akkurṉ (p. 4) s. One of the seven of the 2d class of alms-giving princes, இடை யேழுவள்ளலிலொருவன். (p.) 24)

urṇṭm (p. 63) s. A crow, காக்கை. (சது.) (p.) 31)

urṉ (p. 64) s. Power, strength, firmness, வலி. 2. Strength of mind, fortitude, energy, bravery, ஊக்கம். 3. Knowledge, spiritual or profound knowledge that may induce self-restraint, அறிவு. (p.) உரனென்னுந்தோட்டியான். By strength of mind as a hook which guides the elephant -- (குறள்.) 9)

urṟl (p. 64) s. Great anger, the state of being heated with vehement wrath, பெருங்கோபம். (p.) 6)

urṟu (p. 64) கிறேன், உரறினேன், வேன், உரற, v. n. To sound, ஒலிக்க. (p.) 7)

urṟṟu (p. 64) கிறேன், உரற்றினேன், வேன், உரற்ற, v. n. To sound, resound, make a loud noise, ஒலிக்க. (p.) உரற்றியகன்மழையும்பர்சூழ்ந்தென. As if a heavy rattling shower of hall had filled the sky. (ஸ்காந்தம்.) உந்தினன்றிசைதொறுமுரற்றிவீழவே. He scattered the things which, when they fell, caused the whole hemisphere to resound. (ஸ்காந்தம்.) உரற்றல், v. noun. Loud noise, thundering sound, பேரொலி. 8)

curṭi (p. 195) s. A kind of tune, ஓரிராகம். 16) *

curṇṭu (p. 195) கிறேன், சுரண்டினேன், வேன், சுரண்ட, v. a. (improp. சுறண்டு.) To scratch off, abrade, scrape off with a finger-nail, or an instrument; to erase, நகமுதலியவற்றினாற் சுரண்ட. 2. (fig.) To drain one's property away; to crave, solicit meanly, கவர. 3. To scratch or draw the tip of the finger lightly over one as a token or notice, சீ ண்ட. 4. To instigate, excite, தூண்ட. 5. To pick a quarrel, சண்டையுண்டாக்க. 6. (in burlesque.) To commit adultery, விபசாரஞ் செய்ய. (c.) சுரண்டித்தேய்க்க, inf. TO give a good rubbing to furniture, to scratch off the rough parts on a surface, to polish. சுரண்டியெழுத, inf. To write again, scraping off letters wrongly made. சுரண்டி, s. [prov.] A scraper. (Colloq.) சுரண்டிக்கொண்டுபோக, inf. To take away property by stratagem, importunity, &c. சுரண்டிவிட, inf. To excite. சுரண்டிச்சுரண்டிவர, inf. To pick quarrels. சுரண்டல்--சுரண்டுதல், v. noun. Scratching, scraping out, &c. 18)

pvurṇai (p. 302) --பவுர்ணிமி, s. The day of full-moon. See பௌரணை. பவுரணைவிரதம், s. Fasting till lamp lighting on the day of full-moon, for the benefit of the soul of a deceased mother. 58)

purṭci (p. 324) v. noun. Revolving, turning, returning, பிறழ்வு; [ex புரள்.] 46) *

purṭṭu (p. 324) s. [vul. பிரட்டு.] Turning over; overturn, overthrow, திருப்பு. 2. Shifting, shuffling, equivocation, மாறுபாடு, (c.) 3. Sickness or nausea, வாந்தி. 4. [prov.] Pain in the bowels, colic. See குன்மப்புரட்டு. புரட்டன்--புரட்டுக்காரன், s. A deceiver, equivocator, shuffler, liar. புரட்டுருட்டு, s. Lying and prevarication, as உருட்டுப்புரட்டு. புரட்டோடியம், s. Obscene language. (R.) 48)

purṭṭu (p. 324) கிறேன், புரட்டினேன், வேன், புர ட்ட, v. a. [vul. பிரட்டு.] To turn a thing over, சுருட்ட. 2. To overturn, to turn upside down as the soil in ploughing, to subvert, திருப்ப. 3. To nauseate, to feel sick, to retch, குமட்ட. 4. To deceive, to deny, to falsify or violate one's word, வஞ்சிக்க. 5. To pervert, to distort, மாறுப டுத்த. 6. To smear, to rub oil on the head, தேய்க்க. 7. To dirty, to stain or foul with dirt, அழுக்காக்க. 8. To refute, ஆட்சே பிக்க; [ex புரள்.] உலகத்தைப்புரட்டிப்போட்டான். He has turned the world upside down. புரட்டிப்புரட்டிப்பார்த்தான். He has turned it over and over; looking at it again and again. புரட்டியடித்தல், v. noun; Denying a fact; plumply denying and inducing belief. 2. Prevaricating. 49) *

murṭu (p. 357) s. A joint of the body, யாக்கை மூட்டு. 2. A knot or knob, கணு. (c.) நிலம்கரடுமுரடாயிருக்கிறது. The land is uneven or rugged. முரடன், s. A rude uncultivated man. முரட்டாட்டம், s. Rudeness, incivility. முரட்டுக்கழுத்து, s. Stiff neck. முரட்டுக்குணம், s. A rough, unyielding, spiteful temper. முரட்டோலை, s. An uneven strip of palm-leaf, as முறியோலை. 52)

murṭkai (p. 357) s. A kind of poetry, as கலி ப்பா. (சது.) 53)

murṇ (p. 357) s. Roughness, stubbornness, spitefulness, முரடு. 2. Fierceness, கொடுமை. 3. (சது.) Strength, வலி. 4. A word, or expression, in opposition to another, எதிர்ப் பொருள், as பகல், இரா, &c. 5. One of the six members of a poem, ஓர்தொடை. 6. A fight, a battle, போர். (p.) முரண்டொடை, s. A kind of poetry consisting of words taken in contrast. See தொடை. முரண்பட, inf. To be opposite, contradictory, heterogeneous, contentious, மாறுபட. முரண்மறலி, s. Yama, இயமன். (p.) முரண்மொழி, s. [in rhet.] Contrast, antithesis, எதிர்மொழி. 54)