tppṟai (p. 223) s. (Tel. ்ர.) A lie, falsehood, பொய். 2. Deception, fraud, சூது. 3. Fault, wrong, irregularity, தப்பு. 4. Obscenity, obscene language, கெட்டமொழி. தப்பறைக்காரன், s. A liar. தப்பறையானபேச்சு, s. Falsehood. தப்பறையானவன், appel. n. A liar, a fraudulent person. சர்வதப்பறை, s. See under சர்வம். 73)

tkātā (p. 219) --தகாதி, s. (Hind.) A dispute, law suit, வழக்கு. (c.) 32)

timicm (p. 238) --திமிசு, s. The வேங்கைமரம்; a large tree, Pterocarpus. 85)

tḷḷu (p. 229) கிறேன், தள்ளினேன், வேன், தள் ள, v. n. To bear, to endure, சகிக்க. 2. To be able, to afford, to be capable of, திராணிகொண்டிருக்க.--Note. The nominative of the thing is used with the dative or ablative of the person in the negative, as இதென்னாலே or எனக்குத்தள்ளாது. தள்ளாதகாலம், s. See under தள்ளாமை. தள்ளாதவன், appel. n. An old man. 66)

tirṇcci (p. 239) s. An alkaline salt, நவ க்ஷாரம். 3) *

tstirm (p. 221) s. (Pers.) Register, record, a bundle of written documents, தஸ்தவேசுக் கட்டு. (c.) 53)

tṇṇṭai (p. 223) s. A country, நாடு. 2. A village in an agricultural district, மருதநிலத்தூர். 3. Green leaves, foliage, herbage, பச்சிலை; [ex தண், cold, green, &c., et அடை.] (சது.) 9)

tṇl (p. 222) s. Fire coals, embers, cinders, நெருப்பத்தணல். (c.) See தழல். காய்ச்சல்தணலாயெரிக்கிறது. The fever burns. தணல்விழுங்கி--தழல்விழுங்கி, appel. n. (com. தீக்குருவி.) The ostrich, said to eat burning coals. (Modern.) தணல்விழ, inf. To fall in compact embers, as some kinds of wood in burning. தணலிலேவாட்ட-தணலிலேவெதுப்பதணலிலேவைக்க, inf. To broil, or dress, by laying upon hot embers. 43)

tuṟ (p. 251) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To leave, relinguish, desert, reject, discard, கைவிட. 2. To renounce matrimony, and secular things, for an ascetic life, இல்லறந்துறக்க. 3. To neglect, dispense with, omit, avoid, தவிர்க்க. (p.) தாய்சொற்றுறந்தால்வாசகமில்லை. There is no excuse for slighting a mother's word, (Avv.) அதைத்துறந்து, v. participle. Leaving this, besides this. துறந்துள்ள, inf. To renounce one's relations. துறந்தார்-துறந்தோர், s. (plu.) Ascetics, recluses, those that have renounced the world for an ascetic life, sannyasis, நீத் தோர். துறப்பு--துறவு, v. noun. Relinquishment, rejection, விடுகை. 2. Renunciation of matrimony and social life, for a life of austerities, of wandering and dependence an charitable gifts for support; or retirement to the desert, சன் னியாசம். 3. The principles of abstraction, or renunciation of secularities, as seated and operative in the mind of the devout ascetic, leading to corresponding actions. துறவர்--துறவோர், s. (plu.) Munis, asceties, recluses, முனிவர். துறவறம், s. Celibacy of the recluse, or of the strict devotee, in the வானப்பி ரஸ்தம். state--oppos. to இல்லறம். (See ஆச்சிரமம்.) 2. See அறம். துறவி, appel. n. An ascetic, a recluse, சன்னியாசி. துறவுநிலை, s. The standing, degree, profession or state of the ascetic. துறவுபூண, inf. To become an ascetic. துறவொழுக்கம், s. The proper course and rules of ascetic life. 14) *

tḷir (p. 229) s. Sprout, shoot, bud, an eye on twigs, இளந்தழை. (c.) தளிரடி, s. Tender feet. 2. A female. பெண். (p.) தளிரியல், s. A damsel. (p.) தளிர்விட, inf. To sprout, to put forth buds. 47)