acai (p. 7) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To move, stir, tremble, ஆட. 2. To waver, quiver, totter, not being able to support a weight--as a slender waisted woman is poetically described to waver in walking, from the weight of her breasts, தள்ளாட. 3. (p.) To lodge, sojourn, dwell in an appropriate place-- as men in houses, towns, &c. beasts in the forest, fishes in water, &c., சஞ்சரிக்க. 4. (c.) To walk or ride for recreation, be active, be engaged in the performance of works, in distinction from the quiescence of the Gnani, உலாவ. 5. To be indolent, inactive, idle, சோம்ப. 6. To be disturbed, discomposed, agitated, கலங்க. 7. To be weary, exhausted, faint, துவள. 8. To fluctuate, hesitate, be confused by a rebuke, தத்தளிக்க. அசைகை, v. noun. Motion, moving, அசைவு. 2. Conjectural circumstance--as a rustling among leaves may excite conjecture of a snake being there, ஐயம். அசையாநிலை, s. A fixed state, immovableness, steadfastness. அசையாமணி, s. A bell seldom rung; attached to the royal palace to inform the sovereign of any calamity of other extraordinary event, ஆராய்ச்சிமணி. அசையாமை, neg. v. noun. Firmness, fixedness, immovableness. அசைவாட, inf. To hover, move or stir--as wind on the surface of water. அசைவு, v. noun. Shaking, moving, motion, அசைதல். 2. A kind of swinging shelf, ஊசல். 3. Motion, passion, emotion as applicable to the qualities of the mind, மனவெழுச்சி. 4. Stir, bustle, agitation, சஞ்சலம். 5. Weariness, failure, fainting, சோர்வு. 3)

kṭkṭttl (p. 87) --கடகடெனல், v. noun. Clattering, rattling, rumbling, clicking, கடகடென்றொலித்தல். 2. Shaking, tottering, a word imitative of sound and motion, கடகடவென்றுபோதல். கடகடென்றுபாடஞ்சொன்னான். He repeated his lesson without hesitation. பல்லுக்கடகடென்றாடுகிறது. My tooth is loose. பெட்டிக்குள்ளேயாதோவொன்று கடகடென்கிறது. Something rattles in the box. கடகடென்றோட, inf. To run at a rattling rate. கடகடப்பு, v. noun. A clatter, a rattling, rumbling, a clicking, ஈரடுக்கொ லிக்குறிப்பு. 3) *

kiṭukiṭu (p. 109) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. [vul.] To tremble, totter, shiver with cold; to shake--as a loose wall, &c.; to be rickety, நடுங்க. 2. To chatter--as the teeth with cold, பல்லோடுபல்லறைய. 3. To sound --as a thing loose, or the rolling of a carriage, ஒலிக்க. அவர்கிடுகிடுத்துப்போனார். He totters with age; he trembles with fear; he shivers with cold, &c. கிடுகிடுத்திருக்க, inf. To tremble, to shake with fear or cold. கிடுகிடு, s. Tremor, நடுக்கம். கிடுகிடாய்மானம், s. Tremor, அதிர்ச்சி. கிடுகிடெனல், v. noun. Sounding, &c., trembling, &c., ஒலிக்குறிப்பு. கிடுகிடென்றசைய, inf. To be loose-as a tooth; to tremble and shake. 11)

kuṭukuṭu (p. 117) s. A rumbling noise, a guggling or sound of water running out of a vessel with a narrow mouth, ஒலிக்குறிப்பு. குடுகுடுக்க, inf. To rumble; to rattle. 2. To be in a great hurry. குடுகுடுகிழவன், s. A tottering, decrepit man; a very old man, தளர்ந்தவய தோன். குடுகுடுக்கை, s. A dry cocoanut in which the kernel rattles, காய்ந்தொலிக்குந் தேங்காய். குடுகுடுப்பை, s. Any thing hollow with a rattling inside, குடுகுடுக்கும்பொருள். 2. A small kind of taborine, ஓர்விதப்பறை. 3. [prov.] A wooden clapper for scaring away birds, மாமணி. தலைகுடுகுடுப்பைப்பற்றிப்போயிற்று. [prov.] The head is become very dry from want of oil. குடுகுடுப்பைக்காரன், s. A sooth-saying beggar with a குடுகுடுப்பை taborine. குடுகுடெனல், v. noun. Gurgling, rattling, rushing, &c., ஒலிக்குறிப்பு. குடுகுடென்றோடுகிறான். He shuffles along very fast. 8) *

tṭtṭkk (p. 221) inf. To totter, through age, weakness, &c., கைகால்தள்ளாட. 2. To be disconcerted, confused, intimidated, as a person in giving evidence, நாக்குளற. 3. To be loose, to totter--as a post, table, &c., தளர. Compare கிடுகிடுக்க. (c.) நாக்குத்தடதடத்துப்போனான். He faltered in speech. [prov.] 62)

tttkkpittkkveṉl (p. 223) v. noun. [vul.] Tottering, stepping unsteadily-as a child or an old person, தள்ளாடற்குறிப்பு. (c.) தத்தக்கபித்தக்கவானநடத்தை. Irregular conduct. [prov.] தத்தக்கபித்தக்கவென்றுநடக்க, inf. To totter. (c.) தத்தக்கபித்தக்கக்குததுதல், v. noun. [prov.] Striking in day at another's hands, which being snatched away, the striker hits only what was below them, ஓர்வகைவிளையாட்டு. 32)

