murṭu (p. 357) s. A joint of the body, யாக்கை மூட்டு. 2. A knot or knob, கணு. (c.) நிலம்கரடுமுரடாயிருக்கிறது. The land is uneven or rugged. முரடன், s. A rude uncultivated man. முரட்டாட்டம், s. Rudeness, incivility. முரட்டுக்கழுத்து, s. Stiff neck. முரட்டுக்குணம், s. A rough, unyielding, spiteful temper. முரட்டோலை, s. An uneven strip of palm-leaf, as முறியோலை. 52)

murṭkai (p. 357) s. A kind of poetry, as கலி ப்பா. (சது.) 53)

murṇ (p. 357) s. Roughness, stubbornness, spitefulness, முரடு. 2. Fierceness, கொடுமை. 3. (சது.) Strength, வலி. 4. A word, or expression, in opposition to another, எதிர்ப் பொருள், as பகல், இரா, &c. 5. One of the six members of a poem, ஓர்தொடை. 6. A fight, a battle, போர். (p.) முரண்டொடை, s. A kind of poetry consisting of words taken in contrast. See தொடை. முரண்பட, inf. To be opposite, contradictory, heterogeneous, contentious, மாறுபட. முரண்மறலி, s. Yama, இயமன். (p.) முரண்மொழி, s. [in rhet.] Contrast, antithesis, எதிர்மொழி. 54)

murṇ (p. 357) முரணுகிறேன், முரணினேன், முரணுவேன், முரண, v. n. To be at variance, to dislike, to hate, to be opposed, மாறுபட. 2. To quarrel, to fight, போரிட. (p.) முரணல், v. noun. Differing, changing. 55)

murṇṭu (p. 357) s. Perversity, obstinacy, மாறு பாடு; [ex முரண்.] (c.) முரண்டன், s. An obstinate fellow. முரண்டுபண்ண, inf. [sometimes முர ண்டடிக்க.] To oppose, to dissent. முரண்டுத்தனம், s. As முரண்டு. 56)

murṇṭu (p. 357) கிறேன், முரண்டினேன், வேன், முரண்ட, v. n. To be obstinate, to resist; to be intricate; to be entangled in a business. அவன்முரண்டிக்கொண்டிருக்கிறான். He is obstinate. உன்னாலானமட்டுமுரண்டிப்பார். Resist as much as you can. முரண்டவைக்க, inf. To hook in, to fasten. 57) *

murṟṟu (p. 357) கிறேன், முரற்றினேன், வேன், மு ரற்ற. v. a. To sound, ஒலிக்க. (சது.)