tel (p. 256) --தெல்லு, s. [prov.] A kind of play; also the thing used in the play, ஓர் விளையாட்டு, (c.) 2. A stage in a journey by palankeen, or the place of changing bearers அஞ்சலிடம். 3. Oblong plats or patches in a field, bounded by small ridges, நெடும்பாத்தி.--The compounds are limited to Jaffna. தெல்லாட்டம், s. Playing with தெல். 2. Fraud, trick, deception, வஞ்சனை. தெல்லுக்கட்ட, inf. To construct small ridges between plats in rice-fields. தெல்லுக்காரர், s. Bearers for change. தெல்லோட்டு, v. noun. Continual teasing, pressing, harassing, அலைக்கழிப்பு. 74)

tenti (p. 256) s. A tree, நேர்வளம், Croton L. 44)

teṟṟumāṟṟu (p. 257) s. [improp. துற்றுமாற் று.) Tricks, shifts, roguery, deception, திரியாவரம். 35)

teṟi (p. 257) s. [prov.] A button, clasp, &c., made of thread or of metal, அங்கிமுதலிய வற்றின்கடைப்பூட்டு. 2. See தெறி, v. n. தெறிபூட்ட, inf. To button. 22)

teṟpai (p. 257) s. [prop. தர்ப்பை, which see.] Sacrificial grass. 31)

teṉ (p. 257) adj. South, southern, தெற்குத் திசை. தென்கடல், s. The southern sea, தெற் குச்சமுத்திரம். தென்கயிலாயம், s. The southern Kaylasa, the feigned favorite abode of Siva. தென்கரை, s. A name for the town of Periacolom, as தென்கரைதாலுகா, (Govt. usage.) தென்கலை, s. Southern literature; i. e. Tamil, தமிழ். 2. As தென்கலையார். தென்கலைத்திருமண், s. A sacred earth used by தென்கலையார், in marking their foreheads,--Note. They extend the middle mark below the other two to the bridge of the nose. தென்கலையார், s. A sect of Vishnuvas who maintain diferent tenets from the வடகலையார். தென்கால்--தென்காற்று, s. The gentle south wind. தென்கிழக்கு--தென்கீழ், s. South-east. தென்கீழ்த்திசை, s. The south-east region. தென்கீழ்த்திசைப்பாலன்--தென்கீழ்த்தி சையிறை, s. The regent of the southeast, அக்கினிதேவன். தென்குமரி, s. A sacred river that disembogues itself near Cape Comorin. ஓர்நதி. 2. Cape Comorin named after the river. தென்கோடு, s. The southern horn of the crescent moon, the word for moon being understood. See வடகோடு. தென்சார்--தென்பக்கம், s. Southern side, parts or region, &c., தென்பரதம், s. One of the four கண் டம், as தென்பாரதம். தென்பாண்டி, s. The district south of Madura. See தமிழ். தென்பாரதம், s. The southern division of India. See பாரதம். தென்பாரிசம்--தென்பால், s. The southern side or region. தென்பாரிசத்தார், s. Inhabitants of the southern regions. தென்புலம், s. The region or world of the deceased, பிதிர்கள்வாழுமிடம். 2. A corn-field lying to the south. தென்புலத்தார், s. The manes or souls of the deceased, supposed to be in the south. தென்புறம், s. As தென்பக்கம். தென்பூமி, s. Southern parts of India, any part south of Mount Meru, மேரு வின்றென்பால். 2. The southern parts of the earth. தென்மதுரை, s. South Madura, as distinguished from வடமதுரை, north Madura, ஆலவாய். தென்மலை, s. The southern mountain Pothiya, supposed to be the residence of Agastia, பொதியம். 2. As சோலைமலை. தென்மலையாளம், s. South Travancore. தென்முகம், s. Facing the south, southern direction. தென்முனை, s. South pole. தென்மேல்--தென்மேற்கு, s. South-west. தென்மேற்றிசை, s. The south-west region. தென்மேற்றிசைப்பாலன், s. The regent of the south-west, நிருதி. தென்விதேகம், s. One of the nine divisions of the known continent. See கண் டம். தென்றமிழ், s. The Tamil language, as peculiar to the south, செந்தமிழ். தென்றல், s. The south wind, as தென் கால். (c.) 2. The wind of the farmer dewy season, முன்பனிபருவத்தின்காற்று. தென்றல்வீசுகிறது--தென்றலடிக்கிறது. The south-wind blows. தென்றல்திரும்புகிறது. The wind shifts to the south. தென்றல்முற்றிப்பெருங்காற்றாயிற்று. The gentle south wind has risen to a hurricane, i. e. a little affair has become a serious quarrel. தென்றற்றேரோன், s. Kama, whose chariot is the south wind, regarded, as favorable to love, காமன். தென்றி, s. South, தெற்கு. 2. The south-wind, தென்றல். (p.) தென்றிசை, s. South region. தென்றிசைக்கோன்-தென்றிசைப்பாலன், s. Yama, king of the southern region and god of death, இயமன். தென்றேசம், s. The southern region. தென்னன், s. A titular name of the Pandyan dynasty of Madura. தென்னிரேபதம், s. One of the nine division of the known continent. See கண்டம். தென்னிலங்கை, s. Lanka, Ceylon as situated to the south of India, இரா வணன்பட்டணம். (p.)

teẕi (p. 257) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To shout, vociferate, whoop as in driving cattle, scaring away birds, &c., அதட்ட. 2. To tread out corn, துவைக்க. (சது.) 3. v. n. To sound, din, roar, பெரிதொ லிக்க. 4. To be angry, rage, bluster, or vociferate through anger, சினக்குறிப்புக்காட்ட. நீனிறக்கரும்பகட்டினாற்றெழித்து. Trodden out by the deep blue colored buffaloes. (நைட.) தெழித்தல்--தெழிப்பு, v. noun. Sound, shout, vociferation, bluster, noisy rage. 6)

tentṉā (p. 256) s. Syllables used in humming tunes, singing interludes, &c., தாளக் குறிப்பு. (c.) 43)

teḷirtl (p. 257) v. noun. Articulating, ஒலித் தல். (சது.) 10)

teḷḷi (p. 257) s. An elephant, யானை. (சது.) 18)