ikl (p. 45) s. Enmity, hatred, opposition, contrariety, hostility, பகை. 2. Battle, war, warlikeness, போர். 3. Valor, strength, prowess, வலி. (p.) இகலன், s. An old jackal, கிழநரி. 2. A jackal, நரி. (p.) இகலாட்டம், s. Diversity of opinions, controversy, disputation, altercation, போராட்டம். 2. Competition, contention, vieing, rivalry, shifting a duty on another, முரணுகை. எந்நேரமுமிகலாட்டமாயிருக்கிறவன். He who is always disputing. இகலார்--இகலோர், s. Foes, enemies, adversaries, rivals, competitors, பகைவர். (p.) 7)

kutarkkam (p. 119) s. Unfair argumentation; disputation, cavilling, sophistry, முறைகெட் டதர்க்கம்; [ex கு, bad. et தர்க்கம், dispute.] 2. [local.] Impediment in business, embarrassment, குந்தக்கேடு. குதர்க்கக்காரன்--குதர்க்கி, s. An unfair disputant, a caviller, a sophist, a wrangler. குதர்க்கம்பண்ண--குதர்க்கம்பேச inf. To cavil, to wrangle, to use sophistry. 21)

cuṭkam (p. 193) --சுஷ்கம், s. Dryness, வறட்சி. W. p. 853. SUSHKA. (p.) சுட்கதர்க்கம், s. Dry disputation, cavilling, unprofitable wrangling, வீண்தர்க் கம். (Colloq.) 36)

tantiram (p. 223) s. W. p. 365. TANTRA. Stratagem, device, subtlety, scheme, dissimulation, பித்தலாட்டம். 2. Means, contrivance, pretext, expedient, உபாயம். (c.) 3. Action of the hand in performing sacrifices, பூசையிற்செய்யுங்கைத்தொழில். 4. (for தந் திரி.) Wire or string of a lute, guitar, &c., யாழ்நரம்பு. 5. Treatise--scientific, literary or religious, நூல். 6. A set of religious works of the Siva sect, the Tantras, inculcating rites and ceremonies, ஆகமநூல். 7. Army, troops, detachments, forces, படை. தந்திரகலை--தந்திராகமம், s. One of the divisions of the Agamas, treating on rites, &c. (See மந்திரம் and உபதேசம்.) 2. Study of the Agamas, with attachment, confidence, and understanding. தந்திரகாரன், s. (com. தந்திரக்காரன்.) A cunning man, one scheming and wily. தந்திரக்கதை--தந்திரகதை, s. A cunningly devised story. தந்திரபாலன், s. General of an army. தந்திரபுத்தி, s. Dissimulation, scheming. தந்திரபேச்சு, s. Cunning or artful language. தந்திரர், s. (plu.) Gantharuvas, or celestial musicians, கந்தருவர். தந்திரவாதம், s. The art of disputation. தந்திரவாதி, s. An expert, dexterous person, a subtle man. தந்திரவித்தை, s. Cunning art. தந்திரவுத்தி, s. Approved methods of teaching on a subject embracing chiefly thirty-two particulars. See உத்தி. தந்திரன், s. A schemer, a plotter, a subtle, crafty, designing person. 51) *

trukki (p. 225) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. (com. தர்க்கிக்க.) To dispute, to debate. to argue, to hold a disputation, வாதஞ் செய்ய. 45)

