ilai (p. 55) s. A vegetable leaf, foliage, அடை. 2. (p.) Miserly character, உலோ பத்தனம். 3. Betel-leaf, வெற்றிலை. இலைகிள்ள, inf. To cut or nip leaves in different figures with the nails --an amusement of women. See கைத் தொழில். இலைக்கதவு, s. [vul.] A venetian door, or window. இலைக்கலம், s. Leaves stitched together and used as plates. (p.) இலைக்கள்ளி, s. A medicinal plant, Euphorbia neriifolia, L. See கள்ளி. இலைக்கறி, s. Herbs or leaves fit for food, அடகு. இலைக்காம்பு, s. Stalk of a leaf. இலைக்கிளி, s. A grasshopper with leaf-like wings. See கிளி. இலைக்குறடு, s. A goldsmith's tongs. See குறடு. இலைக்கொடி, s. The betel-creeper, வெற்றிலைக்கொடி, Piper betel. இலைக்கொழுக்கட்டை, s. A kind of thin pastry like a leaf. See கொழுக் கட்டை. இலைதைக்க, inf. To stitch leaves together to be used instead of plates. இலைத்திரி, s. A roll of leaf inserted in the perforation of the ear to cure the sore occasioned by piercing. இலைநரம்பு, s. The fibre of a leaf. இலைபறிக்க, inf. To pluck off leaves. இலைப்பாசி, s. A kind of plant. See பாசி. இலைப்பொல்லம், s. [prov.] Sewing leaves together, இலைதைக்கை. 2. A piece of leaf, commonly plantain, to eat from, வாழையிலைத்துண்டு. இலைமூக்கரிகத்தி, s. A kind of knife for cutting the stem of the betelleaf, வெற்றிலைக்காம்பரிகத்தி. இலையறுக்க, inf. To cut off leaves. இலையுதிர்வு, s. The fall of leaves, இலைவிழுகை. 2. An ancient forest, முது காடு. இலைவாணிகம்--இலைவாணிபம், s. Cultivation of, and trade in vegetables. இலைவாணிபர், s. Sellers of betelleaf, vegetables, &c.--one of the eighteen குடிமக்கள். இலைத்தல்--இலையிலைத்தல், v. noun. [prov.] Being tasteless--as unseasoned food, or as vegetable curry, by being kept too long, சுவைகுறைதல். 2. Losing its taste--as the mouth in sickness, வாய் அரோசித்தல். 3. Growing green, பச்சை நிறமாதல். 18) *

ōccr (p. 84) s. A caste of drummers at temples, those who officiate in temples sacred to பிடாரி, &c.--one of the eighteen dependent castes, 18-குடிமக்களிலொருவர். 69)

