kuẕi (p. 128) s. A pit, a hole, a hollow, a cavity, a dimple, a depression, an excavation, பள்ளம். 2. [local.] A square foot, சதுரஅடிக்குழி. 3. A cubic foot, கனவடிக்குழி. 4. [prov.] A square of twelve feet, in landmeasure, பன்னீரடிச்சதுரக்குழி. 5. A well, கிணறு. 6. A tank, குளம். 7. The belly, வயிறு. 8. [prov.] A cavity at the bottom of a well from which to fill the basket when the water gets low, பட்டைக்கிடங்கு. 9. A grave, usually in composition--as பிரே தக்குழி. குழியிலேபோவாய். May you go to the grave; i. e. may you be ruined, a curse. குழிக்குத்து, s. [prov.] A hole, made for plants in transplanting. குழிக்குத்துக்கோல், s. A short stick, used in making the குழிக்குத்து. குழிபறிக்க--குழிதோண்ட, inf. To make a hole or a pit. குழிதிறக்க, inf. [local.] To open the sacred pit, with appropriate ceremonies, preparatory to the Mohurrum feast. குழிமூட, inf. To fill up the sacred pit. See குழிதிறக்க. குழியிற்புதைக்க, inf. To bury; to conceal. 2. To bury the dead, to entomb. குழிவிழ, inf. To form--as dimples or hollows in the cheeks, ulcers, &c. 2. To form, to be worn, &c.--as hollows in floors, or other surfaces. குழியில்விழ, inf. To fall into evil, vice, &c; lit. into the pit. குழியடிக்க, inf. To make holes in stones--as a stone-cutter. குழிக்கிட்டி, s. [local.] A kind of கிட் டிபுள்ளு game among boys, ஓர்விளையாட்டு. குழிச்சட்டி, s. A kind of earthen pan with hollow cavities for frying cakes. குழிப்புண், s. An ulcer in which holes are formed. குழியச்சு, s. Moulds for making gold beads. குழியம்மி, s. A hollow grind-stone. See under அம்மி. குழித்தைலம், s. Pit-oil; i. e. oil extracted in a pit. குழிநரி, s. A fox, ஓர்நரி. குழிமுயல், s. A rabbit, a coney, ஓர் முயல். குழிப்பிள்ளை, s. A cocoanut, planted deep--not to be . எத்தனைகுழி. How many square feet, or how many குழி? குழிக்கணக்கு, s. Square measure, reckoning by square feet, &c. குழிமாற, inf. [in arith.] To square; also, to multiply a number into another, குழிபெருக்க. குழிமாற்று, v. noun. [in arith.] Table of squares; also, of multiplication, குழிப் பெருக்கம். பெருங்குழி, s. [in arith.] The squaring, or multiplication of integral numbers. சிறுகுழி, s. [in arith.] The squaring, or multiplication of fractional or mixed numbers. குழிவெட்டி, s. A grave-digger, பிரே தக்குழிதோண்டுகிறவன். அட்்டைக்குழி, s. A pit of leeches, especially, a pit in hell, said to be infested with leeches. 27)

kokkrai (p. 145) s. A right-hand chank, வலம்புரிச்சங்கு. 2. A snake, பாம்பு. 3. A net, வலை. 4. A bow, வில். 5. [prov.] The dried integument of the palmyra flower, commonly pronounced, கொக்கறை. வாய்சக்கரை கைகொக்கரை. The mouth is sugar, the hand is a dried integument, i. e. good in promising, empty in giving. கொக்கரையுடும்பு, s. A small kind of guana, slender and long as a dried integument. 5)

ceṭil (p. 202) --செடல், s. A machine consisting of a standing post with a long swivel or sweep, on one end of which a person is suspended by a hook fastened into the integuments of the back, and being raised high in the air, is swung round, உடல்குத்தியாடுங்கருவி. (c.) செடிலாட--செடிற்குத்தியாட, inf. To swing on hooks, to celebrate the செடில் festival. செடிலாட்டம்-செடிலூசல்-உச்சிச்செ டில். s. Hook swinging in the air, in honor of the goddess மாரியம்மன். பக்கச்செடில், s. A self torture by running sticks of iron, &c., through the sides, and dancing back and forth. வண்டிச்செடிலாடல், v. noun. Swinging on a machine placed in a cart, and moved round. 88)

