pāṉi (p. 314) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To drink, take a beverage, குடிக்க. 16) *

pẕku (p. 302) கிறேன், பழகினேன், வேன், பழக, v. n. To practise, to become initiated, to be used to, to be habituated; to be trained--as the voice in singing or speaking; the hand in working; the feet in walking, பயில. 2. To become acquainted with men or things, to be familiar with, உறவுசெய் ய. 3. To become fitted, tempered, seasoned, as a utensil, tool, or garment, பதப்பட. 4. To become broken or trained, as a beast, a bird, &c.; to be domesticated, சாதுவாக. 5. To be suited to one--as a house, the climate, a servant, இணக்கமாக. 6. To be customary, common, familiar, ஊடாட. (c.) பாம்பொடுபழகேல். Play not with a snake. பழகாதபழக்கம். Bad, improper or indecent habits. பழகினமாடு. A trained ox inured to labor. பழகினமுகம், A well known face. பழகினவன், A familiar friend. 2. One accustomed to many things. பழகினகத்தி. A knife improved by use. பழகினசட்டி A seasoned, or used cooking pot. பழகப்பழகப்பாலும்புளிக்கும். Even milk may seem sour by constant use. [Pro.] பழகிக்கொள்ள, inf. To learn by use, to habituate one's self to, &c. 2. A village suited to one's constitution, a place where one is acquainted. 67)

puttam (p. 324) s. Buddhism, பெளத்தமதம். See சமயம். 2. Food, போசனம். புத்தர், s. Buddhists, the buddhist sect. 25) *

pāntḷ (p. 311) s. A snake, பாம்பு. 2. A mountain-snake, பெரும்பாம்பு. (சது.) 35)

ptm (p. 293) s. A proper temperament, temperature, consistency, degree of hardness or softness, quality or fitness, பக்குவம். (c.) 2. Boiled rice, சோறு. 3. Eating, உண்ணுகை. 4. A sacrificial grass, அறுகு. 5. Beauty, அழ கு. 6. Time, காலம். 7. An Indian hour of twenty-four minutes, நாழிகை. 8. (Beschi.) a kind of ode, சிந்து. மருந்தெண்ணைப்பதம், s. The stage when a medicinal oil is to be taken from the fire. 2. (fig.) Such a delicate state of the system as renders a person liable to disease from the least exposure. 3. (fig.) Excessive irritability of temper, extreme of sensibility.--Note. There are five degrees of inspissation: 1. குழம்புப்பதம், a thickened state; 2. கடுகுப்பதம், partial fluidity; 3. மந்தபதம், oily consistency; 4. மெழுகுபதம், waxy state; 5. முறுகுபதம், dryness. There are two states of heat in preparing oils, metals, &.c.: காயும்பதம், slight heat, for boiling the juices of plants; 2. வேல்பதம், full heat for melting gold, silver and other metals. பதக்கேடு, v. noun. Past the right stage, over-ripe, over-boiled, decayed, rotten. பதக்கேடானசரீரம். Debility of the system, often through age. பதத்துக்குக்காய்ச்ச--பதமாகக்காய்ச்ச, inf. To heat or boil medical oil, food, &c., to the proper degree. பதத்துக்குவடிக்க--பதத்தில்வடிக்க, inf. To strain a medical oil, &c., at the right stage of boiling. பதநீர், s. [com. பதனி.] Sweet toddy drawn in a pot lined with chunam To prevent fermentation. பதந்தப்ப, inf. To miss or pass the proper stage of boiling rice or medical oil, or in the ripening of fruits. 2. To pass the proper time for doing a thing. எகுபதந்தப்பிப்போயிற்று. The steel is not well tempered. பதபாகம், s. Gentleness, mildness, &c. பதப்பட, inf. [v. noun. பதப்பாடு.] To be seasoned, tempered, fitted, adapted, trained, பக்குவமாக. 2. To grow ripe, பழுக்க. பல்லுக்குப்பதப்பட்டது. It is adapted to the teeth--as well boiled for an old man, &c. பதப்படுத்த, inf. To season, temper, tan, mould, adapt, train. பதமழிவு, v. noun. Over-ripeness. See பதனழிவு. பதமறிய, inf. To know the right stage, temperature or consistency. பதமாயிருக்க, inf. To strain the water from boiled rice that it may be properly dry. பதமெடுக்க--பதம்பிடிக்க, inf. To hit on the right stage, as in boiling rice, oil, &c. பதம்பண்ண, inf. To season, to temper, to mould; to tan. பதம்பாட, inf. To compose a பதம் ode. பதம்பார்க்க, inf. To try the taste, consistency, &c., of boiling rice, to try a fruit, by feeling, smelling, or cutting. &c. 2. To hesitate and not enter on a business promptly. 2. [in burlesq.] To have misgivings, and doubts as to doing a thing for another. 4. To examine the moistness of land, &c., to ascertain its fitness for sowing. 14) *

pātākkiram (p. 311) --பாதாங்குட்டம்-பாதார்த்தம். See under பாதம். 6) *

pḷ (p. 303) s. The பள்ளர் caste, as பள்ளு-In. Jaffna it is used with its grammatical change, as பட்குடி, &c. பள்ளக்குடி, s. A family of the பள் ளர் caste. பள்ளப்பயல், s. A பள்ளன். 2. [in contempt.] A slave, a fellow. பள்ளப்பாட்டுபாடுதல், v. noun Abusing, or calling one a . பள்ளப்பிள்ளை, s. A man or woman of the பள் caste. பள்ளர், s. [sing. பள்ளன், fem. பள்ளி, பள்ளச்சி, பள்ளத்தி.] A low dependant caste employed in husbandry, &c., under their feudal lords, a peasant tribe dwelling in the south, supposed to be a change of மள்ளர். பள்ளர்சேரி--பள்ளச்சேரி, s. A village of the பள்ளர் caste. 22)

pilāṟu (p. 317) s. [improp. for பிராறு.] A full reservoir. 114)

pirāta (p. 317) indec. Morning, dawn, விடியல். W. p. 587. PRATAR. பிராதக்கருமம், s. Morning duties, a form of prayers. பிராதக்காலம், s. Day-break. (சது.) பிராதக்காலபூசை, s. Puja performed at dawn of day. See பூசை. பிராதசந்தி, s. Morning-twilight. 42) *

pḷḷu (p. 303) s. The பள்ளர் caste. 2. A kind of drama in which those of the பள்ளர் caste form most of the characters, பள்ளுப் பாட்டு. (c.) பள்ளுப்பறை, s. Pallars and Pariahs, low castes; in displeasure. 27)