kuṭi (p. 116) s. A household, a family, குடும் பம். 2. A tribe; race; lineage, கோத்திரம். 3. A subject; subjects of a king, inhabitants of a kingdom, குடியானவன். 4. Inhabiting, residing, the act of living in a place, குடியிருப்பு. 5. A town, a village, ஊர். 6. An agricultural village, மருதநிலத்தூர். 7. A house, habitation, வீடு. 8. A house-wife, மனைவி. 9. The body--as the tenement of the soul, உடம்பு. Wils. p. 226. KUT'I. See under the verb குடி. குடிசெயல்வகை. Exertions to increase the honor of a family. குடிதழைக்கின்றது. The family is thriving or flourishing. குடிகனத்தவூர், s. A populous village, a densely-inhabited town. குடிகுலத்திலுள்ளவன், s. A person of good caste, family, &c. குடிகெடுதல், v. noun. Being ruined, undone or destroyed. குடிகெடுக்க--குடியைக்கெடுக்க, inf. TO destroy or ruin a family. குடிகேடன்--குடிகேடி, s. One who ruins a family. 2. the ruiner of a family, being one of the number. குடிகேடு, s. Ruin to a family; an unavoidable ruin. குடிகொள்ள, inf. To inhabit, dwell; to take possession of the mind--as a deity or devil; or of a house--as a demon; also--as bats, snakes, &c.; to be seated or eatablished--as a lingering or chronic disease. என்னுளங்குடிகொண்டகுலதெய்வமே. Thou, Oh household god, who dwellest in my heart. முகத்திலேமூதேவிகுடியிருக்கிறாள். The goddess of misfortune has taken possession of his face; i. e. he looks gloomy. குடிக்காடு, s. Towns in general, ஊர்ப் பொது. 2. Agricultural towns or villages, மருதநிலத்தூர். (சது.) குடிக்கூலி, s. House-rent, கொடைக் கூலி. குடிக்கூலிக்கிருக்க, inf. To live in a house for hire. குடிக்கூலிக்குவாங்க--குடிக்கூலிக்கெ டுக்க, inf. To hire a house. குடிக்கூலிக்குவிட, inf. To let a house. குடிசனங்கள், s. Inhabitants; subjects. குடித்தனம், s. A family, a household; domestic life, குடிவாழ்க்கை. 2. Domestic economy, domestic order or propriety, management of a family, குடிமுறை. குடித்தனக்காரன், s. Householder, குடி யானவன். 2. Cultivator, agriculturist, பயி ரிடுவோன். குடித்தனத்துக்குட்பட, inf. To be married, to enter on the state of matrimony; to begin to keep house. குடித்தனப்படுதல், v. noun. [prov.] Being married; the state of matrimony, விவாகம்பண்ணல். குடித்தனப்பாங்கு, s. Domestic order; domestic economy. குடித்தனம்பண்ண--குடித்தனம்நடத்த, inf. To manage a family. குடித்தனவுறுப்பு, s. [prov.] Chattels, furniture, slaves, servants, cattle, &c., for a family. குடிநாசம், s. The destruction or ruin of a family. குடிநாசமாயிற்று. The family is ruined or destroyed. குடிநாசம்பண்ண, inf. To ruin or destroy a family. குடிநிலம், s. Land for a dwelling house --as distinguished from gardens, fields, &c.; house-premises. குடியிருக்குநிலம். 2. [prov.] Land appropriated to buildings --as an item in a dowry, குடியிருக்கச்சீதனங் கொடுத்தநிலம். குடிபுக, inf. To commence occupying a new house with appropriate ceremonies. 2. To find and occupy a vacant or undisturbed residence. 3. To settle and colonize --as beasts, insects, &c. குடிபோக, inf. To remove from a house. 2. To go to a new place of abode. 3. To emigrate. 4. To swarm and depart --as bees. 5. To evaporate, escape --as essential oils, camphor, &c. குடிபோய்விட, inf. To evaporate--as camphor, essential oils, &c. குடிபோனவீடு, s. A vacated house. குடிப்படை, s. Militia. குடிப்பழுது, s. Stigma on a family, disgrace, disrepute. குடிப்பாங்கு, s. The habits of a cultivator, or an agriculturist. குடிப்பிறப்பு, s. High birth; being born of a distinguished family. குடிப்பெண், s. The lawful wife--as distinguished from a concubine. குடிப்பெயர், s. Family name. 2. [in gram.] Nouns of family names--as in ஊர்கிழான். குடிமகன், s. A feudatory, or a man of the servile tribe in relation to the families (குடி) of superior caste, to which under certain restrictions he is subject. The connexion is commonly hereditary. 2. A barber, அம்பட்டன். குடிமக்கள், s. Servile castes in relation to their feudal chiefs, eighteen in number: 1. வண்ணான், washerman. 2. நாவி தன், barber. 3. குயவன், potter. 4. தட்டான், gold or silver-smith. 5. கன்னான், brazier. 6. கற்றச்சன், mason. 7. கொல்லன், blacksmith. 8. தச்சன், carpenter. 9. எண்ணெ ய்வாணிகன், oil-monger. 1. உப்புவாணிகன், salt-dealer. 11. இலைவாணிகன், betel-seller. 12. பள்ளி. 13. பூமாலைக்காரன், garlandmaker. 14. Grave-digger, commonly a பறையன். 15. கோவிற்குடியான், [prop.] பணி செய்வோன், chank-blower. 16. ஒச்சன், pujari at a temple of பிடாரி. 17. வலையன், fisherman. 18. பாணன், tailor. The special servants in the above are the barber, washerman, black-smith, carpenter and grave-digger. குடிமதிப்பு, s. Assessment, valuation of property for taxation. குடிமார்க்கம்--குடிமுறை, s. Domestic life. 2. Proper conduct as a householder. குடிமிராசி--குடிமிராசு, s. The right or privilege of a hereditary occupant. குடிமிராசிகொடுக்க, inf. To endue with particular மிராசு privileges. குடிமை, s. Customs or manners of the higher classes, மேற்குலத்தார்நடக்கை. 2. Lineage, family, descent. குடிவரலாறு. 3. Vassalage, servitude, feudal dependence, feudal right or cunnexion; a feudatory in reference to his chief. (See குடிமக்கள்.) --Note. The chief is entitled to the service of his feudatory whenever required, and the latter to a proportion of the produce of the land, to perquisites at weddings, funerals, &c. 4. Domestic life, family economy, குடிச்செயல். 5. A king in relation to his subjects, அரசன். (குற.) குடியரசு-குடியாட்சி, s. Democracy, government by the people. குடியிறை, s. Tax, impost--as collected from the subjects, குடிவரி. குடிவாரம், s. Share of produce to the inhabitant or cultivator--as distinguished from மேல்வாரம். குடியழிக்க, inf. v. a. To ruin a family. குடியழிய, inf. v. n. To be buried or ruined--as a family. குடியழிவு, v. noun. Ruin of a family. 2. A great evil, often hyperbolically used. குடியானவன், s. An inhabitant; emphatically a caste man, one not of a low caste. குடியியல்பு, s. Domestic life, family management. 2. Domestic order, domestic rules of management. குடியிருப்பு, s. Living--as a family, or an inhabitant; residing, குடியிருக்கை. 2. An inhabited, settled, or populated place, a village, கிராமம். 3. The parts of a village inhabited by different castes respectively. The name of the caste is commonly prefixed --as செட்டிகுடியிருப்பு, a chitties' village. குடியிறங்க, inf. To settle, tarry or halt --as a family or a tribe. குடியிற்பிறந்தவன், s. One born of a good family. குடியிற்பிறந்து குரங்காட்டமாடுதல். Being born of a good family, and falling into disgrace by bad conduct. குடியிற்பிறந்து செடியில்விழுந்தான். He was born of a good family, but married low; lit. fell into the bush. குடியெழும்ப, inf. To evacuate a house, village, &c., commonly from some unlucky and disastrous event, or anticipation. குடிவாங்க--குடிவாங்கிப்போக, inf. To remove from a place--as a family; to abandon a dwelling. 2. To migrate, to emigrate--as a family. குடியேற, inf. To settle in a new country, to colonize, to people. குடியேற்ற, inf. v. a. To settle people in a country, to stock with inhabitants, to people, to populate. குடிவாழ்க்கை, v. noun. Domestic economy, house-keeping. 2. Regulation of a household. குடிவிளங்கப்பண்ண, inf. To render a family illustrious' and prosperous. குடிவைக்க-குடியிருத்த, inf. To settle or establish a family. 2. To provide a family with the means of sustenance. சிறந்தகுடி, s. A family in prosperous circumstances. சுகவாசிக்குடி, s. A tenant; a renter or cultivator--as distinguished from மூரிக் குடி. See மூரிக்குடி. நல்லகுடி, s. A good or well-ordered family. 2. A well-settled family, a family in prosperous circumstances. நைந்தகுடி, s. An impoverished family. பசுங்குடி, s. Husbandmen. பயிர்க்குடி, s. Husbandmen, tillers. வந்தேறுகுடி, s. A new settler. குடியோட்டி, s. A kind of thistle, ஓர் பூண்டு, Argemone mexicana, L. 46)