tiruku (p. 240) கிறேன், திருகினேன், வேன், திருக, v. a. To wring off, to twist off, முறுக்க. 2. To twist, to turn, திருப்ப. 3. To wrest away, to snatch, பறிக்க. 4. To crook, to crumple, to make tortuous, திருப்பிமுறிக்க. கழுத்தைத்திருக, inf. To wring off the head. 2. To twist another's hand in mischeif. பிள்ளையைத்திருக, inf. To strangle a new born child. திருகணி, s. [prov.] The spiral windings of a shell, சங்குச்சுரி. 2. As திருகாணி. (c.) திருகணை, s. [prov.] A twist of straw or plat of ratan to set a pot on, புரிமணை. திருகாணி, s. A screw, சங்குச்சுரி. 2. A kind of jewel, ஓராபரணம். திருகிப்பறிக்க, inf. To snatch away with a twist; to wrench, wring, wrest away. 2. To extort. திருகுகள்ளி, s. One of the கள்ளி class of plants, twisted spurge, Euphorbia tortills. (Ains.) (c.) திருகுகொம்பு, s. A twisted or curled horn. See கொம்பு. திருகுகொம்பன், s. A beast with a curled horn. திருகுதாழை, s. A species of தாழை plant, ஓர்தாழை. திருகுதாளம், s. Artifice, trick, chicanery, மாறுபாடு. (c.) திருகுதாளக்காரன், s. (also திருகுதாளி, masc. and fem.) A knave, a trickish person. திருகுபனைமுகிழ், s. The whole upper integument of a palmyra fruit twisted off. See முகிழ். திருகுமணை--திருகரிவாள்மணை, s. [improp for துருவுமணை.] An instrument for crushing cocoa-nuts. திருகுமரம், s. A twisted or crooked tree. 2. A turnstile. திருகுமுகம், s. An averted, unfavorable countenance. திருகுமுகமாயிருக்க, inf. To be displeased so as to avert the face. 2. To form a favorable crisis, as a disease. திருகுவட்டம், s. A small wedgeshaped reel, with a handle, used to wind yarn. See திரிவடம். திருகூசி, s. A kind of drill to bore holes in an ola book, as தமரூசி. 2. A cross beam in a well-sweep, துலாஅச்சு. 9)

tuṟaṭṭi (p. 251) --துறடு, s. An iron crook, an elephant goad, அங்குசம். 2. An entanglement, சிக்கு. See துறோட்டி. துறட்டிலேமாட்டிக்கொண்டான். He entangled himself. துறட்டிச்செடி, s. A shrub with crooked thorns, ஓர்முட்செடி, Pisonia, L. துறட்டிப்பழம், s. Its fruit. துறட்டிரும்பு--துறட்டுமுள், s. A crooked iron or hook fastened in the integuments of the back of those who swing in the air at the செடில் festival. துறட்டுக்கோல், s. An iron crook fixed at the end of a pole to pluck fruits. துறட்டுப்பிடி--துறட்டுவாதம், s. Urgency, compulsive request, pressing one, &c., obstinacy in maintaining one's opinion, பிடிவாதம். 15)

toppi (p. 262) s. (Hind. டோபி.) Hat, cap, bonnet, a manufactured head-dress, தலைக் குல்லா. (c.) தொப்பிகழற்ற, inf. To take off the hat in reverence. தொப்பிக்கட்டை--குல்லாக்கட்டை, s. [prov.] Sticks or posts set up in shallow waters, to indicate the course of the channel; from the practice of putting straw or other mattar on them, to make them conspicuous. (c.) தொப்பிக்காரர், s. [plu.] Europeans, as wearing huts; said to be eighteen tribes or nations. வட்டத்தொப்பிக்காரர், s. [prov.] Mohammedans, as wearing a round cap; reproachful. தொப்பிமடல், s. [prov.] The integument of the areca-flower, கமுகம்பாளைமடல். 79)

