cālvai (p. 180) --ஷால், s. (Hind.) A shawl, a mantle, a scarf; especially a Cashmere shawl. சால்வையிடுக்க, inf. [prov.] To carry the shawl under the arm. சால்வைக்குட்டை, s. [loc.] A shawlhandkerchief. (R.) சால்வைவேட்டி, s. [prov.] The shawl and cloth as a dress. சால்வையெடுக்க, inf. [prov.] To lower or take off the shawl, as a mark of reverence. 2. To buy a shawl. 23) *

caṟ (p. 173) adj. [A sanscrit prefix.] Good, right, excellent, virtuous, &c., நல்ல, உச்சித. W. p. 884. SAT. சற்கருமம்--சற்கன்மம், s. Good deeds, charitable or meritorious acts. See கரு மம். சற்கன்மபரிபாகம், s. The maturing of works of merit performed in previous births, supposed to promote the illumination of the soul, and to lead to the use of means for its deliverance from transmigrations. (p.) சற்கரிக்க, inf. To treat hospitably, to entertain, உபசரிக்க. 2. To be kind, polite, civil, obliging; [ex சற்காரம்.] சற்காரம், s. Kindness, beneficence, hospitality, civility, உபசாரம். W. p. 884. SATKARA. (p.) சற்காரியம், s. Good things, virtuous deeds, pursuits, &c., meritorious actions. சற்காரியவித்தை, s. The four incidents connected with births as necessary for the performance of actions, namely. 1. தனு, body for the performance of actions. 2. கரணம், intellectual faculties, the senses, &c. 3. புவனம், word, locality--as the theatre of actions. 4. போகம், suffering and enjoyment. (p.) சற்குணம், s. An obliging disposition, amiableness, good nature, benevolence, religion. (c.) சற்குணன், appel. n. An amiable, virtuous, obliging person. சற்குரு, s. A guru who seeks the good of his disciples, நற்குரு. 2. The deity--as the teacher of souls, according to their various states. (c.) சற்சங்கம், s. Good society. (p.) சர்சனர், s. [prop. சச்சனர்.] Good or pious men. (c.) சற்சலம், s. Good, pure water, நல்ல சலம். (p.) (சது.) சற்சூத்திரர், s. Superior sudras who have advanced to the கிரியை, or second degree in the Saiva religion; also called சைவர். (p.) சற்பாத்திரம், s. A good vessel, i.e. a worthy, pious, virtuous man, ஒழுக்க முடையோன். W. p. 885. SATPATRA. சற்பிரசாதம், s. A divine gift, a boon, தேவப்பிரசாதம். 2. A sacred offering, நிவே தனம். 3. [in Christ. usage.] Sacrament of the Lord's supper, நற்கருணை. See பிரசா தம். (c.) சற்புத்தி, s. Virtuous propensity, good disposition, நல்லறிவு. சற்புத்திரன், s. A dutiful son, நற்புதல் வன். (c.) 2. (fig.) A disciple dutiful to his Guru, சீஷன். 3. One of the second or கிரியை degree in the Saiva religion, or one faithful to his duties in the degree, கிரியையினிற்போன். சற்புத்திரமார்க்கம், s. Religious course of the second or கிரியை class in the Saiva system. See மார்க்கம். சற்புருடன், s. A moral, virtuous, good man, நல்லவன். 46)

cam (p. 163) s. Sanscrit suffix, generally to nouns of Sanscrit origin, denoting that which is born, generated, produced, &c. --as மலயசம், சராயுசம், அண்டசம், சுவேதசம், பங் கசம், வனசம், &c. W. p. 336. JA. 2. A Sanscrit prefix, implying: (1.) Junction, union, &c.--as சம்போகம், சம்பந்தம், சம்பாஷ ணை, &c. (2.) Completion, fullness, intensity, &c.--as சம்பூரணம், சங்கிருதம், சம்வற்சரம், சம்மூடம், &c. W. p. 893. SAM. 3. As a prefix, it sometimes denotes happiness, goodness, loveliness, &c.--as சங்கரன், சம்பன் னன், &c. 4. s. (சது.) Love, affection, அன்பு.