kaivẕkkm (p. 143) s. Skill of hand. 2. [prov.] Money, &c., given to five of the குடிமக் கள் of the household on the day after the funeral of their master, &c. 49)

nātār (p. 273) s. (Pers.) The poor; poor ryots, ஏழைக்குடிமகன். நாதார்பாக்கி, s. Balance due by poor ryots. 95)

ptiṉeṭṭu (p. 294) s. Eighteen. 2. As பதி னெட்டாம்பெருக்கு. 3. The eighteenth day of one's decease observed as a day of mourning. பதினெட்டாம்படி, s. Eighteen steps erected as an ordeal. பதினெட்டாம்படிக்கறுப்பன், s. A demigod. See கறுப்பன். பதினெட்டாம்பெருக்கு, s. A festival held on the eighteenth day of july when the Kavery overflows. See ஆடிப்பெருக்கு. பதினெட்டாயுதம், s. The eighteen kinds of weapons. See ஆயுதம். பதினெட்டுக்குடிமக்கள், s. Men of the eighteen dependent castes. See குடிமக் கள். பதினெட்டுச்சித்தர்--பதினெண்சித்தர், The eighteen celebrated சித்தர். பதினெட்டுப்புராணம்--பதினெண்புரா ணம், s. The eighteen principal puranas. See புராணம். பதினெட்டுவாத்தியம்--பதினெண்வாத்தி யம், s. The eighteen kinds of musical instruments. பதினெண்கணம், s. The eighteen classes of supernals. See கணம். பதினெண்குடிமை, s. The eighteen tribes or castes. பதினெண்குற்றம், s. The eighteen frailties of the body. See யாக்கைக்குறுகுற்றம். பதினெண்ணுபபுராணம், s. The eighteen secondary Puranas. See உபபுராணம். பதினெண்பாடை--பாஷை, s. The eighteen Asiatic languages. See பாடை. பதினெண்பூமி--பதினெண்ணிலம், s. The eighteen countries, or divisions of country, according to the languages spoken. See பாடை. 40)