niṟai (p. 277) s. Weighing, libration, தராசு. 2. Weight, the required or proper weight, பாரம். 3. The weight of 1 பலம். 4. Libra of the Zodiac, துலாவிராசி. 5. Fulness, repletion, abundance, copiousness, மிகுதி. 6. Completion, completeness, நிறைவு. 7. A large water-pot, நீர்ச்சால். 8. High respect, honor, weight of character, மாட்சிமை. 9. Unwasting, undecaying, being indissoluble, imperishable, அழிவின்மை. 1. Constant or steady adherence to rules, an abiding by the rules of rectitude, முறையி னிலைமை. 11. Setting up, fixing, establishing, நிறுத்துகை. 12. Measure, standard, degree, வரையறை. 13. Fortitude, magnanimity, தைரியம். 14. Moral firmness, staunchness of mind, morality; continence, selfgovernment, மனவுறுதி. 15. Equity, just principles, integrity, uprightness, நீதி. 16. Chastity in a woman, fidelity to a husband, கற்பு. நிறைகட்ட, inf. To make up a weight equal to a given thing, தடைகட்ட. 2. To give commodities equal to value to other commodities, both being weighed, ஈடுகட்ட. நிறைகோல், s. A balance, தராசுக்கோல். நிறையழிய, inf. To lose command of one's self from passion, to sacrifice principle, நன்னெறியழிய. 2. To lose as chastity, &c., கற்பழிய. 3. [also நிலையழிய.] To become disprited, disheartened, hopeless, மனவலியழிய. (சது.) 4. To become furious as an elephant in rut, யானைமூர்க்கங்கொள்ள. (p.) நிறையறிகருவி, s. A balance, scales, தராசு. நிறையுரை, s. Touch or assay of precious metals, நிறுத்தல்உரைத்தல். (c.) நிறையுள்ளவன், appel. n. A man of integrity, honesty, equity, நிதானி. 195)

neṟi (p. 281) s. Swelling of the kernels, under the chin, or in the arm pits, &c., சுளுக்கு. 2. Temples, கண்மண்டைக்குழி. 3. Way, road, path, வழி. 4. Moral way, way of virtue, or religion, நீதிமார்க்கம். 5. Rectitude, propriety, morality, honesty, truth, chastity, யதார்த்தம். 6. Justice, equity, righteousness, நீதி. 7. Method, means, expedient, manner, விதம். 8. Rule, system, செவ்வை. 9. Row, order, line, series, வரிசை. 1. State of mind, spirit, temper, குணம். 11. [prov.] Commencement of each coat of the plantain trunk from the bottom, வாழைப்பட்டை யினடி. (c.) நெறியிலேபட்டுவிட்டது. It hit him on his temples, or on a glandular swelling. அவன்ஒருநெறியிலேநிற்கிறதில்லை. He is an unprincipled man. நெறிகட்ட--நெறியேற, inf. To swell as the glands or kernels of the neck, arm pits, &c.; sometimes நெறியிட. (c.) குட்டிச்சுவருக்குதேள்கொட்டக்கட்டுத்தறிக்கு நெறிகட்டுமா. If a scorpion stings a wall, will there be a swelling on the cow-post? i. e. irrelevant causes sould not be alleged. நெறிகுலைக்க, inf. To vitiate one's morals, &c. See குலை, v. நெறிகெட்டவன்--நெறிகேடன்--நெறி யில்லாதவன். appel. n. An unjust or immoral man. 2. One regardless of religious ceremonies, &c., நெறிகேடு, v. noun. Injustice, immorality. நெறிக்கோரை, s. A kind of grass, ஓர் கோரை. See நெறிநெட்டிக்கோரை. நெறிதப்ப--நெறிதவற, inf. To deviate from propriety, equity, or religious rule. நெறிநிற்க, inf. To adhere to the path of virtue or religion. (p.) நெறிநின்றார்நீடுவாழ்வார். The upright will prosper. (குறள்.) நெறிப்பட, inf. To be but in order. 2. To be established in a good, moral, or religious course. நெறிப்படி, adv. In order, according to method, custom, rule. நெறிப்படுத்த, inf. To put in order, &c., as the active of நெறிப்பட. நெறிமான், s. As நெறியுள்ளவன். (R.) நெறிமுறைமை, s. Rules of propriety, rectitude, equity. நெறியிலார், s. [pl.] The vulgar, the mean, the base, the lawless, கீழோர். நெறியுள்ளவன், appel. n. A man of integrity, a just man. 12)

