cuppirapētakam (p. 194) s. One of the twentyeight Agamas of the Saiva system, சிவா கமத்தொன்று. 34) *

cumukam (p. 194) s. A benignant or cheerful countenance, a dignified face, நன்முகன்; [ex சு.] W. p. 934. SUMUKHA. சுமுகன், s. A person with a cheerful face, முகவசீகரன். 61)

cuṭku (p. 193) கிறேன், சுட்கினேன், வேன், சுட்க, v. n. To grow dry, thin, emaciated, வறள. சுட்கிப்போக, inf. To waste away. 37)

cuvāpāvikam (p. 198) s. [com. சுவாபீகம்.] That which is natural, peculiar or inherent, உரிமை. 2. Self-existence, Independence of extrinsic causes, தானாயிருக்கை. W. p. 965. SVABHAVIKAM. 12) *

cuvi (p. 198) s. The இத்தி tree. 2. The துளசி plant. (M. Dic.) 26)

cuttam (p. 193) s. W. p. 851. S'UDD'HA. Pureness, cleanness, chastity--as சுசி. 2. Genuineness, entireness, reality, சுயம். 3. Faultlessness, correctness, பிழையின்மை. 4. Strict morality, sanctity, மாசின்மை. 5. Being unmixed, untainted, unadulterated, கலப்பின்மை. 6. Innocence, innocence established by trial or ordeal, கறையின்மை. (c.) 7. The third and highest state of separate souls next to absorption, சுத் தாவத்தை. 8. A prefix to the names of the phases of the moon in her increase-as opposed to பகுளம். 9. (fig.) Health, salubrity, recovery from disease, welfare, சொஸ்தம். 1. [in astron.] Correction or equation. சுத்தஞ்சோறுபோடும். Pureness will make one prosperous. சுத்தக்கறுப்பு, s. Entire blackness. (c.) சுத்தக்காரன், s. A man who is neat and clean. 2. (fig.) A pure, innocent man, சுத்தன். சுத்தசதுர்த்தசி, s. The fourteenth phase of the moon in her increase--as opposed to பகுளம். சுத்தசத்தியம், s. The simple truth, genuineness, authenticity. சுத்தசலம், s. Clean or pure water. சுத்தசூனியம், s. Absolute nothingness, nonentity, முழுப்பாழ். (c.) 2. Atheism. நிரீச்சுரம். சுத்த சூனியமாக்கிப்போட்டான். He has utterly destroyed the family. சுத்தசைதன்னியம், s. Pure spirit, pure intellect--as distinct from matter. (p.) சுத்தசைவம், s. The highest, or the sixteenth degree of Saivism. See சைவம். சுத்தச்சிவப்பு, s. Pure red, scarlet. (c.) சுத்தஞானம், s. Pure, spiritual knowledge; pure ஞானம் unmixed with works. (p.) சுத்ததத்துவம், s. One of the five properties of Siva. See சிவதத்துவம். சுத்ததாளம், s. A superior kind of தா ளம். சுத்ததினம், s. A lucky day. See சுதினம். 2. New year's day, வருஷப்பிறப்பு. 3. The exact number of days elapsed in an epoch, or in any fixed portion of time --considered as an element for finding the longitude, &c., of the sun, moon, planets, &c. சுத்தத்தோடிருக்க, inf. To be pure in body and mind. சுத்தநாசம், s. (also சர்வநாசம்.) Entire destruction, utter ruin. (c.) சுத்தநிலை, s. As சுத்தம், 7. சுத்தபஞ்சமி, s. The fifth day of the new moon. See பஞ்சமி. சுத்தபட்டினி, s. Utter starvation. (c.) சுத்தபத்தி, s. Real piety, sincere devotion. சுத்தபரிமளம், s. Fragrance, sweet scent. சுத்தபரிசம், s. [in astron.] True time of the beginning of an eclipse. சுத்தபரிசுத்தாங்கம், s. Entire purity, holiness. (Colloq.) சுத்தபவித்திரம், s. Entire pureness, holiness. (p.) சுத்தபாடம், s. The correct or genuine reading. சுத்தபோசனம், s. Sacred food--commonly used in reference to offerings made in the temples. சுத்தபௌரணை, s. The oppositions of the sun and moon. சுத்தபுடம், s. [in astron.] The real situation (longitude) of a planet, &c., as differing from its mean place. சுத்தப்பட, inf. To be cleaned. சுத்தப்படச்செய்ய, inf. To make a thing neatly. 2. [in carpentry.] To plane the wood smoothly. சுத்தப்பிரதி, s. A fair copy. (c.) சுத்தபூமி, s. Cleared land. (p.) சுத்தப்படுத்த--சுத்தம்பண்ண, inf. To cleanse, to clear away, make clean. சுத்தப்பிழை, s. Complete error. (c.) சுத்தப்பொய், s. A downright lie. (c.) சுத்தமத்தளம், s. A superior kind of மத்தளம். சுத்தமனம், s. A frank, sincere mind, கபடமின்மை. 2. A pure mind. சுத்தமாயை, s. Pure spiritual Maya. See மாயை. சுத்தமாய், adv. Wholly, entirely, utterly, absolutely. 2. At all, in the least. (c.) இன்றைக்கெனக்குச்சுத்தமாச்சாப்பாட்டுக்கில்லை. I am, to day, entirely destitute of food. சுத்தமார்க்கம், s. Pure conduct, spotless morality. 2. Sincere piety. 3. The true system of religion. சுத்தம்பண்ண, inf. To purity, either physically or ceremonially; to cleanse, to refine. 2. [in astron.] To equate or correct. சுத்தம்பேச, inf. [prov.] To speak boastingly of one's character, parentage, connexions, &c. சுத்தவநியாயம், s. A gross injustice. (c.) சுத்தவாசனை, s. Pure fragrance. 2. (fig.) A pure state of the soul--oppo. to மலினவாசனை. சுத்தவாளர், s. [improp.] Pure persons. 2. (Rom. usage.) Saints, அர்ச்சியசிஷ்டர். சுத்தவாளி, s. A person proved innocent in a court of justice, not guilty-oppo. to குற்றவாளி. (c.) 2. A holy person. சுத்தவிக்கேபம்--சுத்தவிட்சேபம், s. [in astron.] The true celestial latitude. See புடலிக்கேபம். சுத்தவித்தை, s. [in Agam.] A preponderance of spiritual knowledge above a tendency to works. See சிவதத்துவம். சுத்தக்கட்டிவெள்ளி--சொக்கவெள்ளிக் கட்டி, s. A lump of pure silver. (c.) சுத்தவீரம், s. True valor, heroism. (c.) சுத்தவீரர், s. (sing. சுத்தவீரன்.) True heroes. சுத்தவுபவாசம், s. Absolute fasting, total abstinence during a fast. சுத்தவெள்ளை, s. Pure white. 2. That which is entirely white. (c.) சுத்தன், s. A pure person, a sincere person, பரிசுத்தன். (c.) 2. One ripe for liberation from births, a soul in the third, or highest stage, next to absorption, நின்மலன். 3. Siva, அரன். 4. Brahma, ஐயன். 5. Argha, அருகன். 6. Vishnu, அரி. கைச்சுத்தம், s. Cleanness of hands or freedom from bribery. (c.) மெய்ச்சுத்தம், s. Cleanliness of body. (c.) மனச்சுத்தம், s. Mental purity. (c.) வாய்ச்சுத்தம், s. Veracity, or cleanness of mouth. (c.) சுத்தாங்கம், s. Pureness, cleanness, purity, sanctity, சுத்தம். 2. Entireness, absoluteness, முழுமை; [ex அங்கம்.] (c.) சுத்தாங்கமாய்ப்போயிற்று. It is entirely gone. 2. It is quite clean. சுத்தாங்கன், s. A pure person, one without moral stain. (Colloq.) சுத்தாத்துமா, s. A person of superior, spiritual knowledge. 2. One of spotless, irreproachable character. 3. A soul approximating to liberation. (p.) சுத்தாவத்தை, s. As சுத்தநிலை; [ex அ வத்தை.] சுத்தோதகம், s. Pure water. See under உதகம். 94)

