s. An ingrate, நன்றி கெட்டவன். 2. A defrauder, cheat, எத்தன். 3. One who does evil to another, an evildoer, துஷ்டன். Wils. p. 42. APAKARIN. அபகீர்த்தி, s. Infamy, disgrace, dishonor, disrepute, கனவீனம். Wils. p. 42. APAKIRTI. அபகீர்த்திபெற்றவன். One who is dishonored. அபக்கியாதி, s. Disrepute, disesteem. See அவக்கியாதி; opp. to பிரக் கியாதி. அபக்கியாதியானகாரியம், s. A shameful, ignominious thing. அபக்கிரோசம், s. Reviling, abusing. Wils. p. 42. APAKROSHA. அபசகுனம், s. A bad omen, துர்க்குறி. அபசத்தம், s. Ungrammatical language, வழூஉமொழி. 2. Vain talk, வீண் பேச்சு. 3. Inauspicious expression, அசு பமொழி. Wils. p. 45. APASHABDA. அபசயம்--அபசெயம், s. Defeat, vanquishment, தோல்வி. அபசயப்பட, inf. To be defeated, தோற்க. See படு, v. அபசரணம், s. Departure, egress, புறப்பாடு. Wils. p. 46. APSARANA. அபசரிதம்--அபசரிதை, s. History of bad transactions, துர்ச்சரித்திரம். 2. Improper conduct, துன்னடை. அபசவ்வியம், s. The right side, வலதுபக்கம். Wils. p. 46. APASAVYA. அபசாரம், s. Incivility, disrespect, affront, irreverence, impropriety, உபசார மின்மை. 2. Non-conformity to the Shasters, wrong conduct, misbehavior, குற் றம்; [ex சர, to move, go.] Wils. p. 42. APACHARA. உபசாரஞ்செய்தவர்க்கபசாரம்பண்ணுகிறது. To return civility with incivility. உமக்கென்னாலென்ன அபசாரம்வந்தது? What injury have I done you? or what reproach have I brought upon you? அபசாரி, s. An impolite man, one who deviates from the Shasters, a bad man, மரியாதையில்லான். Wils. p. 42. APACHARIN. அபச்சாயை--அவச்சாயை, s. A shadowless being, as a deity or celestial being, சாயையற்றது. 2. An unlucky shadow, ஓர்மரணக்குறி. 3. Deduction according to the time of the year from the length of the person's shadow, cast by the sun or moon, in calculating the hour of the day or night, தள்ளுபடிநிழல்; [ex சாயா, shadow.] (p.) Wils. p. 42. APACHCHAYA. அபதேசம், s. Evasion, prevarication, disguise by dress, &c., pretence, contrivance, தந்திரம்; [ex திச, to show.] (p.) Wils. p. 43. APDESHA. அபமிருத்து, s. Sudden death, dying of some casualty, not of sickness or decay, அகாலமரணம். Wils. p. 43. APAMRITYU. அபரூபம், s. Deformity, ugliness அவலட்சணம். (p.) Wils. p. 45. APARUPA. 2. Scarceness, அருமை. (c.) அபவருக்கம், s. Final beatitude, deliverance from births, exemption from farther transmigration, முத்தி; [ex வரு, to leave.] Wils. p. 45. APAVARGA. அபவாகம், s. Inference, deduction, அருத்தாபத்தி. Wils. p. 45. APAVAHA. அபவாதம், s. Censure, abuse, reproach, பழிச்சொல். 2. Defamation, slander, scandal, பொய்ச்சாட்டு. 3. Contradiction, opposition, ஒவ்வாப்பேச்சு. Wils. p. 45. APAVADA. 4. Defence, (in law) replication, பிரதிவாதம்; [ex வாத, speech.] 5. Comprehending fully without mistake, உள்ளபடியறிகை. புலி மனிதனை யடித்துத்தின்கிறதென்று லோகா பவாதம். It is a common saying that tigers kill and eat people. (பஞ். 31.) அபவாரணம், s. Concealment, disappearance, மறைவு. Wils. p. 45. APAVARANA. அபாகரணம், s. Liquidation of a debt, கடனிறுக்கை. Wils. p. 46. APAKARANA. அபாங்கம், s. The outer corner of the eye, கடைக்கண். Wils. p. 47. APANGA. 2. A side glance, கடைக்கண்பார்வை. அபாதானம், s. The meaning of the fifth case denoting removal, ஐந்தாம் வேற்றுமையினெல்லைப்பொருள். Wils. p. 47. APADANA. அபாமார்க்கம், s. The plant நாயு ருவி, Achyranthes, L. Wils. p. 47. APAMARGA. அபாயம், s. Loss, injury, நஷ்டம். 2. Disaster, mishap, calamity, dilemma, இடையூறு. Wils p. 47. APAYA. 3. An unforeseen danger, jeopardy, an unexpected evil, சடுதியாய்வருமாபத்து. 4. A trick, stratagem, scheme, mischievous device, சதியோசனை. அபாயதந்திரம், s. Artifice, trick. அபாயம்பண்ண, inf. To deceive, defraud, act treacherously. அபாயோபாயம், s. Expedient, shift, what is done by hook or by crook, by any means direct or indirect. அபானம், s. The anus, குதம். 2. One of the te vital airs, தசவாயுவினொன்று; as, அபானன்; [ex அந, to breathe.] Wils. p. 47. APANA. அபானவாயு--அபானன், s. Wind from the anus. 17) *

