tkili (p. 219) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [probably a corruption of தகலுப் deception.] To cheat by tricks, வஞ்சிக்க. 2. To give that which has been taken by stealth from another. 3. To exchange, to give and take, reciprocally--as rings, &c. (R.) 4. [prov.] To cause to enter or penetrate, உட்புகுத்த. 5. To fix blame on one, குற் றஞ்சாட்ட. 6. To trample down, to make even with ground, &c., to smash, to bruise, to rub into, உழைக்க. தகிலாயம், s. Love, gratitude, friendship, சினேகம். தகிலாயக்காரன், s. A friend. 35)

tālāvviyam (p. 234) s. The palatal class of letters, அண்ணத்தால்பிறப்பன; [ex தாலு.] 64)

taṉucaṉ (p. 231) s. (fem. தனுசை.) A son, குமாரன்; [ex தனு, body et சம், one born.] 2. See தனுசர். 42)

tarangkiṇi (p. 225) s. River, ஆறு. (Sa. Tarangin'i.) 10)

tātuvātam (p. 233) s. [loc.] Fraud, a lie, as தாத்திருவாதம். 2. See தாது. தாதுவாதக்காரன், s. A liar, one full of guile. 30) *

tūṇikr (p. 253) s. Chetties, as a caste, merchants, செட்டிகள். (சது.) 15)

tmtu (p. 223) (Gen. of தாம்.) His. Spoken honorifically.) துரைதமதுசமுகத்திலென்னைவரவழைத்தார். The gentleman called me into his presence. 87)

tmrukm (p. 223) s. A little drum, உடுக்கை. (p.) 97)

tuttu (p. 247) s. Stuffing of wool, or goat's hair into seats, couches, or saddles, &c., சேண ப்பஞ்சு. (Beschi.) 2. (Old Dic.) A lie, பொய். துத்தன்--துத்துக்காரன், s. A fraudulent fellow, கபடன். துத்துக்கம்பளி, s. A blanket. துத்துமாற்று, v. noun. [prov.] Artifice, guile, knavery, chicanery, தந்திரம். 19)

tuṟai (p. 251) s. Any passage to, into, or across water--as the entrance to a tank, pond or river, a ford or ferry; a watering place for cattle; a place for bathing or for washing clothes, நீர்த்துறை. 2. A sea-port, harbor, road-stead, இறங்குதுறை. 3. Way, path, thoroughfare, passage for men or beasts, வழி. 4. Frequented place, a place of meeting, a rendezvous, சபைகூடுமிடம். 5. Place, location, situation, space, position, as ஆயத்துறை, வண்ணாரத்துறை, இடம். 6. A resource, resort, shelter, place of refuge, ஒதுங்குமிடம். (c.) 7. River, ஆறு. 8. One of the three-fold subdivisions of any of the four classes of verse, கலித்துறை. (See பாவினம்.) 9. A branch, scope or extent of science, நூற்றுறை. 1. Any theme in love poetry, அகப்பொருட்டுறை. (p.) துறைகாட்ட, inf. To show a method. துறைகாண, inf. To find a port, haven, harbor. 2. To find a way, means or method to do or complete a thing. துறைகண்டவன்விடுவானா. Will one who has discovered the way (to his master's treasure), forsake it? துறைகாரர், s. [prov.] Agents, accountants. and other servants of a temple. துறைக்காவல், s. [prov.] Watch or guard; a guard-ship. துறைத்தோணி, s. A ferry boat. துறைநியாயம், s. Laws of love poetry. துறைநெருங்கிவர, inf. To direct the course to a port. துறைபிடிக்க, inf. To touch at a port; to gain the haven, &c. 2. To find out means, expedients, உபாயந்தேட. துறைபேர, inf. To leave port. துறைபோக, inf. To acquire a thorough knowledge of a science, &c. 2. To attain one's end. துறைபேச்சு, s. Vernacular or vulgar language, சொந்தப்பேச்சு. (R.) பறையைப் பள்ளிக்குவைத்தாலுந் துறைப்பேச்சுப் போமா?. Will a low man forget his vulgor language, even when placed at school? துறைமாற, inf. To mistake the proper course. துறைமுகம், s. The entrance to a port, haven or harbor. (c.) 2. A passage or thoroughfare. துறைமுகக்குத்தகை, s. [prov.] Rent of a ferry. துறையடுக்கப்பிடிக்க, inf. [prov.] To sail toward a port, to anchor in or near the harbor. துறையறிந்துநிற்க, inf. To find a suitable place, and proper persons; to become settled. 2. To know the proper course as to one's religion, caste, profession, &c., and adhere to it. துறைவல்லோர், s. (plu.) The learned, கற்றோர். (சது.) துறைவன், s. A chief of a maritime district, நெய்தனிலத்தலைவன். (சது.) 26) *