pacu (p. 289) s. A cow, பெண்பசு. [the most common usage in Tamil.] 2. A bull, எருது. 3. Taurus of the Zodiac, இடபஇராசி. 4. A living creature, சீவனுடையது. 5. A sacrificial ram, யாகத்துக்குரியஆடு. 6. Any animal, for sacrifice, மிருகம். 7. The soul, a sentient being or principle united with a body, or not; one of the three eternal uncreated principles called பசுபதிபாசம். W. p. 52. PASU. பசுத்தோல்போர்த்துப்புலிப்பாய்ச்சல்பாய்தல்..... Putting on a cow's skin and leaping like a tiger; i. e. assuming mildness, and using ferocity. தன்னைகொல்லவருகிறபசுவைத்தான்கொன்றால்தோ ஷமில்லை. It is not a sin to kill a cow in self-defence. பசுகரணம், s. Faculties of the soul. பசுக்காத்தல், v. noun. One of the six occupations of Vaisyas; the care of flocks. See தொழில். பசுக்காவலர், s. [pl.] Cowherds--the caste, இடையர். 2. Any of the three divisions of the Vaisyas. பசுஞானம், s. Nature, capacity or faculties of the soul. 2. Spiritual knowledge of the second degree, as distinguished from பதிஞானம் and பாசஞானம்; the former only being sufficient for salvation. 3. Limited knowledge of the soul as acquired by the senses. 4. The mode of existence of the soul, being itself intelligent, but subject to non-intelligence, by its moral evil, and connexion with matter. காவேரிக்கரைப்பசுபோல்அலைகிறான். He wanders like a cow on the banks of the Kavery--discontented. பசுத்தக்காளி--பசுவின்தக்காளி, s. A shrub, ஓர்தக்காளி, Physalis. பசுத்துவம், s. The nature, properties, &c., of the soul, ஆன்மதத்துவம். பசுநா, s. The பிராய் tree, (lit.) cowtongue-leaved. பசுநாகு, s. A female calf, a young cow, a heifer. பசுபதி, s. (St.) Siva, as lord of souls, சிவன்; [ex பதி, lord.] பசுபதிபாசம், s. The soul, deity and illusion or மாயை. See திரிபதார்த்தம். பசுபாசம், s. The entanglement of the soul with the body. பசுபாவம், s. Sins against creatures, as murder and cruelty, in distinction from sins against God, உயிர்ப்பாவம். பசுபுண்ணியம், s. Meritorious deeds for the benefit of creatures. பசுப்பட்டி-பசுமாட்டுப்பட்டி, s. A cowfold. பசுமந்தை, s. A herd of cows, பசுக் கூட்டம். பசுமாடு, s. A cow. பசுமுன்னை, s. A tree, a variety of Permna integrifolia with small leaves. பசுமோர், s. Butter milk, whey of cow's milk. பசுவதி, s. [prov.] A good natured person, gentle as a cow; [ex வதி.] பசுவதை, s. (St. கோவத்தி.) Slaughter of a cow, regarded as a great crime. பசுவன், s. [prov.] A rennet bag. பசுவின்கன்று, s. A calf. பசுவின்தயிர், s. Curds of Cow's milk. பசுவின்நெய்--பசுநெய், s. Cow's ghee. பசுவுக்குவாயுறைகொடுத்தல், v. noun. Feeding a cow; one of the thirty-two meritorious deeds. 45)

