aṉngkm (p. 33) s. A running flower plant, Arabian jasmine, மல்லிகை. Jasminum sambac, L. 2. Another flowering runner, இருவாட்சி. (p.) 77) *

arupplm (p. 26) s. A flowering tree, the அனிச்சமரம். (p.) 2)

iṇṭai (p. 45) s. The இண்டு creeper. 2. The lotus, தாமரை. 3. The முல்லை, a flowering shrub. 4. A garland, மாலை. 143)

ucci (p. 59) s. The crown of the head, உச்சந்தலை. 2. (fig.) Head, தலை. 3. Zenith, meridian, தலைக்குநேரிடம். 4. Mid-day, noon, when the sun is in the zenith, நடுப்பகல். 5. Top, apex, summit of a mountain, நுனி. (c.) 6. (p.) A knot of hair, மயிர்முடி. 7. Men's hair, ஆண்மயிர். 8. A dog, நாய். உச்சந்தலை, s. The crown of the head. உச்சிக்கரண்டி, s. A small spoon to pour oil on the heads of infants, சிறு கரண்டி. உச்சிக்கலயம், s. The uppermost earthen vessel of a number placed one above another. 2. A small earthen pot. உச்சிக்கிழான், s. The sun, (lit.) the ruler of the zenith, சூரியன். (சிலப் பதி.) (p.) உச்சிக்குடுமி, s. A tuft of hair on the crown of the head of boys and men. (c.) உச்சிக்குழி, s. Dimple in a child's cranium, the fontanel, தலையுச்சிப்பள்ளம். (c.) உச்சிக்கொம்பன், s. A beast with perpendicular horns near together, உச் சியிற்கொம்புள்ளமாடு. 2. Rhinoceros, air animal with one straight horn, காண்டாமிருகம். உச்சிச்செடி, s. The புல்லுருவி, a parasitical plant, Loranthus, L. உச்சித்திலகம், s. A flowering shrub with red blossoms, ஓர்பூஞ்செடி. உச்சிப்பிளவை, s. An ulcerous scab or sore on the crown of the head, உச்சந்தலையிலுண்டாகுமோர்புண். உச்சிப்பொழுது, s. Noon-day, நடுப்பகல். உச்சிமலை, s. A steep hill, a precipitous height. உச்சிமோக்க, inf. To smell the crown of the head of young children-as parents often do through fondness, நடுத்தலையைமோக்க. உச்சிவிடுதி, s. Cessation of rain at noon, மத்தியானநேரத்தில்மழைவிடுகை. 2. Recess at noon of laborers, or of boys at school. உச்சிவேர், s. The main root of a tree, மூலவேர். உச்சுகாட்டல், v. noun. [prop. உச் சிகாட்டல்.] Setting dogs, directing a dog to an object of attack, &c., நாயை யேவல். உச்சுச்செனல், v. noun. Calling a dog, நாயைக்கூப்பிடல். மலையுச்சி, s. The top of a hill, the peak. 59) *

ēẕilaimpālai (p. 79) s. A species of tree which is fancifully said to blossom when caressed by chaste and virtuous females. Its smell is offensive to elephants, ஓர்மரம். பூத்தவேழிலைம்பாலையைப்பொடிப்பொடியாக்கி... Crushing with his feet the flowering ஏழிலைம் பாலை tree. 73)

kmlniruttm (p. 95) s. A kind of dance at the hoisting or lowering of the temple flag, &c., ஓர்கூத்து. 5) *

