āṟu (p. 43) s. A river, natural current, brook, channel or passage through shallows, a canal, நதி. (c.) 2. (p.) Way, road, path, mode, manner, rule, method, order, custom, circumstance, வழி. In this sense, in verse, the று, is sometimes omitted. 3. Morality, virtue, good conduct, way in a moral sense, the good or right way, ஒழுக்கம. சுரருலகெய்துமாறளித்தான. He endowed him with the bliss of the gods, or literally, granted that he should attain to the world of the gods. யான்வந்தவாசென்றியம்புதி Go and tell that I am come--ஆ for ஆறு. என்றவாறு. A form added to explanations of grammatical rules, &c., implying such is the meaning. ஆறலைக்க, inf. To rob in the highway, infest the road, வழிப்பறிக்க. (p.) ஆறலை--ஆறலைப்பு, v. noun. Highway-robbery, street-robbery, வழிப்பறி க்கை. ஆறலைக்கள்வருமளியராயினார். Even the highway-robbers have proved friends. (நடை.) ஆறாடி, s. A lascivious, idle fellow, a vagabond, a pest. 2. One not to be relied on, a changeling, man without character. ஆறுகட்ட, inf. To construct a dam across a river, construct the banks of a river. ஆறுகாட்டி, s. A guide, pilot, வழிகாட்டி. ஆறை--ஆற்றூர், s. The name of a town in the Carnatic. (p.) ஆறைநகர்காவலன், s. The king of that town. ஆற்றங்கரை, s. The bank of a river, shore of a river. ஆற்றிடைக்குறை, s. Blank, or dried spots in a river, an inlet, ait, அரங் கம்; [ex இடை, intermediate, et குறை, wanting.] ஆற்றிடைப்பட, inf. To be in the way, வழியிலிருக்க. 2. To meet in the way, வழியெதிர்ப்பட. (p.) ஆற்றுக்காலாட்டியர், s. Agricultural women of low caste, உழத்தியர். (p.) ஆற்றுக்கால், s. A dike, channel for conveying water to the fields, ஆற்று வாய்க்கால். ஆற்றுச்சுழி, s. A whirlpool, vortex, ஆற்றுநீர்ச்சுழி. ஆற்றுச்செருப்படி, s. A small water-plant, ஓர்பூடு. ஆற்றுணா, s. Rice tied up for a journey, கட்டுச்சோறு. (p.) ஆற்றுத்தும்மட்டி, s. Colocynth, பேய்க்கொம்மட்டி, Citrullus colocynthis, L. ஆற்றுநீர்ப்பொருள்கோள், s. The natural construction of a sentence. See பொருள்கோள். ஆற்றுநெட்டி, s. The நீர்ச்சுண்டி, a water-plant, Aeschynomene paludosa. ஆற்றுப்பச்சை, s. A curious, greenstone--one of the one-hundred-andtwenty kinds of minerals--as நாகப்பச்சை. ஆற்றுப்படுத்த, inf. To lead, direct or conduct a person into the right way, வழிப்படுத்த. 2. To give advice, to conduct into the path of virtue, நன் மார்க்கத்திலுட்படுத்த. (p.) ஆற்றுப்படை, v. noun. The act of conducting, directing, &c., either physically or morally. 2. A poem, the object of which is to conduct one to a superior. விறலியாற்றுப்படை, s. A songstress directing another to a benevolent man. பாணராற்றுப்படை, s. A singer directing another to a patron. கூத்தராற்றுப்படை, s. An actor on the stage directing another to a generous man. பொருநராற்றுப்படை, s. A buffoon directing another to a prince. ஆற்றுப்பாசி, s. A water-plant, ஓர்பூடு, Caulinia indica, L. ஆற்றுப்பித்தல்--ஆற்றோரம், s. Side or bank of a river. ஆற்றுப்பூவரசு, s. A tree, ஓர்மரம், Trewia nudiflora, L. ஆற்றுப்பெருக்கு, s. A swelling of a river. ஆற்றுமடை, s. The channel or bed of a river, ஆற்றுக்காலின்மடை. ஆற்றுமரி, s. A shrub, நீருமரி. ஆற்றுமல்லிகை, s. A species of the Arabian Jasmin, ஓர்மல்லிகை, Jasminum sambac. ஆற்றுமுகத்துவாரம், s. The mouth of a river. ஆற்றுமுள்ளி, s. A thorny plant growing by the river, ஓர்பூடு, Dilivaria ilicifolia. ஆற்றுமேலழகி, s. A plant, ஓர்பூடு, Celsia coromandeliana, L. ஆற்றுவாளை, s. A river-fish. See வாளை. ஆற்றெதிர்ப்பட, inf. To meet on the road. ஆற்றொழுக்கு, v. noun. The flowing of a river, stream, current, ஆற்றுநீரோ ட்டம். 2. Rules following each other in regular and natural order, (lit.) the flowing of a river--one of the four aspects of a grammatical rule. See சூத்திர நிலை. தீயாறுடையான், s. An immoral man. நல்லாறுடையான், s. A moral person, one whose conduct is agreeable to rule. சிற்றாறு, s. A rivulet, a brook. 66)