pṉai (p. 304) s. A species of palm, the palmyra tree, ஓர்மரம். Borassus flabelliformis. 2. The seventeenth lunar asterism, அனுடநட்சத்தி ரம். (சது.)--Of palmyra species are different varieties: அலகுபனை or ஆண்பனை male pal myra tree; கூந்தற்பனை, Caryota; தாளிப்பனை the talipot tree. பருவப்பனை, பெண்பனை, female palmyra tree. See these in their places. In combination the final letter is changed according to rule. See தாழை. பனைமரத்தின் கீழிருந்துபாலைக்குடித்தாலுங் கள்ளென் றுசொல்லுவார்கள். If you drink only milk under a palmyra tree they will call it toddy. பனையினிழலும்நிழலோபகைவருறவுமுறவோ. Is the shadow of the palmyra, a shade or the friendship of the malignant, friendship? பனைபோலேயாள் A very tall person. 2. An epithet of Balab'hadra, பலபத்திரன், and Bishma, வீடுமன், the ensign of both being the palmyra tree. பனங்கட்டி, s. Palmyra jaggery. பனங்கட்டிப்பாகு, s. Palmyra molasses. பனங்கட்டியெறும்பு, s. A kind of ant. பனங்கந்து--பனங்கூடல், s. [prov.] A large thick group of palmyra trees. பனங்கயிறு, s. [for பனைநார்க்கயிறு.] Rope of palmyra leaf stalk. 2. Young palmyra tree. பனங்களி, s. [prov.] Pulp of palmyra fruit before it is dried. பனங்கள், s. palmyra toddy. பனங்கற்கண்டு, s. Sugar candy made of palmyra sap. பனங்கற்றாழை, s. The பனந்தாழை plant. பனங்காடு, s. A thick palmyra grove. 2. Name of a country, ஓரூர். பனங்காய், s. Palmyra fruit. பனங்காய்க்காடி, s. A dilution of palmyra pulp in water, fermented to give a relish to palmyra jelly. பனங்காய்க்காலம், s. Palmyra fruitseason. பனங்கிழங்கு, s. Young edible palmyra roots. பனங்கிளி, s. The அன்றில் bird, as frequenting palmyra trees. 2. A species of parrot. பனங்குந்து, s. [prov.] Fibre of the palmyra fruit. See குந்து. பனங்குருகு--பனங்குருத்து, s. Tender leaves of the palmyra. பனங்குரும்பை--பனம்பிஞ்சு, s. A very young palmyra fruit. பனங்குற்றி, s. A palmyra log. பனங்கொட்டை, s. Palmyra stones. பனஞ்சக்கை, s. Refuse of palmyra fruit. பனஞ்சலாகை, s. Palmyra lath. பனஞ்சாறு, s. Sweet toddy kept from fermentation by lime. See சாறு. பனஞ்சிராய், s. Splinter, fibre, &c., of palmyra wood. See சிராய். பனஞ்சிறாம்பு--பனஞ்செறும்பு, s. [prov.] Fibres, wires in palmyra wood. பனஞ்சோற்றி, s. Pith of palmyra wood. பனநார், s. Fibrous bark of the stem of palmyra leaves as பனைநார். பனந்தாமன், s. As பனந்தாரான், 2. பனந்தார், s. A gold necklace like the palmyra flowers. பனந்தாரன், s. Any king of the Sera dynasty, சேரன். 