miṭṭā (p. 353) s. [Hind.] An estate, a possession, ஸ்திதிமதி. 2. A small sub-division of a Taluk, a Mittah, துக்கடி. மிட்டாதார், s. The proprietor of a Mittah. 32) *

miṟukam (p. 355) s. [improp.] A beast, as மிரு கம். 15)

māttiram (p. 349) s. [a pleonastic addition to words.] Quantity, measure, &c., பிரமாணம். (c.) 2. The primitive, subtle, invisible type of visible elementary matter. See தன்மாத்திரை. 3. [as an adv.] Only, solely, exclusively, merely, ஓருரிச்சொற்குறிப்பு. W. p. 656. MATTRA. எம்மாத்திரம். How much? அம்மாத்திரம். So much. இம்மாத்திரம். This much. நான்மாத்திரம்வந்தேன். I came alone. அவன்சொன்னமாத்திரத்திலே. As soon as he had spoken. அதைமாத்திரங்கொண்டுவா. Bring that only. 49) *

māvilngkai (p. 351) --மாவிலிங்கு, s. A tree, the garlic-pear, or three-leaved caper tree. Crat&ae;va Roxburgh&udotdot;, L.--Note. Its timber being light, is used for sandals, its bark is astringent and used as a tonic. It has a smell of garlic. 58)

mṉṉu (p. 347) --மன், கிறேன், மன்னினேன், மன் னுவேன், மன்ன, v. n. To be fixed, lasting; to remain, to be settled, நிலைபெற. 2. [also பன்னு.] To be close or thick, பொருந்த. (p.) 3. [prov.] To gather up the skirts of a garment, திரைக்க. மன்னார், appel. n. [pl.] Enemies, foes, பகைவர். (சது.) மன்னுமான், s. The Deity, the lasting one, கடவுள். (p.) மன்னுயிர், s. Human life, the soul as surviving death, ஆத்துமா. Thus Beschi. உயர்வீட்டை மன்னுயிரெலா முறவருத்த முறிமாய்ந் தோய். (தேம்பாவணி.) 2. Animal life; the soul as transmigrating, சீவன். Thus in the Cural, தன்னுயிர்தானறப்பெற்றானையேனைய-மன் னுயிரெல்லாந்தொழும். (குறள்.) மன்னுலகம்--மன்னுலகு, s. The abode of the gods, Swerga; (lit.) the enduring world, மோட்சலோகம். (சது.) மன்னல்--மன்னுதல், v. noun. Being steady. 2. Persevering. 26)

mallari (p. 346) s. A kind of drum, பம்பை மேளம். 27) *

maṟkuṇam (p. 346) s. A bug. See மத்குணம். 85)

mtlai (p. 342) s. [com. for மழலை.] Prattle of children, மழலை. 2. A child, an infant, குழந் தை. [prob. corrupt. of Sa. Madakala, speaking inarticulately.] 2)

maratam (p. 344) s. [also மிருதம்.] Death, சாவு. W. p. 644. MARATA. 26)