kyiṟu (p. 96) s. Rope, cord, string, twine, line, bobbin, வடம். கயிறடிக்க, inf. To strike lines on timber with a colored string--as a carpenter. கயிறறுந்தஆட்கள், s. [prov.] Vagabonds, vagrants, strollers. கயிறுகட்ட, inf. To put off from day to day. 2. To show a pretended consent--as a seller to give his goods to one who offers a low price. 3. To employ one to deceive another. கயிறுசாத்த--கயிறுபோட, inf. To pass a string between the leaves of an ola book in order to divine by it. கயிறுசிக்குப்பட, inf. To be embroiled, to disagree, to quarrel--as husband and wife, &c., தொந்தரவுபட. கயிறுதடி, s. One of the weaver's implements, நெய்வார்கருவியிலொன்று. கயிறுதிரிக்க--கயிறுமுறுக்க, inf. To twist, twine, cord, &c. கயிறுபிடிக்க--கயிறுபின்ன, inf. To plat bobbin, cord, &c. கயிறுமாற, inf. To change the rope on the head of a horse or ox newly bought, to ratify the purchase--considered auspicious to the seller. (திருவிளை.) கயிற்றுக்கோல், s. A kind of balance or steel-yard, ஓர்தராசு. கயிற்றுக்கோலாட்டம், v. noun. Playing with strings and sticks so that a weft or lace is formed thereby, ஓர்வ கைவிளையாட்டு. கயிற்றுச்சுருள், s. A coil of rope. See சுருளை. கயிற்றுப்பொருத்தம், s. Astrological agreement required in order to the assumption of the marriage symbol-one of the ten points in astrology in which there should be agreement in the horoscopes of the male and female in order to the suitableness of a marriage connexion.--Note. When such agreement is wanting, though the marriage takes place, the symbol is not put on. கயிற்றேணி, s. A rope-ladder, the shrouds of a vessel, நூலேணி. வடக்கயிறு, s. A rope which is used in lowering or elevating the ploughshare. 2. A great rope used at Hindu festivals for drawing the car. தொடுகயிறு, s. A rope used in ploughing. 51)

kācai (p. 103) s. A species of grass or rushed, நாணற்புல். 2. A flowering shrub, the காயா. 3. Consumption, க்ஷயரோகம். (p.) 57)

kuravakam (p. 125) s. A plant, whose flower changes not its color in withering, வாடா க்குறிஞ்சி. 2. A flowering tree, one of the மருதோன்றி. Wils. p. 232. KURAVAKA. 11)

kullai (p. 127) s. A plant, கஞ்சா, Cannabis, L. whose leaves from an intoxicating drug. 2. The Tulasi or sacred basil, துளசி. Ocymum, L. 3. A flowering tree, வெட்சி, Ixora, L. 62) *

kuḷiri (p. 131) s. A fan made of peacock's feathers, பீலிக்குஞ்சம். (சது.) 2. A kind of flowering water-plant, நீர்க்குளிரி, Damasonium Indicum, L. 3. (Rott.) A knife for cutting the stems of betel leaves, வெற் றிலையரிகத்தி. See குளிர். 5)

cevvnti (p. 205) s. A class of flowering plants. See சாமந்தி, சிவந்தி. செவ்வந்திக்கல், s. An amethyst--as சுகந்திக்கல். செண்டுச்செவ்வந்தி--அரும்புச்செண் டுச்செவ்வந்தி, s. Other kinds of செவ்வந்தி. துலுக்கச்செவ்வந்தி, s. A kind of marigold, Tagetes erecta, L. வெள்ளைச்செவ்வந்தி, s. A species with white flowers. மஞ்சட்செவ்வந்தி, s. A species of செ வந்தி with yellow flowers flourishing in December. முட்செவ்வந்தி, s. [prov.] The rose. 43)

tavaḷam (p. 227) s. White, ash-colour, grey, வெண்மை. W. p. 441. DHAVALA. தவளச்சத்திரம், s. A white umbrella, one of the insignia of royalty, வெள்ளைக் குடை. தவளாங்கம், s. A white body, வெள் ளைமேனி; [ex அங்கம்.] தவளோற்பலம், s. A flowering waterplant, white lily, வெள்ளாம்பல்; [ex உற்ப லம்.] See under அல்லி 25) *