pālai (p. 313) s. The iron-wood tree, Mimusops hexandrus, ஓர்மரம். 2. Arid, desert tracts, one of the five species of land. See திணை. 3. [in love poetry.] Temporary separation of lovers. See திணை. 4. A kind of poem. See பிரபந்தம். 5. Sea, ocean, கடல். 6. The fifth lunar asterism, மிருகசீரிடம். 7. The seventh lunar asterism, புநர்பூசம். 8. Air, tune, melody, in music. See under இசை. 9. [in combin.] A class of plants. 1. As பாலைக்கு ருவி-- Note. The principal பாலை plants, and trees, are ஊசிப்பாலை, a plant, Periploca esculenta; 2. ஏழிலைம்பாலை. ஏழிலைப்பாலை, a tree, Echites scholaris, of which the Tamil and Sanscrit names are derived, from its having seven leaves around the stem; 3. காக்காய்ப் பாலை, a tree, Gelonium bifarium; 4. குட சப்பாலை--கொடிப்பாலை--கறிப்பாலை, a creeping plant, Asclepias volubilis; 5.வெட்பாலை, a plant, Nerium antidysentericum; also ஆடுதின்னாப்பாலை, திருநாமப்பாலை, நிலப்பாலை, பூப் பாலை, விழுப்பாலை, which see in their places. --The seven classes of airs are: செம்பாலை, படுமலைப்பாலை, செவ்வழிப்பாலை, அரும்பாலை, கொ டிப்பாலை, விளரிப்பாலை, மேற்செம்பாலை, which see. பாலைக்கருப்பொருள், s. Men, beasts, things, &c., the adjuncts of arid tracts. They are. 1. பாலைத்தெய்வம், the goddess, Durga, துர்க்கை. 2. பாலைக்குடிமகன், inhabitants, the வேடர், or hunter caste; 3. பாலைத்தலைவன் the chief, as காளை, 4. பா லைநிலத்தூர், the village, as குறும்பு; 5. பாலைநீர், well-water; 6. பாலைப்பண், the melody, as பஞ்சுரம்; 7. பாலைப்பறை, a small drum as துடி; 8. பாலைப்புள், the birds, as the dove, புறா; kite பருந்து; and eagle, கழுகு; 9. பாலைப்பூ, the flowers, as of பூளை, பாலை, and கள்ளி plants; 1. பாலைமரம், the trees as குரா, and மரா; 11. பாலைநிலமாக்கள் தொழில், occupation of the inhabitants-mostly plundering. கொள்ளையாடல்; 12. பாலைமாக்களூண், the food, plunder--on which they principally subsist; 13. பாலைவிலங்கு, the animals, a wild dog that chases tigers; 14. பாலையாழ், a lute of desert tracts. பாலைக்காடு, s. Paulghat district. பாலைக்காட்டுச்சோனை, s. An incessant rain, of four months in Paulghat. See சோனை. பாலைக்கிழத்தி, s. Durga. துர்க்கை. பாலைக்குருவி, s. A species of bird. பாலைநிலம்--பாலைவனம், s. A barren soil as பாலை, 2. பாலைப்பழம், s. The fruit of the பாலை tree. பாலைப்பாணி, s. Sweet juice of the பாலை fruit. 16) *

māṉiyam (p. 352) s. Honor, respect, மரியா தை. W. p. 656. MANYA. 2. (c.) Lands held on free tenure, உம்பிளிக்கை.--Note. In the second meaning it is often used for Enams in general. காணிமானியம், s. Hereditary lands, free of tax. குடிமக்கள்மானியம், s. Land given to washermen, barbers. &c., in free tenure. மானியக்காரன், s. One who holds a manium. 22) *