tẕai (p. 229) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To flourish, to thrive, to grow luxuriantly, as vegetables, செழிக்க. 2. To flourish, as a family, people, state, &c., to multiply, to increase and prove lasting, வாழ. ஆல்போல்தழைத்துஅறுகுபோல்வேரோடிமூங்கில் போல்சுற்றமுசியாமல்வாழ்ந்திருப்பீர். May you prosper spreading like the banyan, taking root like the Agrostis linearis grass, and, surrounded by supports like the bambu, never fade away; a form of benediction to a young married couple. அன்புதழைக்க--அன்புதழைய, inf. To abound in affection. தழைத்தகுடி, s. A prosperous family. தழைப்பு, v. noun. Flourishing, thriving. 25)

takā (p. 219) s. [prov. a change of தாகம்.] Intense desire, eagerness, craving, anxiety. பேராசை. 2. Thirst, hunger, appetite, தா கம். 3. Lust, venereal desire, மோகம். 4. Avarice, cupidity, covetousness, பொரு ளாசை.--Note. In Ceylon it is used for ஆசை in all its compounds--as கல்வித்தகர, கஞ்சித்தகர, மோட்சதகர, பணத்தகர, பெண்ணின் மேற்றகர, &c. 31)

tāṉātipati (p. 236) s. A general, படைத்தலை வன்; [ex ஸ்தானம்.] 16) *

tāẕttu (p. 235) கிறேன், தாழ்த்தினேன், வேன், தாழ்த்த, v. a. To bring low, to lower, to let down, to deepen, தாழச்செய்ய. 2. To inter, sink, submerge, immerse; to set, to plant, புதைக்க. 3. To reduce, diminish, குறைக்க. 4. To subject, to bring to one's wishes, கீழ்ப்படுத்த. (c.) 5. To spend or while away time, பொழுதுபோக்க. 6. To degrade, to subordinate, அடக்க. (p.) தாழ்த்திவைக்க, inf. To lower one, in rank, &c. ஓசையைத்தாழ்த்த, inf. To lower the pitch, or key note, in singing. தலையைத்தாழ்த்த, inf. To hang the head, through reverence, shame or bashfulness. மனதைத்தாழ்த்த, inf. To cultivate humility. (Rare.) விலையைத்தாழ்த்த, inf. To lower the price. 19)

tāẕppm (p. 235) s. [prov.] Lowness, depth of water, a pit, &c., ஆழம். 20)

tvl (p. 227) v. noun. Diminution, decrease, loss, குறைவு; [ex தவு.] 23)

tikẕ (p. 237) --திகழு, கிறேன், ந்தேன், வேன், திகழ், v. n. To shine--as diamonds; to glimmer--as stars, சொலிக்க. 2. To be brilliant, to emit rays, கிரணம்வீச. 3. To appear, to be visible, bright, தோற்றமாக. 4. To be enlightened, illuminated, &c., physically or morally, தெளிவாக. (p.) திகழல்--திகழ்ச்சி--திகழ்தல்--திகழ்வு, v. noun. Glimmer, appearance, visibility, brilliancy, பிரகாசம். 9)

tṇ (p. 222) s. Coolness; that which is refreshing, குளிர்ச்சி. 2. adj. Cool. (p.) தண்கதிர்--தண்சுடர்--தண்ணவன், s. The moon; (lit.) the cool-rayed, சந்திரன். தண்ணீர், s. Cold or fresh water, குளிர்ந்தநீர். 2. [improp.] Water in general, நீர். 3. What is too much diluted, இளகுந்தன்மை.--commonly used தண்ணி. தண்ணீராக, inf. To become watery, to be too much diluted. தண்ணீராக்க, inf. To cause one to have pity. 2. To dissolve metals. 3. To dilute. மனதைத்தண்ணீராக்கிவிட்டான். He has gained his good will. தண்ணீருக்குவிட, inf. To let cattle drink. தண்ணீரெற்ற, inf. To throw out water, with the feet, hands, &c. தண்ணீர்கட்ட, inf. To admit water into garden beds and confine it. தண்ணீர்காட்ட, inf. To water beasts. 2. To deceive, to tantalize; from the story of a buffoon who obeyed the command literally, and showed water to his master's horse, but did not suffer him to drink. தண்ணீர்காண, inf. To appear or gush out, as water in a newly dug well. தண்ணீர்குடித்தபாடம்--தண்ணீர்ப்பா டம், s. An expression used to denote intimate acquaintance. 2. A lesson well learnt. 3. A science well mastered. (c.) தண்ணீர்க்கண்டம், s. Accident by water. See கண்டம். தண்ணீர்கலசம்-தண்ணீர்க்குடம், s. A water-pot. தண்ணீர்க்காரன், s. (fem. தண்ணீர்க்காரி. vul. தண்ணீர்க்காரிச்சி.) A man who draws or brings water. தண்ணீர்க்கால், s. A water-course, a channel for water. தண்ணீர்தெளிக்க, inf. To sprinkle water for the purification of sheep, for sacrifice. 2. (fig.) To give one over to his own way. நான்அவனைத்தண்ணீர்தெளித்துவிட்டுவிட்டேன். I have left him to himself. தண்ணீர்த்தவனம்--தண்ணீர்விடாய், s. Thirst. தண்ணீர்த்துறை, s. The entrance to a tank, river, &c., where men or cattle go for water. தண்ணீர்பட்டபாடு, v. noun. Like water; i. e. profuse, plentiful, free. (c.) தண்ணீர்ப்பந்தல்--தண்ணீர்ச்சாலை, s. A shed where water, butter-milk, lemonade, &c., are furnished. தண்ணீர்ப்பிடி--தண்ணீர்ப்பிடிப்பு, v. noun. Being watery as food or fruits. 2. Containing water, as pustules. 3. Being suffused with watery humors, as the body. 4. The limit of the water in a tank. See சீர்ப்பிடி. தண்ணீர்ச்சாரை, s. A kind of ratsnake living in tanks, as நீர்ச்சாரை. தண்ணீர்ப்பகை, s. Hurtfulness of some kinds of water. (Rare.) தண்ணீர்ப்பாம்பு, s. A water snake, whose bite is not venomous. தண்ணீர்மாற, s. [prov.] To lead water into garden-beds, to trees, &c. (c.) தண்ணீர்வார்க்க, s. To give water to travellers from a water shed. 2. To pour water for a low caste person to drink, who is not allowed to touch the cup. தலைக்குத்தண்ணீர்வார்த்தல். Bathing a girl with appropriate ceremonies, on her becoming marriageable; done by aged matrons, not widows, who are not allowed to be present. தண்ணீரொத்துக்கொள்ள, inf. To agree with one's constitution, as water. (c.) தண்ணீரோத--தண்ணீர்மந்திரிக்க, inf. To consecrate, or enchant water to be given to a woman in labor, &c., to dispel the effects of the evil eye, &c. தண்ணீர்விட்டான், appel. n. A kind of plant, a linear leaved shrub, Asparagus racemosus. (Willd.) தண்ணீர்விட்டான்கிழங்கு, s. The root of the above, containing cool water. 50) *

tumālā (p. 247) s. (Hind.) The last process in lengthening gold or silver threads, கடை யிழுப்புச்சரிகை. 37)

takkaṇai (p. 220) s. A present or fee to a guru. 2. [prov.] Discipline, correction. See தட்சணை. 21)