2. A name of Balab'hadra, பலபத்திரன். பனந்தாழை, s. [prov.] A kind of parasite species of தாழை found chiefly on palmyras. பனந்துண்டம்--பனந்துண்டு, s. A piece of palmyra board. பனந்தும்பு, s. Fibre of the stalk of palmyra leaves. See தும்பு. பனந்தோப்பு, s. [prov. பனந்தோட்ட ம்.] A plantation of palmyra trees. பனந்தோல், s. Rind of palmyra fruit. 2. The skin which covers a palmyra root. பனமட்டை, s. Palmyra leaf-stalk. பனம்பட்டை, s. Palmyra timber. [loc.] 2. Split palmyra. பனம்பழம், s. Ripe palmyra fruit. பனம்பன்னாடை, s. Fibrous web covering the leaf rib of palmyra; oppos. to தென்னம்பன்னாடை. பனம்பாகு--பனம்பாணி, s. Palmyra molasses, syrup made of sweet palmyra toddy. பனம்பாய்ச்சு, s. Small palmyra lath, for roofing, and hedging; used in the south பனம்பாளை, s. Spathe of the palmyra flower. பனம்பிசின், s. [alsoஇடவகம்.] The gum of the palmyra tree. பனம்பிடுக்கு--பனம்பூ, s. The flower of the male palmyra. பனம்பெட்டி, s. [prov.] A small case of palmyra jaggery. பனம்வரிச்சல்--பனம்வரிச்சு--பனம் வலிச்சல்--பனைவலிச்சல், s. Palmyra lath. பனைக்கொடியோன், appel. n. Balab'hadra, பலபத்திரன், and Bishma, வீடுமென், whose ensigns are the palmyra tree. பனைநார், s. As பனநார். பனைநுங்கு, s. The young palmyra fruit. See நுங்கு. பனைமடல், s. The young stem of the palmyra leaf, பனமட்டை. 2. As பனையோலை. பனைமரம், s. Palmyra tree. 2. Palmyra timber. பனைமீன், s. A very large fish. பனைமுகிழ், s. The integument or envelop of the young palmyra fruit. பனையடைப்பு, s. [prov.] A palmyra enclosure or plantation, பனந்தோப்பு. பனையன், s. A kind of fish, ஓர்மீன். 2. A kind of snake, ஓர்பாம்பு. பனையிடுக்க, inf. [prov.] To press the palmyra flower stem to make the juice flow. 2. To draw toddy. பனையீர்க்கு, s. Rib of the palmyra leaf. பனையூர், s. A town. See பனைசை. பனையேறி, appel. n. A toddy drawer. 2. A kind of snake, ஓர்பாம்பு. 3. A species of small-pox,வைசூரியினோர்வகை. See பனசை. பனையோலை, s. Palmyra leaves, or olas. பனைவாரை, s. Palmyra tree split into two. (R.) பனைவட்டு--பனைவெட்டு--பனைவெல் லம், s. jaggery, a coarse sugar made of palmyra sap. 26)