cātāraṇa (p. 175) s. The forty-fourth year of the Hindu cycle, ஓர்வருடம்.

carmam (p. 169) s. Skin. See சருமம். 13) *

cngk (p. 155) s. (Tel.) The armpit, கக்கம். சங்கதாளம், s. A bag carried on the shoulder. 19)

cṉṉl (p. 173) s. (Port.) A window, venetian, பலகணி. (c.) சன்னலிலை, s. The slat of a venetian. 83)

cāṭu (p. 174) s. Artful language, pleasantry, eloquence, சாதுரியம். (சது.) 2. Pleasing or grateful discourse, flattery, முகமன். 3. An assembly of poets, புலவர்கூட்டம். 4. [a contraction of சாகாடு. A cart, a carriage, பண் டி. (நிக.) 5. (R.) Unripe grain of the Holcus saccharatus, L. மணிமுற்றாதசோளம். 6. [prov.] A large basket, சாட்டுக்கூடை. 64)

cppḷi (p. 160) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. a. [vul. loc.] To flatten, to make ablate, to compress, தட்டையாக்க. சப்பளித்திருக்க, inf. To sit flat on the ground. 42) *

camucāram (p. 163) s. The family state, as tending to promote earthly attachments, இல்வாழ்க்கை. 2. Family, குடும்பம். (c.) 3. Worldly attachments or connections, secularity--as distinguished from abstract devotion; earthliness, worldliness, உலகப் பற்று. 4. Mortal or corporeal existence; the state of being in connexion with and subject to births, பிறவிக்கேதுவானவை. W. p. 876. SAMSARA. 5. [little used.] The world --as the habitation of mortals or corporeal beings, உலகசஞ்சாரம். 6. [vul.] A wife, மனைவி. சமுசராஞ்சரலதுக்கம். Matrimony has many sorrows. சமுசாரம்விழுந்துபோயிற்று. The wife is dead. சமுசாரத்திலடிபட்டவன். One who has experienced the troubles, accompanying the matrimonial state, and house-keeping. சமுசாரகிருத்தியம், s. House-hold duties. சமுசாரக்காரன், s. A married man. 2. A man who has children. சமுசாரசன்னியாசம், s. Renunciation of matrimonial life, celibacy. சமுசாரத்தொல்லை, s. Cares and vexation of a family. சமுசாரநாசம், s. The ruin of a family. 2. (p.) Annihilation of the passions; overcoming earthly attachments--as an ascetic. சமுசாரபாரம், s. The burden and responsibility of a family, &c.--as குடும்ப பாரம். சமுசாரமார்க்கம், s. Conjugal life; the family state, as distinguished from the state of the bachelor or ascetic. 2. Domestic duties. (c.) சமுசாரம்நடத்த--சமுசாரம்பண்ண, inf. To manage a family. சமுசாரவாளி, s. [vul.] A married man. சமுசாரவாழ்வு, s. Conjugal life, conjugal felicity. சமுசாரம்பெருத்தவன், appel. n. One who has a large family. சமுசாரவிருத்தி, s. Increase of family. 2. [prov.] Family cares, concerns, affairs, சமுசாரத்தனம். சமுசாரி, s. A married person--man or woman, கிரகஸ்தன். (c.) 2. (fig.) One involved in the results of actions, transmigration, secularities, &c., பந்தமுடைய வன். 3. [loc.] A husband-man, a tiller; a farmer, குடியானவன். சமுசாரித்தொழில், s. Husbandry. சமுசாரிமார்க்கம், s. [loc.] Nuptial or matrimonial state; a chaste, honest course of life. சமுசாரிமகன், s. A man of virtuous life. (c.) பாரிசமுசாரம்--பாரிக்குடும்பம், s. A large family. (c.) See பாரி. 50)