kṇṭi (p. 89) s. Kandy, a city of Ceylon, its ancient capital, இலங்காபுரி. 2. [prov.] A kind of hurdle whether temporary or portable used by fishermen for catching fish in shallow waters, or the enclosure thus formed, மீன்பிடிக்கவடைக்குங்கருவி. 3. A necklace, கழுத்தணியிலொன்று. 4. A dry measure, twenty parahs, இருபதுபறை. 5. A weight of five-hundred pounds, being twenty-eight துலாம், or two-thousand பலம். கண்டில். கண்டியடைத்தல், v. noun. Forming an enclosure for fishing. 34)

kḷppu (p. 99) s. Shallow sea, shallows at sea, கடலினாழமில்லாவிடம். 25)

kuṇṭā (p. 118) s. (Tel.) A shallowish waterpot with a small mouth, பானை. (Sans. Kun'd'a.) குண்டாச்சட்டி, s. An earthen pan with a large mouth. 40)

kūẕai (p. 136) adj. Bob-tailed; shortened, or naturally defective; truncated, கடையின்மை யான. 2. (fig.) Dull, stupid, shallow, weak in intellect, புத்திக்குறைவான. Compare குள் ளம். புத்தியிலேஅவன்மெத்தக்கூழை. He is very shallow in wit. கூழைக்கடா, s. A large kind of water bird; the pelican, நீர்வாழ்பறவையிலொன்று. 2. A be-buffalo without a tail. கூழைக்கை--கூழங்கை, s. Maimed hand, குறைந்தகை. கூழைக்கொம்பன், s. An ox with blunt horn. கூழைநரி, s. A short-tailed fox. கூழையன், s. A short, stinted, shabby person. 2. A logger-head, a booby, மடய சாம்பிராணி. கூழைமுட்டை, s. Rotten eggs. (Rott.) Compare கூழ்முட்டை. கூழைவால், s. A bob tail. 14)

kōtu (p. 150) s. Covering or capsula, (from Sa. Godh, surround, encompass) hence. Refuse, waste, empty kernels of grain, &c., lees, residuum, leavings, fibre, &c., சக்கை. (c.) 2. Fault, blemish, defect, error, குற் றம். 3. Deviation, deflection, தவறு. (p.) கோதாய்ப்போக, inf. To become hollow, empty, or mere chaff, &c. புளியங்கோது, s. The refuse tamarind fruit. வெறுங்கோது, s. Complete refuse; chaff, &c. 2. (fig.) One shallow-wit ted, &c. கோதாட்டு--கோதாட்டம், v. noun. Vexing, ill-treating one. 2. Deceit, guile, fraud. (p.) கோதுபட, inf. To be in fault. (p.) 41)