vẕkku (p. 379) s. Custom, usage, manners, வழக்கம். 2. Style, usage, phraseology, வழக் கநடை. 3. Law-suit, litigation, strife, contention, disputation, controversy, debate, altercation--as one of the three charities, அறப்பான்மூன்றனுளொன்று.--For ஆறுவழக்கு, See Nannûl. அறாவழக்கு, An endless dispute which cannot be settled. ஒருதலைவழக்கு. An ex parte statement. கணக்குவழக்கு. Dealings, accounts, or affairs not yet settled. செய்யுள்வழக்கு. Poetic usage. வழக்கன்--வழக்காளி, appel. n. [sometimes வழக்காடி.] Plaintiff, litigant, disputant, controvertist, wrangler. வழக்காட, inf. To prosecute. வழக்கியல்-வழக்குநடை, s. Colloquial style. வழக்குக்கேட்க, inf. To hear or try a case. வழக்குச்செய்ய, inf. To wrangle, altercate. வழக்குச்சொல், s. [poet. for வழக்கச் சொல்.] Words in common use. வழக்குச்சொல்ல, inf. To state a case in court, to plead, maintain, argue. 2. To claim, to express a claim. வழக்குத்தீர்க்க, inf. To settle a lawsuit, or dispute. வழக்குத்தொடர, inf. To prosecute in law, to commence a law-suit. வழக்குத்தோற்க, inf. To lose a suit. வழக்குப்பேச, inf. To plead a cause. வழக்குப்பொருள், s. The colloquial meaning of a word,--oppos, to செய்யுட் வழக்குறுத்த, inf. To decide a lawsuit; to settle a dispute. வழக்குவெல்ல, inf. To win a cause. வழக்கோரம், s. Partiality in stating, pleading for, or deciding a case. வழக்கோரம்பேசேல். Don't plead with partiality, (Avv.) 14)

vākku (p. 382) s. Word, speech, வார்த்தை. 2. The mouth, as one of the five organs of the body. See இந்திரியம். [ex Sa. Vach.] வாக்கு, 4. Four different sounds; 1. சூக்குமை, the sound from the navel--the supposed source of the air, or wind which gives intonation; 2. பைசந்தி, sound from the breast or lungs; 3. மத்திமை, sound from the throat or epiglottis; 4. வைகரி, articulate sound, from the tongue or mouth. அவருடையதுநல்லவாக்கு. His poetical composition is good. அவன்வாக்கிலேகேட்டேன். I heard it from his mouth. அமிர்தவாக்கு, s. A sweet word, a word of good omen--oppos. to விஷவாக்கு. வாக்காட, inf. To say, to speak. 2. To quarrel, as வாயாட. வாக்காள், s. Sarasvati, as வரகேசுரி. வாக்குக்குற்றம், s. A mistake, or fault, in speech, as வாய்க்குற்றம். வாக்குக்கெட்டாதது, appel. n. That which is unspeakable. வாக்கிட, inf. To promise. (p.) வாக்குச்சகாயம்பண்ண, inf. To aid by words, to recommend. வாக்குச்சித்தி, s. Success from words. See under சித்தி. வாக்குச்சொல்ல--வாக்குக்கொடுக்க-வாக்குப்பண்ண, inf. To promise, declare, pledge one's word. வாக்குத்தத்தம், s. A promise. See தத்தம். வாக்குத்தம்பம், s. The art of fascinating the mouth. See கலைஞானம். வாக்குத்தானம், s. See தானம், 15. வாக்குத்தானச்சனி, s. As இரண்டாமி டத்துச்சனி, under சனி. (R.) வாக்குத்தீட்சை--வாசகதீட்சை, s. Oral instruction--one of the modes of enlightening the mind of a disciple. See தீட்சை. வாக்குநாணயம், s. Fidelity to one's word, unfailing fulfilment of promises. வாக்குப்பிசக, inf. To slip, in words or utterance, as the tongue in pronunciation. 2. See பிசகு. வாக்குப்புரள--வாக்குமாற, inf. To fail in a promise, to break one's words. வாக்குப்புறப்படுதல், v. noun. The coming out of words from the mouth. வாக்குமூலம், s. A deposition in which the statements of complainants, defendants, and witnesses, are taken with their signatures. 2. [as adv. also வாக்கு முகாந்தரம்.] By word of mouth; upon one's assertion. வாக்குமூலம்வாங்குகிறது. Getting one's deposition as a magistrate. (Govt. usage.) வாக்குரோசம்--வாக்குரோஷம், s. Irritation from insulting words, irascibility. வாக்குவசீகரம், s. Cajoling, wheedling, இன்சொல். வாக்குவல்லபம், s. Emphatic and powerful language, oratorial speech. வாக்குவாதம், s. A disputation, a quarrel. வாக்குவிசேஷம், s. An effective speech. வாக்குவிற்க, inf. To give a binding promise, (lit.) to sell one's words (colloq.) நானவனுக்குவாக்குவிற்றிருக்கிறேன், தவறக்கூடா து. I cannot fail, for I have promised him firmly. 18)