toṇṭu (p. 262) s. Antiquity, old times, former times, பழமை. 2. Devotedness to a deity, devoted service, தேவஊழியம். 3. Slavery, feudal service, அடிமை. (சது.) 4. A slave, a devoted servant, அடியாள். 5. A block of wood suspended from the neck of an animal, to prevent it from passing through hedges, தொண்டுக்கட்டை. (c.) 6. Nine, ஒன்பது. 7. A plant, ஒருபூண்டு. 8. A kind of snipe, கோழியுள்ளான். தொண்டுசெய்ய, inf. To serve, to wait on, as a servant, slave, &c. பணிசெய்ய. 2. To perform temple service, to serve a deity, தெய்வஊழியம்செய்ய. தொண்டுதுரவு, s. [prov.] Service, பணி செய்கை. 2. Movements, concerns, or affairs of a person--as watched by a thief or spy, வேகர்க்குசெய்யுமுதவி. 64)

tonti (p. 262) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To adhere or cleave to, be united, or familiar with, பற்ற. 2. To be perpetuated, as malice, the fruit of actions, &c., தொடர. 3. To be in canflict as the different humors of the body with each other, to be complicated as diseases, பலநோய்கலக்க; [ex தொந்தம்.] 4. v. a. To compound as medicines, to amalgamate, கலப்பிக்க. தொந்திப்பு, v. noun. Union, friendshipperpetuation of malice, complication of disease, used us the verb.. தொந்திப்பானவன், appel n. One who is friendly. 77)

toṉṉai (p. 263) s. (Tel. ொந்நஎ.) A kind of cup made of plantain or other leaf as கொன்னை, இலைக்கலம். (c.) 2. (fig.) A mean wretch, ஈனன்.

tontārttaṉai (p. 262) s. See தொந்தம். 75)

toṇṭai (p. 262) s. Throat, gullet, esophagus, மிடறு. 2. A good voice, a singing voice, இனியகுரல். 3. Bewling, hooting; a loud cry, பெருங்குரல். (c.) 4. (Tel.) Elephant's trunk. யானைத்துதிக்கை. (See தொ ண்டலம்.) 5. The ஆதொண்டை shrub. 6. The கொவ்வை plant or fruit. தொண்டைகத்த--தொண்டைவைக்க-தொண்டையிட, inf. [prov.] To bawl. தொண்டைகம்ம, inf. To become hoarse, as குரல்கம்ம. தொண்டைகாட்ட, inf. To speak loud with assumed authority, or as a bold man, உரத்துப்பேச. தொண்டைக்கனைப்பு, s. Hoarseness. தொண்டைக்கதிர், s. The stage in growing corn when it is ready to shoot out ears. (c.) தொண்டைக்குழி, s. The upper opening of the wind pipe, the larynx. தொண்டைத்திறத்தல், v. noun. Becoming well oppened, as the throat of a singer, after singing for some time. See கண் டந்திறக்க, under திற, v. தொண்டைப்பிடி, v. noun. Seizing one by the throat. 2. Pressing one for a debt, &c. தொண்டைப்பிடிபிடிக்க, inf. To seize one by the throat. 2. To press, urge, or compel one. தொண்டைப்புகைச்சல், s. Itching or irritation of the throat. தொண்டைப்புற்று, s. A dangerous tumor in the throat. தொண்டையடைத்தல், v. noun. Obstructing the throat. 2. Becoming hoarse. தொண்டையிரைதல், v. noun. Sounding or being sonorous in the throat, spoken hyperbolically. தொண்டையிலேநிற்க, inf. To be lodged in the throat as in choking. தொண்டையிலேவிக்க, inf. To be chocked, to have an obstruction in the throat. தொண்டையைஅடைத்துக்கொள்ள, inf. To obstruct the throat. தொண்டையைநெரிக்க, inf. To strangle me. 65)

toṭṭippāṣāṇm (p. 262) s. Red arsenic, orpiment, ஓர்பாஷாணம். 54)

toṟu (p. 263) s. Crowd, multitude, collection, assembly, கூட்டம். 2. Herd or flock, cattle, பசுக்கூட்டம். 3. Abandance, copiousness, plenty, பொலிவு. 4. Praticed, trained to work, தொழிலிற்பழகுதல். 5. Slave, menial servant, அடிமை. (சது.) தொறுத்தி, s. As தொறுவி, (R.). தொறுவர், s. (pl.) Herdsmen, இடையர். தொறுவியர், s. [sing. தொறுவி.] Females of the தொறுவர், caste, ஆய்ச்சியர். 15)

tōṣam (p. 263) --தோடம், s. Fault, defect, blemish, blight, குற்றம். 2. Sin, offence, transgression, heinous crime, guilt, பாவம். 3. Disorder or vitiation of the humors of the body; or defect in the functions of the bile, phlegm, or wind--often fatal, and always dangerous attended with low pulse, prostration and cold extremities; dyscrasy, சன்னி. W. p. 426. DOSHA. (c.) 4. Humors of the body, also called, பிணி. 5. Typhus fever, ஓர்சுரம். (Ains.) முத்தோஷம், s. The three humors of the body: 1. வாதம், wind, acid or hypochndriacal humors. 2. பித்தம், bile. 3. சிலேட்டுமம், phlegm. See திரிதோஷம். The முத்தோஷம் or three defects in composition: 1. அதிவியாப்தி, or மிகைப்படக்கூறல். 2. அ வியாத்தி or குற்றங்கூறல். 3. அசம்பவம் or மாறு கொளக்கூறல், which see. தோஷகுணம், s. A cold prostrate state of the body, from supposed derangement of its juices. தோஷக்காய்ச்சல், s. See காய்ச்சல். தோஷங்கொள்ள, inf. To be in a torpid state. தொனு, s. [prov.] Suppressed bellowing of a cow. உக்காரம். See தனு. தொனுப்போட, inf. To roar as a bull; to vociferate. (c.) 21)

to (p. 262) . A compound letter of த் and ஒ. 2)

toku (p. 262) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To assemble, to collect together, to accumulate, கூட்ட. 2. To classify, to arrange in class, நிரைக்க. 3. To sum up, to reduce to a total, to abridge, to abbreviate, தொகைசெய்ய. (c.) 4. To omit a letter or letters in the beginning, middle, or end of a word, முதலிடைகடைகுறைக்க. 5. To estimate, மதிக்க. தொகுத்துக்காட்ட, inf To give the sum or substance of a thing, or transaction. தொகுத்துச்சுட்டல், v. noun. Mentioning, or opening a subject about to be treated of; one of the thirty-two உத்தி. தொகுத்துச்சொல்ல, inf. To state in brief, to give a summary. 2. To mention particularly, to particularize. தொகுத்துப்பார்க்க, inf. To view things in the aggregate, as a whole, &c. தொகுத்துரை, s. A free rendering of the text. See உரை. தொகுப்பு, v. noun. The sum, total, தொகை. (c.) 7)