palā (p. 301) s. Jaca, or jack-tree whose fruit is sweet and very pulpy when ripe. (c.)-Artocarpus integrifolia. (Ains.)--சிறுபலா or முள்ளுப்பலா, a kind of jack-tree; வருக் கைப்பலா, a jack with hard fruit; ஈரப்பலா or வேர்ப்பலா, another variety. பலாக்கன்று, s. A young jack-tree. பலாக்காய், s. Unripe jack-fruit. பலாக்கொட்டை, s. Kernels, seeds, of the jack-fruit. 2. The young jackfruit, பலாப்பிஞ்சு. பலாக்கொட்டைச்சவ்வு, s. The film surrounding the stone of the jack-fruit. பலாக்கொட்டையோடு, s. The crust of the kernel in jack-fruit. பலாச்சுளை, s. The pulp of jack-fruit. பலாபாகம், s. A style of poetry. See பாகம். பலாப்பழம், s. Jack-fruit. பலாமரம், s. Jack-tree, jack-wood. 38) *

mṭṭai (p. 341) s. Stem of the palmyra, cocoa, areca and other palm-leaves; also, in some places, of the plantain, மடல். 2. Husk of a cocoa-nut, தேங்காய்மட்டை. 3. A stupid fellow, முட்டாள். 4. [fig.] A snake, பாம்பு. 5. (சது.) A headless body, trunk, உடற்குறை. --Note. Most of the compounds are provincial. மட்டைகடிக்க, inf. To bite the lips, as a child in weaning. மட்டைகட்ட, inf. To fasten a palmyra-stem-rind to the top of a basket. 2. To fasten splints on a broken limb. மட்டைக்கங்கு, s. The lower and divided part of a palmyra-stem. மட்டைக்கட்டுவடலி, s. A young palmyra-tree thick with leaves. மட்டைக்குதிரை, s. Cross sticks set up to support a weaver's warp. மட்டைக்கோரை, s. Cyperus procerus, and C. Congus. (Willd.) மட்டைதட்ட, inf. To beat the integument of the cocoa-nut to form coir. 2. [fig.] To become poor. (c.) மட்டைத்தும்பு, s. Fibre of the palmyrastem used for withes. மட்டைத்தேள், s. 2. A small kind of scorpion, [prov.] A kind of centiped, திருநீலகண்டன். மட்டைப்படல், s. A heap, or fence of palmyra-stems. மட்டையடியடிக்க, inf. To beat with plantain stalks, in sport. 2. [fig.] To receive impolitely, உபசாரம்பண்ணாமலிருக்க. 9)

mukiẕ (p. 356) s. [as முகிழம்.] A flower-bud, மலரும்பருவத்தரும்பு. (சது.) 2. A mode of using the hands in dancing. See கரலட்சணம். 3. [prov.] The integument of a cocoanut, palmyra fruit, &c., தேங்காய்முதலியவற் றின்மடல். முகிழ்ப்புறம், s. That side of a fruit to which the stalk is attached. 35)

muṉṉai (p. 361) s. [vul. மின்னை.] A tree whose leaf is used for pot-herbs and whose root is medicinal; entire-leaved Premna, Premna integrifolia; L. ஓர்மரம். 2. See முன். --The different varieties are எருமைமுன்னை, காட்டுமுன்னை, பசுமுன்னை, பேய்முன்னை, which see. 15) *

viṉā (p. 398) s. Sagacity, prudence, புத்தி. 2. Attention, ஞாபகம். 3. A question.--oppos. to விடை, கேள்வி. 4. One of the modes of explanation. See உரை. 5. (Beschi.) in computation, where the numbers are of the same kind, and the integers and fractions each one வினா, as 1 is one வினா, 1?? two வினா; 1?? 1/4 that is an integer with two fractions is three வினா. அதெனக்குவினாவில்லை. I don't remember it. அவனுக்குவினாப்போதாது. He has not sufficient discretion. வினாவோடேகேள். Hear with attention. தேவினாமூர்த்தம், s. Interrogation, a query, a problem. வினா, 5., There are according to சது. five special categories, in questioning; 1. அறியான்வினாவல், asking what one does not know; 2. அறிவொப்புக்காண்டல், seeking to learn whether another's knowledge agrees with one's own; 3. ஐயமறுத்தல், clearing up of doubts; 4. அவனறிவுதரன் கோடல், learning what the other knows; 5. மெய்யவற்குக்காட்டல், discovering the truth.--According to Nannul these are அறிவினா, அறயாவினா,ஐயவினா, கொளல்வினா, கொ டுத்தல்வினா, ஏவும்வினா. வினாக்குறிப்பு, s. [in gram.] An interrogative pronoun, especially, எவன் and ஆர். வினாப்பெயர், s. An interrogative pronoun. வினாவறிபருவம், s. Years of discretion. வினாவறிய, inf.[also விரகறிய.] To begin to understand, as children. வினாவிடை--வினாவும்விடையும், s. Questions and answers. வினாவிடைப்புத்தகம், s. A catechism. வினாவுள்ளவன், appel. n. A judicious man. வினாவெழுத்து, s. An interrogative letter, as ஆ, எ, ஏ, ஓ, யா. 174) *