apakari (p. 15) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To seize by fraud, dispossess, defraud, usurp, steal, வஞ்சனையாய்க்கவர. 2. To bereave, deprive of, plunder, கொள்ளை யிட; [ex அபகாரம்.] 18) *

iṇāppu (p. 45) கிறேன், இணாப்பினேன், வேன், இணாப்ப, v. a. [prov. as also அணா ப்பு.] To deceive, cheat, disappoint, entice, ஏய்க்க. இணாப்பு, v. noun. Deceit, cheating, defrauding, ஏய்ப்பு. 133)

uccu (p. 59) கிறேன், உச்சினேன், வேன், உச்ச, v. a. To pitch at a mark, cast a game with betel nuts, shells, money, &c., கழற்காய்முதலியவையெறிய. 2. [prov.] To conquer in a game or controversy, to win, surpass, get the advantage of by subtilty or artifice, வெல்ல. 3. [vul.] To get another's property by artifice, to defraud, trick, பிறர்பொருளைக்கவர. உடைதாரமுத்தரிகமெல்லாமுச்சிக்கொண்டேனென் னைமெச்சிக்கொண்டேன். Having robbed her of her clothes, mantle and all, I exulted in the exploit. (திருச்செந்தூர்நொண்டி.) உச்சன், s. [prov.] A shell, arecanut, tamarind seed, &c. used for pitching in a game. 65) *

ettu (p. 73) கிறேன், எத்தினேன், வேன், எத்த, v. a. To inveigle, cheat, seduce, entrap, defraud, entangle by specious appearances, வஞ்சிக்க. 2. To coax, wheedle a child, &c., இதஞ்சொல்ல. என்னையெத்தியதைவாங்கிக்கொண்டான். Having deceived me, he obtained the thing. எத்தப்பார்க்க, inf. To intend deceiving. எத்திப்பறிக்க, inf. To obtain by deceit. எத்து, v. noun. Inveigling, seduction, cheating, deception by fair appearances, circumvention, வஞ்சகம். எத்துக்குட்பட்டவன், s. One who has been deceived. எத்தன், s. [vul.] An inveigler, a cheat, an impostor, வஞ்சகன். எத்துப்புத்தி, s. Deceptive advice, suggestions, &c. எத்துவாதம், s. Contradiction, அகடவிகடம். எத்துவாதம்பண்ண, inf. To contradict. எத்துவார்த்தை, s. Enticing words. 58)

