tolai (p. 262) s. Great distance, தூரம். (c.) 2. Limit, end, எல்லை. 3. (சது.) Resemblance, likeness, ஒப்பு. கப்பல்வெகுதொலையிலேயிருக்கிறது. The ship is at a great distance. தொலைவெட்டு--தொலைதூரம், s. Far off, at a great distance. தொலைவெட்டிலேபோக. To go to a very distant place. 98)

tompai (p. 262) --தொம்பைக்கூடு, s. A high basket for grain, தானியஞ்சேமிக்குங்கூடு. See under கூண்டு. தொம்பைமாலை, s. A kind of cylindrical cloth-ornament hung about a ear, pandal, &c. 88)

toṟu (p. 263) . A distributive plural particle of place, time, quality, &c., தோறு, ஓர்பன் மையிடைச்சொல். 8)

toku (p. 262) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To assemble, to collect together, to accumulate, கூட்ட. 2. To classify, to arrange in class, நிரைக்க. 3. To sum up, to reduce to a total, to abridge, to abbreviate, தொகைசெய்ய. (c.) 4. To omit a letter or letters in the beginning, middle, or end of a word, முதலிடைகடைகுறைக்க. 5. To estimate, மதிக்க. தொகுத்துக்காட்ட, inf To give the sum or substance of a thing, or transaction. தொகுத்துச்சுட்டல், v. noun. Mentioning, or opening a subject about to be treated of; one of the thirty-two உத்தி. தொகுத்துச்சொல்ல, inf. To state in brief, to give a summary. 2. To mention particularly, to particularize. தொகுத்துப்பார்க்க, inf. To view things in the aggregate, as a whole, &c. தொகுத்துரை, s. A free rendering of the text. See உரை. தொகுப்பு, v. noun. The sum, total, தொகை. (c.) 7)

tontārttaṉai (p. 262) s. See தொந்தம். 75)

tongku (p. 262) கிறேன், தொங்கினேன், வேன், தொங்க, v. n. To hang, to be suspended, to hang down, to stick, or hang, ready to fall; to dangle, தூங்க. 2. To adhere as any thing to the bowels, தங்க. 3. (fig.) To remain long with one, as another's property, நிலுவைப்பட. (c.) 4. To move with leaps --as a child skipping, or a beast gallopping, குதிக்க. 5. [in burlesque.] To run away, to slip off (to die) with விடுதல், or போகுதல்; குழுஉக்குறி--Most of the compounds are limited to Jaffna. தொங்காரப்பாய்ச்சல், v. noun. A jolting pace, jumping movement, gallop of a horse, குதிரையோட்டம். தொங்கிப்பாய, inf. To rise high in walking, to gallop, to skin. 2. (fig.) To be haughty, to assume airs. தொங்கிப்போக, inf. To be lodged and lost as a thing thrown. 2. (fig.) To be in another's possession, to be lost, to be unjustly appropriated--as a deposit, to become burdensome as a debt. 3. To tarry in the road from fatigue. (c.) 4. [in cant.] To die. 4. [prov.] To run away. தொங்கிவிழ, inf. To jump and tumble down. 2. To be haughty, to be exposed to fall. தொங்குகாது, s. Hanging ears. (c.) தொங்குபறிவு--தொங்குபொறி--தொங் குபொறிவு, v. noun. [prov.] Hanging just ready to fall; to slip off; to turn over, ஒட்டியும்ஒட்டாதிருத்தல். 2. (fig.) Ready or waiting for a pretext to leave a company, விலகுதற்கேதுபார்த்தல். தொங்குகிழவன், s. A decrepit, old man. (R.) தொங்குபுளுகன், s. [prov.] A vain person, who walks with a conceited springing gait, பெரும்புளுகன். 25)

toḷukku (p. 262) கிறது, தொளுக்கினது, ம், தொ ளுக்க, v. a. [prov.] To tie loosely, தொடுக்க. 2. To fasten or attach loosely, as some jewels, தளரக்கட்ட. தொளுக்குக்கொண்டை, s. Loosened lock of hair. 117)

toṭucu (p. 262) s. (Tel. தொுஸு.) Connexion, ஒட்டு. 2. Concubinage, சம்பந்தம். (c.) இவளுக்குஅவன்தொடுசு. She is his concubine. 40)

toṭri (p. 262) s. [also துடரி.] A shrub. See தொடர், v. 31)

tottṉ (p. 262) s. (voc. தொத்தா.) A slave, அடிமையாள்; [ex தொத்து.] 70)