toṭṭm (p. 262) s. [prov.] A little piece of ground. See துண்டி. 48) *

toṭaiyl (p. 262) s. Garlands tied together, தொடுத்தமாலை. 2. A flower garland. பூமாலை. 3. A garland thrown over the head of an idol or great person, வாசிகை. (சது.) [ex தொடு.] 47)

tokkṭm (p. 262) s. (Tel. தொக்கூட.) Pressing, pounding, treading down, மிதித்தல்முத லியன. தொக்கடம்போட, inf. To squeeze the limbs in order to remove pain. 2. To express the juice of leaves by squeezing. கசக்கிச்சாறுபிழிய. 10)

toṭṭā (p. 262) s. See துவட்டா. 49)

tolai (p. 262) s. Great distance, தூரம். (c.) 2. Limit, end, எல்லை. 3. (சது.) Resemblance, likeness, ஒப்பு. கப்பல்வெகுதொலையிலேயிருக்கிறது. The ship is at a great distance. தொலைவெட்டு--தொலைதூரம், s. Far off, at a great distance. தொலைவெட்டிலேபோக. To go to a very distant place. 98)

tokkuniṟṟl (p. 262) v. noun. Being omitted or understood as a particle. &c., in language or combination. See தொகைநிலை, [ex தொகு, v.] 20)

toḷḷm (p. 262) s. Mud, mire, சேறு. 2. (திவா.) A flat, a raft, தெப்பம்.

tōcai (p. 263) s. A kind of pastry, அப்ப வருக்கம். (c.) தோசைசுட, inf. To fry pan-cakes. 20) *

toṭṭāṭṭumṇiym (p. 262) --தொட் டாட்டுவேலை, s. [prov.] Little jobs, easy employments given to a waiting servant, &c., குற்றேவல். 50)

tongku (p. 262) கிறேன், தொங்கினேன், வேன், தொங்க, v. n. To hang, to be suspended, to hang down, to stick, or hang, ready to fall; to dangle, தூங்க. 2. To adhere as any thing to the bowels, தங்க. 3. (fig.) To remain long with one, as another's property, நிலுவைப்பட. (c.) 4. To move with leaps --as a child skipping, or a beast gallopping, குதிக்க. 5. [in burlesque.] To run away, to slip off (to die) with விடுதல், or போகுதல்; குழுஉக்குறி--Most of the compounds are limited to Jaffna. தொங்காரப்பாய்ச்சல், v. noun. A jolting pace, jumping movement, gallop of a horse, குதிரையோட்டம். தொங்கிப்பாய, inf. To rise high in walking, to gallop, to skin. 2. (fig.) To be haughty, to assume airs. தொங்கிப்போக, inf. To be lodged and lost as a thing thrown. 2. (fig.) To be in another's possession, to be lost, to be unjustly appropriated--as a deposit, to become burdensome as a debt. 3. To tarry in the road from fatigue. (c.) 4. [in cant.] To die. 4. [prov.] To run away. தொங்கிவிழ, inf. To jump and tumble down. 2. To be haughty, to be exposed to fall. தொங்குகாது, s. Hanging ears. (c.) தொங்குபறிவு--தொங்குபொறி--தொங் குபொறிவு, v. noun. [prov.] Hanging just ready to fall; to slip off; to turn over, ஒட்டியும்ஒட்டாதிருத்தல். 2. (fig.) Ready or waiting for a pretext to leave a company, விலகுதற்கேதுபார்த்தல். தொங்குகிழவன், s. A decrepit, old man. (R.) தொங்குபுளுகன், s. [prov.] A vain person, who walks with a conceited springing gait, பெரும்புளுகன். 25)