ēy (p. 79) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To resemble, to be like, be similar to, ஒப்பாயிருக்க. (p.) 2. To deceive, cheat, defraud, வஞ்சிக்க. முருந்தேய்க்குமுட்போலெயிற்றினாய். O thou whose teeth are like the points of quills and thorns. நின்முகமேய்க்குமதி. The moon that resembles your face-ஏய்ப்ப. The infinitive of ஏய், like, used as a particle of comparison, உவ மைச்சொல். (p.) முத்தேய்ப்பவொளிர்முறுவல். Teeth resplendent as pearls. ஏய்ப்பு, v. noun. Deceit, fraud, imposition, cheating, வஞ்சகம். ஏய்ப்புக்காட்ட, inf. To deceive, defraud, circumvent, to dupe. 43)

kḷvu (p. 100) s. Theft, robbing, pilfering, purloining, stealing, depredation, திருட்டு. 2. Deceit, treachery, roguery, clandestine, or illicit acts, வஞ்சனை. 3. [in erotics. The secret intercourse of lovers, illicit connexion, adultery, fornication, whoredom, any clandestine intercourse of the sexes chiefly of the female, கள்ளவொழுக்கம். 4. Counterfeiting in work, கள்ளவேலை. 5. (p.) The கரை shrub, களாச்செடி. 6. Stupor, bewilderment, the fury of passion, &c., உன்மத்தம். களவன், s. A thief, rogue, a felon, கள்வன். 2. A crab, நண்டு. 3. Cancer of the zodiac, கற்கடகவிராசி. களவாட--களவாள, inf. To steal, திருட. களவாளி, s. A thief, கள்வன். களவியல், s. A branch of அகப் பொருள், treating on illicit intercourse. களவில்லாமை--களவின்மை, s. Freedom from theft, safety. களவுசெய்ய--களவெடுக்க, inf. To steal, rob, pilfer, திருட. சோதனையிற்களவுசெய்ய, inf. To defraud, or betray trust in examination. களவுபண்ண, inf. To play truant. 2. To embezzle, betray trust, peculate. களவுபிடிக்க, inf. To catch a thief by stratagem, magic, &c. களவுப்புணர்ச்சி, s. Illicit cohabitation. களவொழுக்கம், s. [as களவியல்.] Illicit intercourse. களவு. 5) *

kaimuṭkkm (p. 142) --கைமுட்டு, v. noun. Inability to give, to afford or defray expenses, &c. 2. Straitness of circumstances, poverty. 3. Narrowness; want of room for the free use of the hand or arm. 25)

cimiṭṭu (p. 185) கிறேன், சிமிட்டினேன், வேன், சிமிட்ட, v. a. To make a signal with the eyes or by kmtting the eye brows; to cock or twist the eye, கண்சிமிட்ட. 2. To twinkle the eyes excessively, either naturally or through weakness; to blink, கண் ணிமைக்க. 3. To deceive artfully, to impose upon by stratagem, or sleight of hand, வஞ்சிக்க. (c.) சிமிட்டிகாட்ட, inf. To make a signal with the eyes. சிமிட்டிக்கொண்டுபோய்விட்டான். He artfully defrauded the person. சிமிட்டிவிழிக்க, inf. To twinkle the eyes naturally, or as a sign. சிமிட்டி, s. (fem.) An artful woman, a woman of loose character. (Rare.) சிமிட்டு, v. noun. Twinkling from weakness of the eyes, இமைப்பு. 2. A dexterous trick, unperceived motion, sleight of hand, &c., கைச்சிமிட்டு. 3. Unsubstantial or slight work, spuriousness, கள்ளவேலை. சிமிட்டுக்கண், s. Twinkling eyes. சிமிட்டுக்கண்ணன், s. A blinkard from weak eyes, &c. சிமிட்டுக்கள்ளி, s. As சிமிட்டி. (c.) சிமிட்டுப்பார்வை, s. Continual twinkling of the eyes. சிமிட்டுவித்தை, s. As சிமிட்டு, 2. சிமிட்டுவேலை, s. Counterfeit work, as சிமிட்டு. 2. Any curious piece of work. manship--as a cuckoo-clock, an automaton, &c., a dexterous contrivance. 4)

