tuyilu (p. 248) --துயில், கிறேன், துயின்றேன், வேன், துயில, v. n. To sleep, உறங்க. (p.) துயிலார்--துயிலாதார், appel. n. (pl.) The gods, the sleepless ones, தேவர். துயிலாதாராலயம், s. Maha Meru, (lit.) the temple of the sleepless ones. துயிலிடம், s. A sleeping contrivance, as a bed, couch, mat; a sleeping place, a dormitory, மக்கட்படுக்கை. (சது.) துயில்வோன், appel. n. A sleepy person, உறங்குவோன். (நன்.) துயிலல்--துயில்வு, v. noun. Sleeping, நித்திரைசெய்கை. துயில்தல்--துயிறல். As துயிலல். 6)

tkrār (p. 219) --தகரால்--தகராறு. s. (Arab.) Hinderance, altercation, objection, frustration, தடை. (c.) தகரால்பட, inf. To be disputed. தகரார்பாக்கி, s. Doubtful balance, a balance objected to, சந்தேகநிலுவை. See பாக்கி. (Government usage.) 13)

tāḷicam (p. 236) s. A shrub, ஓர்செடி, Flacourtia cataphracta. W. p. 375. TALISA. தாளிசபத்திரி, s. Its leaves, which are medicinal. (c.) 3)

tṭṭttṉi (p. 222) s. [prov. prop. தன்னந் தனி.] Loneliness, solitariness, a forlorn condition. தனித்திருக்கை. 27)

tuṟṟumāṟṟu (p. 251) s. [prov. for துத்துமாற்று.] Trick, roguery, deception, திரியாவரம். 32)

tārōkā (p. 234) s. (Pers.) Superintendent of peons, dharoga. 54)

tiṟmpu (p. 241) கிறேன், திறம்பினேன், வேன், தி றம்ப, v. n. To fail, to vary, to swerve, to deviate, தவற. 2. To be changed, to come into different circumstances, மாறுபட. (p.) திறம்பாவொழுக்கம். An undeviating course of good conduct. 55)

tacam (p. 221) s. Ten, பத்து. W. p. 42. DASAN. தசகண்டசித்து, s. Rama, இராமன். தசகண்டன்--தசக்கிரீவன், s. Ravana the ten-heated, இராவணன். தசரற்பனை--தசமொழி, s. (Christian use in poetry.) The decalogue. தசதானம், s. Gifts to brahmans, made in the last extremity, as a passport to the other world; or by princes, and other great men, daily; by some also when a daughter is given in marriage, பத்துத்தானம். They are: 1. பசு, cow. 2. பூமி. land. 3. எள், sesamum. 4. பொன், gold. 5. நெய். ghee. 6. வஸ்திரம், cloth. 7. வெல்லம், coarse sugar, or jaggery. 8. நெல், paddy. 9. வெள்ளி, silver. 1. உப்பு. salt. தசதிக்கு--தசதிசை, s. The ten points or regions of the world. தசநாடி, s. The ten nerves or arteries of the system. See நாடி. தசப்பிராதுற்பவம், s. prov. more properly. தசபிராதுர்ப்பாவம்.] A poem in the ஆசிரியவிருத்தம் verse, celebrating the ten incarnations of Vishnu, உற்பவமாலை. தசப்பொருத்தம்--கலியாணப்பொருத் தம்--மணப்பொருத்தம். s. [in astrol.] Ten points in which there should be agreement in the horoscope of the bride and bridegroom. 1. நாள், in the lunar asterism or lunar day of birth. 2. கணம், in the three-fold division of the lunar asterisms, தேவர், இராட்சதர், and மனிதர், nine being ascribed to each, and a preference given where both are not in the same division. 3. மாகேந்திரம், in the rising sign, and the fourth, seventh or tenth. (See கேந்தி ரம்.) 4. திரிதீர்க்கம், in the asterism at the birth of the bridegroom which should be above that of the bride. 5. யோனி, in genital characteristics, ascribed to the lunar constellations. 6. இராசி, in the zodiacal signs, in which after the sixth of the bridegroom, his should be above the bride's. 7. அதிபதி, in the rulers of the signs which are the seven planets. 8. வசியம், in the respective zodiacal signs one with another. 9. வேதம், தாலிப்பொருத்தம் or மங்கிலியக்கயிறு, in the astrological circles, in no one of which should both be found. 1. இரச்சு, in lines drawn across the circles in any one of which, both persons should not be found. தசப்பொருத்தம்--செய்யுட்பொருத்தம், s. See செய்யுள். தசமம், s. [prop. தசமஸ்கந்தம்.] The tenth book of Bhagavata. தசமபாகம், s. The tenth part. (Colloq.) தசமி, s. The tenth phase of the moon, in the increase or decrease, பத்தாந் திதி. W. p. 42. DASAMIN. தசமுகன், s. Ravana as the ten-faced. இராவணன். தசமூலம், s. A tonic medicament prepared from the roots of ten plants, ஒர்மருந்து. See மூலம். தசரதன், s. The name of an ancient king of Oude, the father of Rama, whose car bore him to any of the ten points, இராமன்பிதா; (ex தசம் et ரதம்.] தசவாயு, s. The ten vital airs supposed to be in the human body. தசாங்கம், s. The ten constituents of a kingdom. 2. The ten parts of a panegyric poem; [ex அங்கம்.] --Note. The constituents of a kingdom are: 1. மலை, mountain. 2. ஆறு, rivers. 3. நாடு, agricultural districts. 4. ஊர், towns 5. மாலை, garlands. 6. பரி, horse. 7. கரி, elephants. 8. முரசு, drums. 9. கொடி, flags or banners. 1. செங்கோல், scepter. தசாங்கத்தயல், s. A poem as தசாங் கப்பத்து. in ஆசிரியவிருத்தம் verse. தசாங்கப்பத்து, s. A poem in நேரி சைவெண்பா verse, celebrating the ten appendages of royalty, ஓர்பிரபந்தம். தசாமிசம்-தசாம்ஸம், s. Decimal fractions; [ex அமிசம்.] தசாவஸ்தை, s. Ten pains, symptoms of death. (See அவஸ்தை.) 2. [in lore poetry.] Ten kinds of விரகாவஸ்தை, which see. தசாவதாரம், s. The ten incarnations of Vishnu. See திருமாலவதாரம். தசேந்திரியம், s. The ten organs, viz.; five கன்மேந்திரியம் and five ஞானேந்திரியம். See இந்திரியம். 29)

tittā (p. 238) s. Two syllables sung for a tune, தாளக்குறிப்பு. (c.) 2. An exotic plant, பீதரோகிணி. 3. The plant வட்டத்திருப்பி. 68)

tūtai (p. 253) s. [prov.] A small pot, சிறு மட்கலம்.