curuṭṭu (p. 196) கிறேன், சுருட்டினேன், வேன், சு ருட்ட, v. a. To roll up, coil, curl, infold, twist, சுருளச்செய்ய. 2. To form waves as the sea, அலைசுருட்ட. (p.) 3. (fig.) To take up all at once, to sweep off, முழுதுங்க வர. (c.) [ex சுருள், v.] சுருட்டிக்கட்டிக்கொள்ள, inf. To roll and fasten leaves together as red ants and other insects. 2. To get business, persons, &c., under one's own control. சுருட்டிக்கொண்டுபோக, inf. To carry off, to pilfer, to remove by stratagem, கொள்ளையிட. சுருட்டிப்பிடிக்க, inf. To reduce a person--as disease. 2. To pinch the stomach, as excessive hunger, பசியினால் வருந்த. (c.) சுருட்டிமுடிக்க, inf. To fold and tie the hair. சுருட்டிவாங்க, inf. To have spasms. 2. To oppress, to be extortionate. சுருட்டிவாரிக்கொண்டுபோக, inf. To carry off, to sweep off, as an epidemic, inundation, a whirl-wind, fire, thieves, &c. (c.) சுருட்டிவைக்க, inf. To roll up and place mats, sails, &c. சுருட்டிமடக்க, inf. To pilfer. 2. To overcome in a struggle, debate, &c. 3. To win--as a suitor. சுருட்டியடிக்க, inf. To rush on--as a whirl-wind, or an epidemic. 2. to confound things in debate. முழுப்பாய்சுருட்டி, appel. n. (fig.) A swindler, a cheat. See முழு. சுருட்டு, v. noun. Curling, coiling, ம டக்குகை சுருட்டுவாள், s. A flexible kind of sword. 30)

cūtam (p. 200) s. The sour mango-tree, புளி மா. 2. W.p. 33. CHOOTA. The common mango, மாமரம். 3. The mango-flower, as one of the five arrows of the Indian cupid. (See மன்மதன்கணை.) 4. W. p. 94. SOOTA. Quicksilver, mercury, பவளமல்லி கை. 7. A bee, beetle, வண்டு. 8. Conical pieces in the play of draughts, சூதாடு கருவி. 9. Gambling, சூது. சூதத்தைப்பொன்னாக்கி, appel. n. A kind of native arsenic; (lit.) that which makes mercury, நாகபாஷாணம். சூதபாஷாணம், s. A kind of arsenic prepared from mercury, ரசபாஷாணம். 9) *

cupakirutu (p. 194) s. (Correctly சுப்பிரகிருது.) The thirty-sixth year of the Hindu cycle, ஓர்வருடம். W. p. 853. S'UB'HRAKRUT. 14) *

cuṉṉai (p. 198) s. (Tel. ஸுந்ந.) A dot, a cipher, a circlet indicating the nasal sound in Grantham and other letters, விந்து. Browne p. 176. 150) *