urppu (p. 63) கிறேன், உரப்பினேன், வே ன், உரப்ப, v. n. and a. To whoop, vociferate inarticulately or otherwise--as in driving cattle, scaring away birds, beasts, or human beings, to menace or intimidate by shouts, to bluster, shout, call, அதட்ட. 2. To urge forward beasts of burden with shouts, துரத்த. 3. (p.) To pronounce with aspiration, as the second letter in each of the five series of Sanscrit gutterals, உரத் தொலிக்க. ஆனையையுரப்பிலிடு. Frighten away, or drive the elephants along. ஒருவரேயெதிரினிங்ஙனுரப்பியேதுரப்பர். If but one should oppose them, he may rout them all merely by a menacing shout. உரப்பிப்பார்க்க, inf. To use menace, boisterousness, &c., in order to try the courage of any one to beat him down, &c. உரப்பியடிக்க, inf. To attempt, overcome by boisterous talk, overcome in whole, or in part. உரப்பு, v. noun. Bluster, shout, vociferation, whoop, call, அதட்டுகை.

oli (p. 83) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To sound, roar, clamor, tinkle, &c., சத்திக்க. 2. To sound as letters, எழுத்தொலிக்க. 3. [prov.] To be great, to prosper, thrive, செழிக்க. 4. v. a. To wash clothes, ஆடை வெளுக்க. (p.) தூசொலிக்கும்வண்ணான். The washerman washing clothes. (நீதிவெண்பா.) குறித்தபொழுதேயொலித்துக்கொடுப்பதற்கு. In order to wash and deliver the clothes at the time agreed upon-- (பெரிய.) ஒலிகடல், s. The roaring sea. ஒலிவளை, s. Tinkling bracelets. 23)

kṉai (p. 102) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. (generally used with the impers. terminations.) To sound, roar--as the sea, a drum, &c., ஒலிக்க. 2. To neigh--as horses; to whinny, bray--as asses; to bellow--as buffaloes; to bleat--as he-goats in rut, குதி ரைமுதலியகனைக்க. 3. To make a mock laugh, to hem at one in contempt, or ridicule, கொக்கரிக்க. 4. To sound the fourth letter in each class of Sanscrit letters, கனைத்தொலிக்க. கனைக்குதல்--கனைத்தல், v. noun. The act of sounding, ஒலித்தல். 2. Clamor, ஆரவாரம். கனைப்பு, v. noun. Sound, roar, ஒலிப்பு. 2. Neighing, braying, bellowing of buffaloes, குதிரைமுதலியவற்றின்கனைப்பு. 3. Laughter, horselaughter, கொக்கரிப்பு. 64)

krai (p. 96) கிறது, ந்தது, யும், ய v. n. To dissolve, melt--as salt, sugar, &c.; to be macerated in water, reduced to a liquid or slime; to relax in consistency by moisture, கரைந்துபோக. 2. To waste away as earth by rain, &c., to be washed away, மண்கரைய. 3. To be emaciated--as the body, இளைக்க. 4. To sound, make a noise, பெரிதொலிக்க. 5. To weep, cry-as a child, whine, cry aloud, அழ. 6. To call, shout, அழைக்க. 7. To tell, speak, சொல்ல. 8. To be over-ripe --as fruits, to be well ripe, become mellow, பழம்பதனழிய. அவன்கையிலிருந்தபணமெல்லாங்கரைந்துபோயிற்று. The money he had is all wasted away. கனமழைபெய்ததினாலேசுவரெல்லாங்கரைந்துபோ யிற்று. The whole wall has been washed away by the heavy rain. மகன்பட்டதைக்கண்டுமனங்கரைந்துநொந்தான்..... When he saw the sufferings of his son, he pined away through grief. கட்டிகரைந்துபோயிற்று. The tumor is reduced by external applications. ஈறுகரைகின்றது. The gum is wasting away. கரைகன்று, s. A slink calf. கரைகுட்டி, s. A slink production. கரைந்தபழம், s. A mellow ripe fruit. கரையப்பாடம்பண்ண, inf. To learn--as a lesson, &c., perfectly. சரீரங்கரைந்துபோக, inf. To waste --as the body, to be emaciated. செல்வங்கரைந்துபோக, inf. To waste--as riches. கரைதல், v. noun. Dissolution, melting. 2. Calling, அழைத்தல். 3. A clamor, ஆரவாரம். 4. Pity, இரங்கல். 5. Sounding, ஒலித்தல். 6. Speech, சொல்லு தல். 7. A great cry, பேரொலி. கரையல், v.noun. Melting, dissolving, dissolution, solution, solvency, கரைதல். 2. Any thing dissolved, emaciated, reduced, &c., கரைந்தது. கரையல்நூல், v. noun. Loose yarn that easily parts. கரையற்பனங்கட்டி, s. Jaggary softened by damp. கரைவு, v. noun. Dissolving, tenderness of mind. 176)