tkkṭi (p. 220) --தக்கிடி, s. (Tel.) [prov.] An indirect or evasive answer; non-compliance, unreasonableness, groundless claim, disagreeableness, குதர்க்கம். 2. Guile, deceit, fraud, chicanery, வஞ்சனை. 3. Treachery, insidiousness, villany, trick, துரோகம். 4. Rudeness of a youth, &c., மூர்க்கம். தக்கடிக்காரன், s. A man of guile, treachery, &c. தக்கடிவித்தை, s. [com. செப்படிவித் தை.) Deceitful tricks, deception. 2. Juggling, sleight of hand. தக்கடிபண்ண--தக்கடியடிக்க, inf. To play tricks, to deceive, defraud. 18)

tirukku (p. 240) s. Twist, முறுக்கு. 2. Fraud, deceit, தந்திரம். (c.) திருக்குக்காட்டாளி--திருக்குக்காரன், s. A cheat, deceiver. திருக்குப்பண்ண, inf. To deceive, to defraud. 10) *

nīṭṭu (p. 277) s. Length of time of space, நீளம். 2. See நீட்டு, v. (c.) நெடுநீட்டுக்குத்தவணைசொல்லுகிறான். He is adding term to term; i. e. putting off paying. நீட்டுப்போக்கு, s. Tallness and robustness, நெடுமைவலிமை. 2. Spaciousness, width, broadness, width and length, அகலநீளம். 3. One's ability, pecuniary or other, திராணி. நீட்டுப்போக்கானஆள். A tall, robust man. 2. A rich man, one living in state. நீட்டுப்போக்கறிய, inf. To be acquainted with one's circumstance or abilities. நீட்டுமுடக்கு, s. A readiness to give and receive, to lend and borrow; an accommodating disposition, கொடுக்கல் வாங்கல். 2. Pecuniary ability, &c., as நீட்டுப்்போக்கு, 3. நீட்டுமுடக்கில்லாதவன், appel. n. A miser, an unaccommodating person. 2. One of narrow circumstances unable to defray expenses. 248)

pṭukkāḷi (p. 291) s. A liar, a defrauder, a cheat; fabricator of stories, பொய்யன். (c.) படுக்காளிவிசேஷம், s. A fable, a story contrived for a purpose. 97)

pṭṭikr (p. 291) --பட்டிகள், s. Thieves, defrauders, திருடர்கள்; [ex பட்டி.] (சது.) 140) *

mṭi (p. 340) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To bend, to turn down, turn in; to double, to fold--as the arms; to double up; to braid; to plat, மடக்க. 2. [in comb.] To baffle in speech, to confound by artifice, to play upon words, to equivocate, பேச்சிலேமடங் கடிகக. 3. To kill, destroy, கொல்ல. (c.) காரியத்தைமடிக்க--பேச்சைமடிக்க, inf. To pervert an argument. மடிகால், s. [com. மடிப்புக்கால், மடிப் பங்கால்.] A bent leg, as in kneeling, மடக் கியகால். 2. A foot set on the knee of the other leg. மடித்துத்தைக்க, inf. To hem. மடிப்பு, v. noun. Fold, doubling, plait. 2. Hemming, hem, மடிப்புத்தையல். 3. Crease, mark of a fold, மடிப்புக்குறி. 4. Trick, fraud, imposture, snare, entanglement, மோசம். மடிப்பானகாரிம். Deception. மடிப்பானவார்த்தை. Deceptive language. மடிப்பிலேயகப்படுதல். Being deceived, entrapped. மடிப்புக்கதவு, s. Folding doors. மடிப்புக்காரன்--மடிப்பாளி, s. A cheat, defrauder, impostor, சூதன். மடிப்புத்தையல், v. noun. Hemming, as மடிப்பு. மடிப்புப்பண்ண, inf. To inveigle. மடிப்புப்பேச, inf. [v. noun. மடிப்புப் பேச்சு.] To speak in a double sense, so as to deceive. 5)