cappaṭṭai (p. 160) s. [vul.] Any thing flat, சப்பளிந்தது. hence. 2. The shoulder blade, தோட்பட்டை. 3. A wing--as செம்பட்டை, சிறகு. W. p. 32. CHAPAT'A, and Charpat'a [from Charpa a Sautra root, to be flat or low.] 4. Empty grains, mere husk, பதர். 5. (fig.) An empty, shallow person; one of no capacity, மடயன். (c.) சப்பட்டைவாகு--சப்பட்டைவாக்கு, s. [loc.] The flat side--as of a plank, &c. 35) *

carāvam (p. 166) s. A shallow saucer-like vessel, a bowl, அகல். (நிக.) W. p. 832. SARAVA. Compare சருவம். 2. Any thing long and thin--as a lath, a bar, a rib, &c., சலாகை. (சது.) (p.) 71)

ciṉṉm (p. 190) s. Smallness, minuteness, சிறுமை. 3. A kind of clarion, காளம். (c.) 4. A sign, a mark, a character, a token, அடை யாளம். 5. Privities, especially of a female, பெண்குறி. 6. Disgrace, degradation, meanness, paltriness, ஈனம். 7. Parts, properties, members, இலக்கணம். 8. A winnowing fan, முறம். 9. A shallow basket, தட்டு. (சது.) 1. Pollen of flower, பராகம். 11. [prov.] Any thing comparatively small, சிறியது. இராசசின்னம், s. Ensigns of Royalty. See இராசன். சீ சீக்கட்ட--சீக்கொள்ள--சீப்பிடிக்க, inf. To suppurate, to form--as matter in a boil. சீக்கட்டு, v. noun. Suppuration, purulence. சீக்கூட்ட, inf. To cause pus to form, to gather, or collect--as in a boil, to pustulate; [ex சீ, et கூட்டு, to form.] சீவடிய, inf. To run, as pus or matter from a sore, &c. சீப்பால், s. [com. சீம்பால்.] Biestings; the first milk after parturition or calving, ஈன்றவணிமைப்பால். Compare கட ம்பு. சீப்பிதுக்க, inf. To squeeze the matter out. 11) *

cuttikai (p. 194) s. A pan as of a lamp, a hollow, a shallow dish, அகல். 2. A pearl oyster, கிளிஞ்சல். (சது.) (Sa. Suktika.) 3)

culāvu (p. 197) கிறேன், சுலாவினேன், வேன், சுலாவ, v. a. [improp. சிலாவு.] To make water move or whirl round--as in rinsing a vessel, &c., சுற்ற. (c.) சலாவியூற்ற--சுலாவிவார்க்க, inf. To rinse and cast out. சுலாவியடிக்க, inf. To rush on--as a whirlwind; to sweep away--as an epidemic--as சுருட்டியடிக்க. c. சுலாவுதண்ணீர், s. [prov.] Very shallow water in the fields. சுலாவுரொட்டி, s. [prov.] A kind of pan-cake made by moving the liquid paste while baking. 13) *

