cīṟṭi (p. 191) s. Small feet, சின்னஅடி; [ex சிறு, small, et அடி, foot.] [p.] 43)

cīṟl (p. 191) v. noun. As சீறு, v. (R.) 44)

cīṟā (p. 191) s. (Hind.) A Mohammedan epic poem, சோனகர்நூல். 45)

cīṟi (p. 189) s. A sanscrit prefix denoting propitiousness, &c. See சிரீ. 42)

cīṟu (p. 191) s. A hiss, சீற்றம். பிள்ளைசீறுசீறென்றழுகிறது. The child frets and cries. 46)

cīṟu (p. 191) கிறேன், சீறினேன், வேன், சீற, v. n. To hiss--as a serpent, a cat, &c., பாம்புமுத லியனசீற. 2. To snort--as a horse, snuff, sniff, குதிரைமூச்செறிய. 3. To huff with anger, swell with rage; to foam--as a warrior; to breathe slaughter, மூர்க்கங்கொள் ள. 4. To roar, or hiss--as a flame, a rocket, &c., சீறியெரிய. 5. To rebuke, அதட் ட. (c.) சீறிப்பார்க்க, inf. To look angrily. சீறியெழும்ப, inf. To hiss and rise-as an incensed snake, a rocket, &c. 2. To rise in rage for an attack. சீறிவிழ, inf. To hiss and fall on one --as a snake, a person, &c. 47)

cīṟupūṟeṉl (p. 191) v. noun. [prov.] Quarrelling with one, attacking with fury. 2. Snoring hard. 3. Roaring as an approaching storm. (c.) 48)

cīṟumāṟu (p. 191) s. Ill-treatment, சரியாய் நடத்தாமை. 2. Confusion, disturbance, தாறு மாறு. (c.) சீறுமாறாய்நடத்த, inf. To treat one indifferently. சீறுமாறுபண்ண, inf. To create confusion. 49)

cīṟūr (p. 191) s. Hunters' village in hilly districts, மருதநிலத்தூர்; [ex சிறு et ஊர்.] (இராமா.) 50)

cīṟṟm (p. 191) s. Anger, wrath, fury; churlishness, கோபம்; [ex சீறு.] (சது.) சீற்றவுரை, s. Angry words. (p.) 51)