toṟuvu (p. 263) s. Slave, அடியான். 2. Slaver, அடிமை. 3. Work, trade, craft, occupation, செய்தொழில். 4. A herd or flock, பசுக்கூட்டம். (சது.) 16) *

toṇṭai (p. 262) s. Throat, gullet, esophagus, மிடறு. 2. A good voice, a singing voice, இனியகுரல். 3. Bewling, hooting; a loud cry, பெருங்குரல். (c.) 4. (Tel.) Elephant's trunk. யானைத்துதிக்கை. (See தொ ண்டலம்.) 5. The ஆதொண்டை shrub. 6. The கொவ்வை plant or fruit. தொண்டைகத்த--தொண்டைவைக்க-தொண்டையிட, inf. [prov.] To bawl. தொண்டைகம்ம, inf. To become hoarse, as குரல்கம்ம. தொண்டைகாட்ட, inf. To speak loud with assumed authority, or as a bold man, உரத்துப்பேச. தொண்டைக்கனைப்பு, s. Hoarseness. தொண்டைக்கதிர், s. The stage in growing corn when it is ready to shoot out ears. (c.) தொண்டைக்குழி, s. The upper opening of the wind pipe, the larynx. தொண்டைத்திறத்தல், v. noun. Becoming well oppened, as the throat of a singer, after singing for some time. See கண் டந்திறக்க, under திற, v. தொண்டைப்பிடி, v. noun. Seizing one by the throat. 2. Pressing one for a debt, &c. தொண்டைப்பிடிபிடிக்க, inf. To seize one by the throat. 2. To press, urge, or compel one. தொண்டைப்புகைச்சல், s. Itching or irritation of the throat. தொண்டைப்புற்று, s. A dangerous tumor in the throat. தொண்டையடைத்தல், v. noun. Obstructing the throat. 2. Becoming hoarse. தொண்டையிரைதல், v. noun. Sounding or being sonorous in the throat, spoken hyperbolically. தொண்டையிலேநிற்க, inf. To be lodged in the throat as in choking. தொண்டையிலேவிக்க, inf. To be chocked, to have an obstruction in the throat. தொண்டையைஅடைத்துக்கொள்ள, inf. To obstruct the throat. தொண்டையைநெரிக்க, inf. To strangle me. 65)

toṟu (p. 263) s. Crowd, multitude, collection, assembly, கூட்டம். 2. Herd or flock, cattle, பசுக்கூட்டம். 3. Abandance, copiousness, plenty, பொலிவு. 4. Praticed, trained to work, தொழிலிற்பழகுதல். 5. Slave, menial servant, அடிமை. (சது.) தொறுத்தி, s. As தொறுவி, (R.). தொறுவர், s. (pl.) Herdsmen, இடையர். தொறுவியர், s. [sing. தொறுவி.] Females of the தொறுவர், caste, ஆய்ச்சியர். 15)

tonti (p. 262) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To adhere or cleave to, be united, or familiar with, பற்ற. 2. To be perpetuated, as malice, the fruit of actions, &c., தொடர. 3. To be in canflict as the different humors of the body with each other, to be complicated as diseases, பலநோய்கலக்க; [ex தொந்தம்.] 4. v. a. To compound as medicines, to amalgamate, கலப்பிக்க. தொந்திப்பு, v. noun. Union, friendshipperpetuation of malice, complication of disease, used us the verb.. தொந்திப்பானவன், appel n. One who is friendly. 77)

toṇṭmāṉ (p. 262) s. The head of a certain district, குறுநிலமன்னன். 2. Particularly, the head man of the Tondiman country near Trichinopoly. சுவர்க்கவாசலிலேதொண்டமானுந்தோட்டியுஞ்சரி..... At the gate of heaven the Tondiman and scavenger are equal. 59)

tokkṭai (p. 262) s. (Tel.) Proverty, want, வறுமை. தொக்கடைப்பட, inf. To suffer want. 13)

toṇṭi (p. 262) --தொண்டிச்சி, s. A dancing girl, தேவடியாள்; [ex தொண்டு.] 63)

tolai (p. 262) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To be exhausted, terminated, expended, expiated, liquidated, முடிய. 2. To become extinct, to perish, to die, to expire, as a term of time, ஒழிய. 3. To leave, be freed; implying aversion, நீங்க. 4. To be defeated, to fail in comparison or competition, to be outrivalled, தோற்க. (c.) என்னைவிட்டுத்தொலைந்தான். He has left me. எண்ணத்தொலையாதது. That which is countless, innumerable, inconceivable. பாவந்தொலைந்தது. The sin is removed. அனுபோகம்தொலைந்தால்ஔஷதம்பலிக்கும். When former evil deeds are expiated by suffering (under the disease), medicine will avail. கதைபேசிக்கொண்டுபோகவழிதொலையும். By relating stories, the way is soon passed. தொலையாதது, appel. n. That which is interminable, inexhaustible, unexpiable. தொலைவு, v. noun. A great distance, தூரம். (c.) 2. Extinction, defeat, failure, &c., as the verb. 99)

toppārm (p. 262) s. [prov.] [a contraction of தோழ்ப்பாரம்.] A large bundle tied in a cloth, to be carried over the shoulders, தோட்சுமை. 2. A large truss of grass, &c., புற்கட்டு. 3. See தொம்பாரம். 78)

toṟu (p. 263) . A distributive plural particle of place, time, quality, &c., தோறு, ஓர்பன் மையிடைச்சொல். 8)