timilai (p. 238) s. The drum of fishermen, பம்பைமேளம். 98)

taṭam (p. 221) s. Road, way, track, footstep. rut, வழி. (c.) 2. W. p. 362. TAT'A. Bank, shore, கரை. 3. Ridge--as in cornfields. dam, cause-way, வரம்பு. 4. Hill, mountain, மலை. 5. Side of a hill, மலைப்பக்கம். 6. Greatness, பெருமை. 7. (Compare தடாகம்.) Tank, pond, குளம். 8. A tree, ஓர்மரம், Microcos paniculata. Willd. 9. Pit for the sacrificial fire, ஓமகுண்டம். 1. (R.) An open field, வெளி. 11. [prov.] Noose, gin, snare, trap, toil, கண்ணி. 12. A knot, a bow, a loop, சுருக்கு. 13. (p.) Width, expanse, விசாலம். தடக்கை, s. A wide hand. See கை. தடங்கண், s. Large eyes. (p.) தடங்கண்ணி, s. A large eyed female. தடங்காட்ட, inf. To show the way. தடந்தேட, inf. [prov. தடங்கோல.] To seek means to ruin one, to meditate one's ruin. தடந்தோள், s. Broad shoulders. (p.) தடம்எடுக்கிறவன், appel. n. One who traces the footsteps of a thief who has robbed a house at night. (c.) தடம்பார்க்க, inf. To trace the footsteps of a thief. 2. To seek means of relief from any trouble. தடம்பிடிக்க, inf. As தடம்பார்க்க. 1. தடம்போட, inf. [prov.] To tie or place a noose for catching small animals. 2. To ensnare persons, to contrive the ruin of others. தடம்புனல், s. Sheet of water. (p.) 67)

tuñcu (p. 245) கிறேன், துஞ்சினேன், வேன், துஞ்ச, v. n. To sleep, doze, drowse, slumber, உறங்க. 2. To be drowsy, sluggish, dull, மந்தமாயிருக்க. 3. To die, spoken suspiciously, சாவ. 4. To droop as persons or vegetables, faint away, சோர. 5. To abide, stay, be settled, continue, endure, நிலையுற. பயிர்துஞ்சிப்போயிற்று. The crop is drooping. துஞ்சிநின்றான்மிஞ்சியுண்ணான். He who sleeps much will have little appetite. துஞ்சூமன், s. An indolent fellow, சோம்பன். (R.) 25) *

ttumpu (p. 223) கிறேன், ததும்பினேன், வேன், ததும்ப, v. n. To increase, பெருக. 2. To fill up, to become full; to swell, to overflow, நிரம்ப. 3. To wabble, as water in a vessel, தளம்ப. (c.) ததும்பல், v. noun. Overflowing, being full, வழிதல். கடல்ததும்பல், v. noun. Overflowing of the sea. கண்ணீர்ததும்பல், v. noun. Filling with tears; i. e. the eyes. பால்ததும்பல், v. noun. Teeming with milk, as an udder. இரத்தந்ததும்ப, inf. To be florid, as the countenance. 2. To be inflamed as the face through anger. (Rare.) 27) *

taṇṭam (p. 222) A staff, walking-stick, ஊன்று கோல். 2. Support, stay, dependence, பற்றுக் கோடு. 3. Handle of an umbrella or parasol, குடைக்காம்பு. 4. Punishment, castigation. chastisement, correction--as one of the four modes of dealing with a hostile power. See உபாயம். 5. Army--as தண்டு, படை. 6. Unjust tax, exorbitant impost, அநியாயதண் டம். 7. [in long measure.] The height of a man of four cubits, ஒரு ஆட்பிரமாணம். 8. Country, நாடு. 9. Stores, பலபண்டம். 1. Elephant's track or way, யானைசெல்வழி. 11. Obeisance, homage, reverence to a superior; worship, adoration, வணக்கம். 12. Elephant's trunk, யானைத்துதிக்கை. 13. Stick, rod, club, bludgeon, cudgel, தடி. 14. Fine, amercement, penalty, அபராதம். 15. One of three kinds of charity, மூவகையறத்தினொன்று. --Note. In the meanings of fine. punishment and homage, it is commonly pronounced தெண்டம். தண்டச்சோற்றுக்காரன். A sluggard, a drone. அடிதண்டம், s. A flogging. 2. The prostration of a pilgrim who measures his way with his body in going to a temple; prostration before a superior. இடுதண்டம், s. Prostration united to an act of reverence with the hands. 2. a penalty. See under இடு. கும்பிடுதண்டம், s. Fine for not rendering homage to the Punjayet--as arbitrators for deciding a cause. தீர்க்கதண்டமாய்விழ, inf. To prostrate one's self very low, and raise the hands. பிடிதண்டம், s. [prov.] Unjust seizure of an innocent person. தண்டதரன், s. Yama, the god of death; (lit.) the club bearer, நமன்; also தண் டன். 2. Bhima, வீமன். (p.) தண்டநாயகன், s. Chief of an army, சேனாபதி. 2. A king, as receiving fines, அரசன். 3. Nandy, the bullock-vehicle of Siva, நந்தி. (p.) தண்டபாணி, s. Yama, நமன். 2. Vishnu, விஷ்ணு. 3. A servant of Siva, தண்டேசன்; [ex பாணி, hand; (lit.) the club-grasping hand.] (p.) தண்டமிறுக்க, inf. To pay a fine. தண்டம்பண்ண, inf. To make obeisance, to worship the deity or guru. 2. To punish, to chastise, to correct. தண்டம்பிடிக்க, inf. To fine one unjustly. தண்டம்போட, inf. To fine, amerce. 2. To worship. 55)

tvlttu (p. 227) --தவுலத்து, s. (Hind.) Managing, reigning, government, &c., காறு பாறு. (c.) 20)

tungkam (p. 245) s. Height, elevation, upward tendency, உயர்ச்சி. 2. Dignity, exaltedness, neatness, பெருமை. (சது.) 3. Superior apsis, the apogee or aphelion of a planet, மந் தோச்சம். W. p. 379. TUNGA. துங்கப்பீலிக்குடை, s. An umbrella from the feathers of the lofty peacock. துங்கமந்தோச்சம், s. [in astron.] Aphelion of a heavenly body; [ex மந்தம், anomaly, et உச்சம், the meridian.] துங்கமத்திமபுத்தி, s. Mean daily motion of moon's apogee. துங்கன், s. An eminent man, உயர்ந் தோன். 2. (in Hindu astronomy.) The apogee of the moon, practically, the longitude of the apogee. As such, it is an element for equating the moon's place, மந்தோச்சம். 12) *

tiṭku (p. 238) கிறேன், திட்கினேன், வேன், திட்க, v. n. To fear, பயப்பட. திட்கல், v. noun. Indication of fear, அச்சக்குறிப்பு. (சது.) 15)

turttūram (p. 249) s. (also துருத்தூரம், which see.) The plant ஊமத்தை. (சது.) 9) *

turukku (p. 248) s. (St. துருஷ்கம்.) Turkisthan, the original country of the Turks, துருக்கர்தேசம். W. p. 381. TURUSHKA. 2. The caste or race of Moors, or Mohammedans, மிலேச்சாதி. 3. Language of the Moors, ஓர்பாஷை. துருக்கர், s. (com. துலுக்கர்.) (pl.) Turks, one of the classes of Mohammedans of Hindustan. துருக்கி, s. A large Turkish horse, துருக்கதேசத்துக்குதிரை. 2. modern.) As துருக்கு. 36)