tḷḷmpāṟu (p. 229) கிறேன், தள்ளம்பாறினேன், வேன், தள்ளம்பாற, v. n. [prov. prop. தள்ளமாறு.] To reel, to stagger, தள்ளாட. 2. To totter, as a house ready to fall, to oscillate as a tree, &c., அசைய. 3. To rock, or roll as a boat, அலைய. 4. To be in perturbation, or in disastrous circumstances, as a family on the death of its head; to be on the verge of ruin, எங்க. 5. To be baffled in argument, தோற்க. (c.) 59)

tottṉ (p. 262) s. (voc. தொத்தா.) A slave, அடிமையாள்; [ex தொத்து.] 70)

tottl (p. 262) v. noun. [substantively.] An emaciated, lean person, or animal, பலஈனப்பட்டது. 69)

tottu (p. 262) s. Contagion, infection, தொத் துவியாதியின்தன்மை, 2. [prov.] Any thing attached to another, to strengthen or lengthen it, &c., ஒட்டு. (c.) 3. Dependence on a superior, a master, &c., சார்பு. 4. (சது.) A slave, a dependant, a menial, அ டிமை. 5. Antiquity, oldness, பழமை. 6. A cluster of flowers, பூங்கொத்து. (சது.) தொத்திலேவயிறுவளர்க்க, inf. [prov.] To get support by attaching one's self to another. தொத்துமரம், S. Pieces of rafters, joined on at the eaves, to extend the roof, ஒட்டுமரம். 2. Short pieces of rafters joined at the corners in a square house, மூலைக்கையிலொட்டுத்துண்டு. தொத்துவேலை, s. Joined work, welding; also pieced and unsound work. தொத்துவைக்க, inf. To join on a piece, to a tool, &c., in order to strengthen, lengthen, or repair it (c.) 71)

tottu (p. 262) கிறது, தொத்தினது, தொத்தும், தொத்த, v. n. To spread, as the vine, &c., படர. 2. To light on, adhere to, as burs, &c., ஒட்ட. 3. v. a. To catch one, as disease, to infect. நோய்தொடர, (c.) தோணியிலேதொத்தியக்கரைக்குப்போங்கள். Step on the boat, and get over to the other side. தொத்தவைக்க, inf. To infect, cause disease to spread, to bring--as vermin to a house or person. (c.) தொத்தித்தொடர்ந்துதிரிய, inf. To be a constant companion, a crony. தொத்திப்பிடிக்க, inf. To cling to. 2. To cleave to for support. 3. To have recourse to, or take refuge with one; to seek one's friendship obsequiously. 4. To bring to one, as a woman to a paramour. தொத்தியேற, inf. To cling to, and climb a tree without a noose; to mount a horse or carriage. 2. (fig.) To assume authority, domineer; (lit.) to climb on others. தொத்துகிரந்தி, s. An infectious venereal disease. தொத்துவியாதி--தொத்துவான், s. Infectious disease. 72) *

nuṭkkm (p. 277) s. Smallness, fineness, நுட் பம். 2. Tremulousness, shaking, waving --as a flag in the wind; tottering as an old man, தள்ளாட்டம். 3. Bend, flexure, முடக் கம்; [ex நுடங்கு.] 318)

nuṭngku (p. 277) கிறேன், நுடங்கினேன், வேன், நுடங்க, v. n. To wave, totter, tremble, தள்ளாட. 2. To be bent, முடங்க. 3. To wither, fade, droop, shake, துவள. 4. To be fine, thin, attenuated, நுட்பமாக. (p.) கொடிநுடங்கியது. The flag waves. நுடங்கிடை, s. A flexible, slender waist. (p.) நுடங்கு, v. noun. Being small, attenuated, &c., as the verb. 320)

pṭpṭttl (p. 291) --படபடப்பு, v. noun. Being over-hasty in speech or action, being precipitant through fear, anger, &c., தீவரித்தல். 2. Shivering or tottering with cold, fever, ague, &c., துடித்தல். 3. Quivering as the lips, &c., உதடுதுடித்தல். 4. Being in agitation, through rage, கோபக் குறிப்பு. 5. Rattling, as things falling, rolling, breaking, ஈரடுக்கொலிக்குறிப்பு. 6. Flapping as a flag or sail, அடித்தல். (c.) இத்தனைபடபடப்புஆகாது. Such a hastiness is bad. 34)

pṭpṭeṉl (p. 291) . noun. Throbbing, quivering, &c., மனதடித்தல். 2. Speaking with precipitation, through fear, anger, &c., துடித்துப்பேசல். 3. Shaking, quaking, tottering, &c., அசைதல். 4. Bursting, shivering, breaking, falling with a rattling noise வெடித்தல். 5. Hurrying, as one preparing for a journey, தீவரித்தல். (c.) படபடென்றுபேசினான். He spoke hastily. படபடென்றுவீடுவிழுந்தது. The house fell with a rattling noise. உதடுபடபடென்றுதுடிக்கிறது. The lips quiver greatly. கண்படபடென்றுதுடித்தது. The eye quivered rapidly. கயிறுபடபடென்றுதெறித்தது. The cord burst suddenly with a snapping noise. எனக்குஉடம்புபடபடென்றுவருகிறது. I am entirely exhausted. கூதிர்படபடென்றுஅடிக்கிறது. The cold mekes one quake. 35) *