mṭṭu (p. 341) s. Measure, quantity, standard, degree, size, proportion, amount, அளவு. 2. Limit, extent, boundary, scope, range, எல்லை. 3. Estimate, conjecture from the eye, hand or mind, உத்தேசம். 4. Moderateness, tolerableness, that which is middling or common-place, மிதம். (c.) 5. (சது.) Toddy, fermented liquor, கள். அம்மட்டு--அம்மட்டும்--அந்தமட்டும். So much, so far. எம்மட்டு-எம்மட்டும்--எந்தமட்டும். How much, how far? என்மட்டிலேநானிருக்கிறேன். I am for myself. மட்டறிய--மட்டிட, inf. To guess, to make an estimate, மதிப்பிட. 2. To bear in mind so as to recognize, or identify; to know well, பழகியறிய. 3. To liken, compare with, ஒப்பிட. 4. To bind, stint, limit, அளவேற்படுத்த. மட்டாய், adv. Moderately, temperately. 2. Passably, tolerably. 3. As much as is needed. 4. Sparingly, parsimoniously, frugally. மட்டாய்ச்செலவிடு. Be frugal. மட்டாயெடு. Take what will answer the purpose. பேதிமட்டாய்நடக்கிறது. Cholera-cases are few. மட்டானவன், appel. n. A man of ordinary appearance, rank or abilities; one of middle size. 2. A man rather below the common standard, in rank, &c., தாழ்ந்தவன். மட்டிட்டிருக்க, inf. To be limited. மட்டில்லாமை, neg. v. noun. Immensity. 2. Extravagance. 3. Illimitability. மட்டுக்கட்ட, inf. To form a judgment from appearances, to know by observation, நிதானிக்க. 2. To recognize, to identify, அறிந்துகொள்ள. 3. To infer, மதி க்க. 4. To comprehend, தெரிய. 5. To make an estimate, மதிப்புச்செய்ய. 6. To stint, to limit. 7. To hinder, தடுக்க. மட்டுக்கு. To the extent required, to a certain extent, to a limited extent, sparingly. மட்டுக்குறித்தல், v. noun. Fixing a limit, determining an extent. மட்டுக்குமட்டு, s. In proportion to the time, number, want, &c., சரிக்குச்சரி. 2. A due or equal proportion. 3. A proportion of a small quantity, கொஞ்சத்திற் கொஞ்சம். மட்டுக்குமிஞ்ச--மட்டுமிஞ்ச--மட்டுக டக்க, inf. To exceed bounds. 2. To become incurable--as a disease; irrecoverable--as a debt, &c. 3. To be excessive. மட்டுக்கும், adv. So much, so far. மட்டுக்கோல், s. A measuring rod, as மட்டக்கோல். (R.) மட்டுத்தப்ப, inf. To miss an aim, take the wrong direction, இலக்குத்தவற. 2. To exceed propriety, to behave or speak disrespectfully or impolitely, மரியாதைத வற. 3. To live extravagantly, அளவுகட க்க. 4. To act conceitedly; to assume airs, மிதமிஞ்ச. மட்டுத்தப்பானபேச்சு. Disrespectful language. 2. Self-conceited talk. மட்டுத்தப்பானநடை. Disrespectful behavior. 2. Extravagance in living; vanity, self-conceit. மட்டுத்தப்பானபழக்கம். Disreputable, low practices. மட்டுத்தப்பிச்செலவழிக்கிறது. Being profuse in expenditure. மட்டுத்திட்டம், s. Guess, estimate, conjecture, கணிப்பு. 2. Character, circumstances, one's worth, merit, யோக்கி யம். 3. Extent, amount, limit, அளவு. 4. Integrity, principle. மட்டுத்திட்டப்படுத்த--மட்டுத்திட்டம் பண்ண--மட்டுத்திட்டம்பார்க்க, inf. To limit, restrain. 2. To weigh one's character, குணத்தைநிறுக்க. 3. To bring to a settlement, to balance affairs, முடிவுகட்ட. மட்டுப்பட, inf. To be measured, guaged. 2. To be limited, circumscribed, restrained, curbed, confined. 3. To be comprehended, understood. 4. To decrease, to grow less. மட்டுப்படுத்த--மட்டுப்பண்ண, inf. To limit, circumscribe, restrain, check, confine, govern. 2. To make an estimate, ascertain a number, quantity or amount, மதிக்க. மட்டுப்பிடிக்க, inf. To recognize, to identify, அறிய. 2. To comprehend, ascertain, குறிக்க. 3. To decide, determine, தீர்மானிக்க. மட்டுமதிப்பு--மட்டுமரியாதை--மட்டு மருங்கு, s. Due regard for another's character or rank. 2. Politeness, good manners. 3. Upright, good, moral behaviour. மட்டுமதியம், s. [prov.] Actual measurement, அளவு. 2. Moderation, மிதம். 3. As மட்டுத்திட்டம். மட்டும், adv. Until, so far, as far. அந்தஊர்மட்டும்போவோம். Let us go as far as the town. 8)