tivviyam (p. 241) s. Divinity, any thing celestial or god-like, தெய்வீகம். 2. Pre-eminence, super-excellence, மேன்மை. W. p. 49. DIVYA. திவ்வியகவி, s. A poet divinely inspired, தெய்வப்புலவன். திவ்வியக்கியானம், s. Divine knowledge. திவ்வியசட்சு, s. As திவ்வியதிருஷ்டி, 1. 2. The office of a seer. திவ்வியதிருஷ்டி, s. The gracious look of a deity or guru, by which sin is dispelled, and grace conferred. 2. Supernatural vision, spiritual sight, as enjoyed at pleasure by the exalted devotee. 3. A prophet. திவ்வியதேகம், s. A divine body. திவ்வியதேசம், s. A place esteemed sacred by Vaishnuvas. திவ்வியபஞ்சாமிர்தம், s. (St.) Five delicacies with which the idols are anointed. See பஞ்சாமிர்தம். திவ்வியபுதுமை, s. A miracle, அற்புதம். திவ்விபூமி, s. Holy land, central India, where religious rites are specially meritorious. 2. Places of pilgrimage. See புண்ணியபூமி. திவ்வியபோதனை, s. Divine teaching. திவ்வியவாக்கு, s. A declaration, or oracle of a deity, or saint. திவ்வியவாசனை--திவ்வியமணம், s. Sweet odors. திவ்வியரசம், s. Quicksilver. (R.) திவ்வியரதம், s. A celestial car. திவ்வியரத்தினம், s. An excellent, precious jewel, a fabulous gem. திவ்வியவருஷம், s. A year of the gods, supposed to be equal to threehundred and sixty-five years of men. திவ்வியாதிவ்வியம், s. Partaking of both natures human and divine. திவ்வியாத்திரம்--திவ்வியாஸ்திரம், s. Weapon received from the gods. திவ்வியாபரணம்.s. Superior ornaments. 2. Ornaments worn by a sacred or royal personage. திவ்வியோதகம், s. Sacred waters; rain; [ex உதகம். 45)
