ataṭam (p. 10) s. Precipice, செங்குத்து. Wils. p. 15. ATATA. 16)

taṭattam (p. 221) --தடஸ்தம், s. Indifference, neutrality, distinction, நடுவாய்நிற்றல். 2. [in the Agama philos.] The property of things in distinction from their nature; spirituality. W. p. 362. TAT'ASTHA. தடஸ்தன், s. One neuter, indifferent, நடுவாய்நிற்போன். 2. An honorable man, மேன்மையுள்ளவன். 64)

taṭam (p. 221) s. Road, way, track, footstep. rut, வழி. (c.) 2. W. p. 362. TAT'A. Bank, shore, கரை. 3. Ridge--as in cornfields. dam, cause-way, வரம்பு. 4. Hill, mountain, மலை. 5. Side of a hill, மலைப்பக்கம். 6. Greatness, பெருமை. 7. (Compare தடாகம்.) Tank, pond, குளம். 8. A tree, ஓர்மரம், Microcos paniculata. Willd. 9. Pit for the sacrificial fire, ஓமகுண்டம். 1. (R.) An open field, வெளி. 11. [prov.] Noose, gin, snare, trap, toil, கண்ணி. 12. A knot, a bow, a loop, சுருக்கு. 13. (p.) Width, expanse, விசாலம். தடக்கை, s. A wide hand. See கை. தடங்கண், s. Large eyes. (p.) தடங்கண்ணி, s. A large eyed female. தடங்காட்ட, inf. To show the way. தடந்தேட, inf. [prov. தடங்கோல.] To seek means to ruin one, to meditate one's ruin. தடந்தோள், s. Broad shoulders. (p.) தடம்எடுக்கிறவன், appel. n. One who traces the footsteps of a thief who has robbed a house at night. (c.) தடம்பார்க்க, inf. To trace the footsteps of a thief. 2. To seek means of relief from any trouble. தடம்பிடிக்க, inf. As தடம்பார்க்க. 1. தடம்போட, inf. [prov.] To tie or place a noose for catching small animals. 2. To ensnare persons, to contrive the ruin of others. தடம்புனல், s. Sheet of water. (p.) 67)

taṭākam (p. 221) s. Pond, pool, tank, குளம். W. p. 362. TAT'AKA.

taṭittu (p. 222) s. Lightning, மின்னல். (சது.) W. p. 362. TADIT. 9)

taṭiṉi (p. 222) s. A river, ஆறு. (Sa. Tat'ini.) 15)

taṭcakaṉ (p. 222) --தக்ஷகன், s. A son of Brahma. (See தக்கன்.) 2. The serpent--as தக்ககன். 3. A headman--as தச்சகன். 24) *

taṭcaṇam (p. 222) --தக்ஷிணம், s. South, southward, தெற்கு. 2. Right, right hand. வலப்பக்கம். (Sa. Dakshin'a.) (See தக்கணம்.) 3. The same moment. See க்ஷணம். தட்சணகௌளி, s. A lizard to the south of one, the chirping of which is auspicious. தட்சணாக்கினி-தக்கணாக்கினி, s. The fire kindled by the brahmans in the sacrifice towards the south; called also வேதாக்கினி. தட்சணாஸ்தம், s. (St.) The right side; [ex அஸ்தம்.] தட்சணாமூர்த்தம், s. The posture of Siva teaching the four sons of Brahma, seated with his face to the south, under the shade of a banyan, குருமூர்த்தம். தட்சணாமூர்த்தி, s. A name of Siva, சிவன். 2. Agastya, as dwelling in mount Pothiyam at the south, அகஸ்தி யன். (சித்தர்பாடல்.) தட்சணாயனாந்தம், s. The southern solstice. 25) *

taṭcaṇai (p. 222) --தட்சிணை, s. (com. தெச் சணை.) A present of fee to a guru, a schoolmaster, ∓c., சான்றோர்க்களிப்பது; also written தக்கணை. W. p. 395. DAKSHIN'A. 2. [prov.] Discipline, correction, punishment, சிட்சை. 26)

taṭṭam (p. 222) s. Tooth, பல். 2. One of the upper fangs of a snake, பாம்பினச்சுப்பல்; [ex Sa. Dasht'a, bitten.]. 29)