kuṭukuṭu (p. 117) s. A rumbling noise, a guggling or sound of water running out of a vessel with a narrow mouth, ஒலிக்குறிப்பு. குடுகுடுக்க, inf. To rumble; to rattle. 2. To be in a great hurry. குடுகுடுகிழவன், s. A tottering, decrepit man; a very old man, தளர்ந்தவய தோன். குடுகுடுக்கை, s. A dry cocoanut in which the kernel rattles, காய்ந்தொலிக்குந் தேங்காய். குடுகுடுப்பை, s. Any thing hollow with a rattling inside, குடுகுடுக்கும்பொருள். 2. A small kind of taborine, ஓர்விதப்பறை. 3. [prov.] A wooden clapper for scaring away birds, மாமணி. தலைகுடுகுடுப்பைப்பற்றிப்போயிற்று. [prov.] The head is become very dry from want of oil. குடுகுடுப்பைக்காரன், s. A sooth-saying beggar with a குடுகுடுப்பை taborine. குடுகுடெனல், v. noun. Gurgling, rattling, rushing, &c., ஒலிக்குறிப்பு. குடுகுடென்றோடுகிறான். He shuffles along very fast. 8) *

cir (p. 185) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To sound inarticulately, எழுத்தில்லாதொலிக்க. சிரத்தல், n. noun. Sounding inarticulately. (சது.) 34) *

timitimi (p. 238) s. Syllables sung to keep time in dancing or music. 2. Repeated sounds in rapid succession, விரைவுக்கு றிப்பு. 3. The noise of a great multitude, கூட்டத்தொலிக்குறிப்பு. சண்டைக்குத்திமிதிமியென்றுவந்தார்கள். They crowded to the quarrel. 87) *

neṟuneṟu (p. 281) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. a. To grind, gnash, as the teeth; to craunch, &c., நரும. 2. To snap, as a stick in breaking, as a hedge when separated, ஒலிக்க. 3. To rattle, rumble, உறும. 4. To sound as the biting of a hard, brittle, or crispy substance, நெரிந்தொலிக்க. (c.) நெறுநெறெனல், v. noun. Sounding, as gnashing, snapping, &c., as நெறநெ றெனல். நெறுநெறென்றுகடித்தான். He craunched it. 19)

pori (p. 337) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To be fried, பொரியாக. 2. To be parched, baked or roasted--as grain, in a vessel, வறுபட. 3. To form as a thin stratum or layer of salt, பூக்க. 4. To form as a coat of dust, on the body, படிய. 5. To mutter as in suppressed anger, சினந்தொலிக்க. 6. To be burnt as the face by the sun, பொருக்கெழ. 7. To crack, to pop, to make slight reports, as musquetry, மெல்லவொ லிக்க. (Old Dic.) 8. (fig.) To blab, அலப்ப. பொரிகாரம், s. An artificial salt, borax. See வெண்காரம். பொரிபொரிச்சான், appel. n. A kind of plant whose unripe seeds burst with a cracking noise when pressed. பொரிப்பூண்டு, s. A kind of plant, வயற்சுள்ளி, Lepidagathes cristata. பொரிவாணம், s. A rocket which explodes throwing out stars. பொரிதல், v. noun. Frying, forming as a thin coat, &c. 26)