tātu (p. 233) s. (Sa. Dha'tu.) A principle, constituent or elementary part in nature, பூதவணு. 2. (c.) Artery, nerve, pulse, muscle in common, நரம்பு. 3. Any of the seven constituent parts of the body, இரசமாதியேழு. 4. Any one of the five elements, மண்ணாதி யைந்து. 5. The filaments of a flower, பூந் தாது. 6. The தாதுமாதளை tree. (சது.) 7. Red ochre, காவிக்கல். 8. The root of a word in Sanscrit, சொற்பகுதி. 9. Any of the seven metals, பொன்னாதியேழு. (See உலோகம்.) 1. Mineral, a fossil, நிரசவஸ்து. 11. Semen, சுக்கிலம். 12. The tenth year of the Hindu cycle, ஓர்வருஷம். 13. Arsenic in its natural state, in distinction from that which is prepared. See சரக்கு.--Note. The seven constituents of the body, or சத்ததாது, are: 1. இரசம், serum. 2. இரததம், blood. 3. சுக்கி லம், semen. 2. மூளை. brains, marrow. 5. தசை, flesh. 6. எலும்பு, bone. 7. தோல், skin. தாதாட, inf. To dive into the pollen of flowers, as insects; [ex ஆட.] (p.) தாதுகட்ட, inf. To bind or cause absorption, or extinction of the seminal principle in the system, as ascetics; or to promote longevity. தாதுகலிக்க, inf. To be emitted as semen. தாதுநஷ்டம், s. Nocturnal pollution in sleep, by disease, &c. See ஸ்கலிதம். தாதுபார்க்க, inf. To feel the pulse. தாதுபுஷ்டி--தாதுவிருத்தி, s. A healthy state of the semen. (c.) தாதுமாதளை, s. A flowering pomegranate without fruit, பூமாதளை. தாதுமூலசீவன், s. [in divination.] A three fold division of nature, தாது denoting the mineral, மூலம், the vegetable and சீவன், the animal kingdoms, one of which is sent by an applicant to the diviner. தாதுரோகம், s. Scanty flow, or morbid state of the semen. தாதுவாதம், s. Mineralogy, one of the sixty-four கலைஞானம். தாதுவாதி, s. An assayer of metals. தாதுவிழுந்துபோதல், v. noun. Ceasing of the pulse. (c.) தாதுவைரி, s. Sulphur, கந்தம். W. p. 442. DHATUVAIRI. 2. Nutgall, கடுக்காய். 3. Cardamum, ஏலம். 29) *

tumpai (p. 247) s. A flowering shrub of several species, ஓர்பூடு. 2. A creeper with edible fruit, called also கறித்தும்பை. (c.) 3. One of the eight kinds of garlands worn by warriors in battle, போர்செய்வோர் அணியும் மாலை. 4. [prov.] A fish of two species, one large, the other small, ஓர்மீன். 5. (சது.) Assemblage, assembly, crowd, கூட் டம். 6. Betel-leaf, வெற்றிலை. 7. War, fighting, போர்செய்தல்.--The species of the flowering தும்பை are; கவிழ்தும்பை, Borago Ind. L; கழுதைத்தும்பை, Borago Zeylan, L; காசித்தும்பை, பேய்த்தும்பை, Phlomis Zeylanica. L. Of the running தும்பை, there are two species, கறித்தும்பை or காய்த்தும்பை. a fruit bearing தும்பை and பூத்தும்பை, a flowering creeper. தும்பைப்பூப்போலேசாதம். Rice as white and fine as தும்பை flowers. தும்பைக்காய், s. The edible fruit of the தும்பை. தும்பைக்கொடி, s. The தும்பை creeper. தும்பைப்பாரை, s. The large தும்பை fish. தும்பைமாலைசூட, inf. To wear the தும் பை garland. 2. A panegyric on one who being crowded with a wreath of தும்பை, fought the enemy. See பிரபந்தம். தும்பைமீன், s. The தும்பை fish. 57)