ukāntkālm (p. 58) s. The time when the universal destruction takes place, of the end of a quadruple age. 49)

uṇmai (p. 59) s. Being, existence, entity, (opposed to இன்மை) உள்ளது. 2. Natural or intrinsic quality, essense, nature, இயல்பு. (p.) 3. Sincerity, honesty, probity, fidelity, uprightness, faithfulness, veracity, reality, fact, யதார்த்தம். 4. Certainty, ascertainment, மெய். 5. Oath, abjuration, சத்தி யம். 6. (p.) Destiny or entailment of actions issuing in joys and sorrows, ஊழ். 7. Wisdom, right knowledge, அறிவு. உண்மையானுண்டிவ்வுலகு. By the existence (of kindness, favor, politeness) the world is sustained. (குறள்.) நீயதற்குண்மைபண்ணிக்கொடுப்பாயா? Will you swear to it? உண்மைகண்டவன். One who has experienced the truth (of a religion). உண்மைத்தவறு, s. Falsification, உண்மைவழு. 2. Failure in moral rectitude, சன்மார்க்கவழு. 3. A breach of trust, நாணயப்பழுது. உண்மைத்தாழ்ச்சி, s. Unfaithful ness, breach of trust, உண்மைக்குறை. உண்மைத்தாற்பரியம், s. The real object, scope or design, யதார்த்தமானகருத்து. உண்மைத்துரோகம்--உண்மைப்பா தகம், s. A very flagrant breach of truth, flagitious crime of the guilt thus incurred, நம்பிக்கைத்துரோகம். உண்மைப்பட, inf. To become evident to the mind--as the deity to his worshippers, மெய்ப்பட. 2. To prove true --as religion, by means of the Shasters, arguments, miracles, &c., மெய்யாக. 3. To appear as a certainty to the exclusion of all doubt, hesitation, &c., நிச்சயப் பட. உண்மைப்படுத்த, inf. To prove or show to be true, மெய்ப்பிக்க. உண்மைப்பிடி, s. Tenacious adherence to a religion from a discovery of its truth. 2. Consistent and steady perseverance in religion. உண்மைப்பேதகம், s. Prevarication. 2. Breach of trust, unfaithfulness. உண்மைப்பொருள், s. The Deity, the real Being, as eternal, immutable, &c., மெய்ப்பொருள். 2. The meaning of the Vedas, or of a system of religion, உள்ளபொருள். உண்மையளவை, s. [in logic.] Ascertainment of a thing from the attributes or qualities affirmed of it--as when we hear that a stone attracts iron, we know that it is a magnet, பிரத்தியட்சப் பிரமாணம். உண்மையறிந்தவன், s. One who has discovered the reality, authenticity, mysteries, &c. of religion. 2. One who has experienced the truth, &c. of religion. உண்மையானதெய்வம், s. The true deity. உண்மையானவன், s. A man sincere in religion. 2. A man of probity. உண்மையுவமை, [in rhetoric.] A figure in which the simile is rejected, the reality being ascertained, மெய்யுவமை. 130) *

ukaḷam (p. 58) s. A pair, a brace, a couple, இரண்டு. See யுகளம். Wils. p. 686. YUGALA. (p.) 2. (Rott.) Friendship, இஷ்டம். 55)

utāram (p. 60) s. Liberality, generosity, munificence, கொடை. 2. Boldness or confidence in speaking, eloquence, manliness in carriage and address, clearness of perception and judgment, தாராளம். 3. (fig.) Assumed authority in speech, or action, self-consequence, taking liberties with a superior, மேட்டிமை. Wils. p. 147. UDARA. 4. [in rhetoric.] The chief point in a sentence which though not expressed, is clearly implied, குறிப்பிற்றோன்றியபொருள். உதாரகுணம்--உதாரத்துவம், s. Liberality, generosity, munificence, bountifulness, கொடுக்குங்குணம். உதாரன்--உதாரி, s. A liberal person, கொடையாளி. 2. A person of good address and confidence, manliness, &c., பேச்சுத்தீரமுள்ளவன். 10)

ulōcaṉam (p. 66) s. Eye, கண்; [ex லோச, to see.] Wils. p. 724. LOCHANA. (p.) சலசலோசனன், s. Vishnu the lotus-eyed. (p.) பாலலோசனன், s. Siva the frontal-eyed. (p.) 40) *

uṇttu (p. 59) கிறேன், உணத்தினேன், வேன், உணத்த, v. a. [vul. improp. for உணக்கு.] To dry in the sun, wind, &c. 113)

ulrttu (p. 66) கிறேன், உலர்த்தினேன், வேன், உலர்த்த, v. a. To dry, cause to dry, siccate, desiccate, புலர்த்த. உலர்த்தப்பட்டநெல், s. Dried paddy. நிழலிலுலர்த்த, inf. To dry a thing in the shade. 6)

ulṇṭu (p. 65) s. A kind of worm which becomes a chrysalis, a case-worm, &c., கோற்புழு. (p.) அறிவுபுறம்போயவுலண்டதுபோல. As the caseworm destitute of intelligence.

uriñu (p. 64) --உரிஞ்சு, கிறேன், உரிஞி னேன்--உரிஞ்சினேன், வேன், உரிஞ--உரிஞ்ச, v. n. and a. To rub one's self, rub as beasts, chafe, உராய. 2. To become rubbed or grazed against a thing, to be bruised, excoriated, grazed off, &c., தேய. 3. To rub against one another--as trees, உரோச. 4. To rub away, wear away by rubbing, grind away --as sandal, to triturate, அரைக்க. (p.) நறுங்குறடுரிஞ்சுபூந்தேய்வை. The soft paste produced by triturating the fragrant sandal wood. (நைட.) உவாமதியுடலுரிஞ்சுதலாற்பிள்ளைவெண்மதியாதனன் றென்பபெரிதவக்கும். The full moon grazing his body (in passing through the window) wished himself young again. (நைட.) 16)

urupu (p. 65) s. Form, shape, வடிவம். 2. [in grammar.] A class of particles comprising four kinds, viz.: 1. வேற்றுமையு ருபு, the particles which form the declensions. 2. வினையுருபு, those that form the inflections of verbs including three species, (a) விகுதி, verbal terminations. (b.) இடை நிலை, characteristics of tense and several other intervening particles in the formation of verbs, derivative nouns, &c. 3. சாரியை, auxiliary, component particles employed in the formation of the two classes of verbs. 4. ஒப்புருபு, particles of terms of comparison. 5. The relative participles, ஆகிய, ஆன, &c., affixed to nouns to make adjectives of them. உருபுத்தொகை, s. The suppression of the characteristics of the cases --as மரநுனி. உருபுப்புணர்ச்சி, s. Sand'hi--the union of the particles of inflections with nouns and pronouns, வேற்றுமையுருபுமுதலிய புணர்கை. உருபுமயக்கம், s. The use of one case for another--as the dative for the local ablative, &c., வேற்றுமையுருபுமாறுகை. அமுதம்பூவையைக்கிள்ளையையருத்தி. Feeding the minor and parrot with milk--here the objectives are used for the dative. (நைட.) உருபுமாலை, s. Declension of nouns. உருபுவிரி, s. The expression of the case--as மாத்தினுனி. உவமையுருபு, s. A particle of comparison--as மதிபோலுமுகம், face like the moon. சொல்லுருபு, s. The use of a word for a particle representing the case--as, தடிகொண்டடித்தான், He beat with a stick-here கொண்டு is used for ஆல்; அவனைக்காட் டிலும்வலியன். This person is more powerful than the other. 23) *