tṭṭu (p. 222) s. A salver of gold, silver or other metal, or wood, தட்டம். 2. A circle, வட்டம். 3. Lofts of a car, a floor of a carriage, range of a car, தேர்நடு. 4. A shelf, பரண்தட்டு. 5. A platform, gallery, balcony, piazza, மேன்முகப்புத்தட்டு. 6. Any flat surface--as of a palankeen, coach, &c., சிவிகைமுதலியவற்றின்தட்டு. 7. Upper loft of a house, மேனிலை. 8. The deck of a ship, or other vessel, மரக்கலத்தட்டு. 9. Area, plain surface, table land, &c., சம நிலம். 1. Divisions of a corn field, also of garden beds, சிறுசெய். 11. The surface of any diagram or figure, பரப்பு. 12. Squares formed on the ground for play. (See கிளித்தட்டு.) 13. Panel of a door, a pane of glass, &c., சன்னல்தட்டு. 14. Screen, folded or plain, மறைவுத்தட்டி. 15. [prov.] A thickness of dried palmyra jelly, பனாட்டுத்தட்டு. 16. [among tailors.] Any of the separate parts of the body of a waist-jacket, சீலைத்தட்டு. 17. Lamina, layer, stratum, அடுக்கு. 18. Any of the fourteen worlds, as ranged one above the other, உலகங்களினடுக்கு. 19. A broad, shallow basket of ratan, &c., தட்டுக்கூடை. 2. Winnowing or sifting fan, முறம். 21. A silver tea-board, tray, or any flat and shallow vessel, கமலத்தட்டு. 22. Scales of a balance, தராசுத்தட்டு. 23. A shield, a buckler, கேடகம். 24. A potter's wheel, குயவன்திரிகை. 25. The square pieces of an old necklace called உட்கட்டுத்தட்டு. 26. A small necklace of similar description or the pieces called தட்டுமணி. 27. A hand-mill, இயந்திரம். 28. A flat round cake of wax, மெழுகுத்தட்டு. 29. A square frame to which snares are fastened, to catch birds, வலைத்தட்டு. 3 Mortise or notch in the edge of a board to receive another, சட்டம். 31. An inferior countryhorse, or pony, மட்டக்குதிரை. 32. A curve, or bend, வளைவு. (c.) தட்டடித்தல், v. noun. Cutting out or making a notch or mortise in the edge of a board. தட்டுக்கொடி, s. [prov.] A kind of paper kite with eight angles. தட்டகப்பை, s. A spoon used in cooking rice-cakes. Compare சட்டகப்பை. தட்டுச்சுளகு, s. A broad, shallow, winnowing fan, commonly square. தட்டுச்சுற்று, v. noun. Waving a salver with burning camphor before an idol. சோற்றுத்தட்டு, s. A perforated cover for straining congy water from boiled rice. பூந்தட்டு, s. A salver for presenting flowers. தட்டுமணி, s. A necklace of ornamented squares of gold. தட்டுமூட, inf. To join a mortise, a seam, &c. தட்டுவைக்க, inf. To attach snares to the squares, to catch birds. 2. To give one a knock on the head, to give a tap. தட்டுக்கிளி--தட்டுக்கிழி, s. A kind of jumping play from square to square. 2. The squares of the play. தட்டுக்கிளிபாய--தட்டுப்பாய, inf. To jump in தட்டுக்கிளி play. தட்டுக்கூடை, s. A broad, shallow basket. தட்டுப்பனாட்டு, s. [prov.] Well dried cakes of palmyra jelly. தட்டுமுட்டு, s. Furniture, goods and chattels, articles of various kinds. 2. Apparatus, tools, Instruments, implements, utensils 3. Luggage, baggage. தட்டுருவ, inf. To pass through several things, folds, masses, &c., at once. 2. To penetrate, pass through, perforate. தட்டுவாணி, s. An inferior countryhorse. 2. A common woman, வேசி. தட்டோடு, s. Flat tiles. See ஓடு. 36)

tiṭṭai (p. 238) s. Rising ground, a bank, elevation, மேடு. 2. Raised floor, திண்ணை. 3. Dry spots in the sea, &c., as திட்டு. (c.) 4. A mortar for pounding, உரல். திட்டையிட, inf. [prov.] To swell, as the gums in teething, ஈறுகட்ட. 2. To become closed, as a wound, புண்ணில்தசை வளர. (c.) திட்டையுரல், s. [prov.] A shallow mortar flat at the bottom. 29)

tiriviẕungk (p. 239) inf. To pretend to shallow and draw yarn from the mouth, as jugglers. 36)

toppi (p. 262) s. (Hind. டோபி.) Hat, cap, bonnet, a manufactured head-dress, தலைக் குல்லா. (c.) தொப்பிகழற்ற, inf. To take off the hat in reverence. தொப்பிக்கட்டை--குல்லாக்கட்டை, s. [prov.] Sticks or posts set up in shallow waters, to indicate the course of the channel; from the practice of putting straw or other mattar on them, to make them conspicuous. (c.) தொப்பிக்காரர், s. [plu.] Europeans, as wearing huts; said to be eighteen tribes or nations. வட்டத்தொப்பிக்காரர், s. [prov.] Mohammedans, as wearing a round cap; reproachful. தொப்பிமடல், s. [prov.] The integument of the areca-flower, கமுகம்பாளைமடல். 79)