tuppu (p. 247) s. Provision, food, உணவு. 2. Experience, enjoyment, &c., அனுபவம். (See து, v.) 3. Ghee, clarified butter, நெய். 4. Drink, beverage, பானம். 5. Copiousness, abundance, மிகுதி. 6. Vigor, strength, valor, வலி. 7. Aid, assistance, help, சகா யம். 8. Means, துணைக்காரணம். 9. Weapons in general, ஆயுதப்பொது. 1. Cleanness, purity, சுத்தம். 11. Intellect, intelligence, அறிவு. 12. Red, சிவப்பு. Red wax, gumlac, அரக்கு. 14. Red coral, பவளம். 15. Beauty, excellence, பொலிவு. 16. Hatred, பகை. 17. Ability, dexterity, expertness, address, சாமர்த்தியம். 18. Investigation, search, ஆரா ய்ச்சி. 19. Guilt, mistake, குற்றம். 2. A means, an instrument, துணைக்கருவி. (சது.) 21. [prov.] Rust, as துக்கு. (c.) துப்புக்கெட்டநடத்தை, s. Uncomely or indecent conduct, uncleanness. துப்புக்கெட்டவன்--துப்பற்றவன், appel. n. A person of no address, one who does nothing expertly, an unhandy person. 2. An indecent person. துப்புத்துருவிசாரிக்க--துப்புத்துருப்பி டிக்க, inf. To spy into, inquire all about one, &c. துப்புப்பார்க்க, inf. To trace one's footsteps, track a thief. (Beschi.) 33)

tkāmai (p. 219) v. noun. (neg.) See தகு, v. 33)

tacukaram (p. 221) s. Theft. See தஸ்கரம். 38)

tttḷi (p. 223) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To struggle for life or breath, as one drowning; to be in consternation or trepidation; to be in a dilemma, at one's wit's end; to be greatly agitated--as one exposed to fire, wild beasts, &c., திடுக்கிட. 2. To be in great straits, as persons in time of drought, famine, or of an epidemic, வருந்த. 3. To vacillate, hesitate, தடுமாற. (c.) தத்தளிப்பு, v. noun. Struggling for life, fluttering to escape, தியக்கம். 2. Trepidation, perturbation, agitation; great straits, தடுமாற்றம்.(c.) 38)

tḷrvittl (p. 229) v. noun. The regular causative of தளர். This form is used in poetry. 39)

tumālā (p. 247) s. (Hind.) The last process in lengthening gold or silver threads, கடை யிழுப்புச்சரிகை. 37)

tūtḷai (p. 253) s. [prov. தூதுளை.] A shrub bearing edible berries. 22) *

tvṇ (p. 227) s. [prov.] A chunam-circle drawn, or a string tied, round the limb above a poisonous bite, commonly with incantations, to stop the spread of the poison; or in diseased cattle, to draw the disease to the enchanted part, விஷத்தடை. தவண்மந்திரம், s. Magical incantations. uttered with the tying of the string, or the drawing of the circle. 13)

tuñcu (p. 245) கிறேன், துஞ்சினேன், வேன், துஞ்ச, v. n. To sleep, doze, drowse, slumber, உறங்க. 2. To be drowsy, sluggish, dull, மந்தமாயிருக்க. 3. To die, spoken suspiciously, சாவ. 4. To droop as persons or vegetables, faint away, சோர. 5. To abide, stay, be settled, continue, endure, நிலையுற. பயிர்துஞ்சிப்போயிற்று. The crop is drooping. துஞ்சிநின்றான்மிஞ்சியுண்ணான். He who sleeps much will have little appetite. துஞ்சூமன், s. An indolent fellow, சோம்பன். (R.) 25) *

turuvm (p. 248) s. Immutability, steadiness, stability, அசையாமை. 2. The north polestar, துருவநட்சத்திரம். 3. The pole of any great circle of the sphere, particularly either of the celestial poles, பூச்சக்கரத்தின் முனை. 4. A measure in music. (See சத்ததா ளம்.) 5. Distance of a planet from the beginning of the siderial Zodiac, கிரகபுடம். 6. One of the twenty-seven astrological yogas, நித்தியயோகத்தொன்று. W. p. 448. D'HRUVA. 7. Longitude of aphelion or apogee. 8. Epoch longitude of a planet, especially in combination with மூலம், as மூலத்துருவம். 9. The fraction ot he week remaining at the commencement of the year, which is to be added to the numbers in சங்கிரமவாக்கியம் for the beginning of the months. 1. [improp. for துருக்கம்.] A hill fort. 11. [prov.] Dexterity in accomplishing a thing, a stratagem, device, உபாயம். துருவங்கட்ட, inf. To invent a method for finding out an eclipse, or other astronomical phenomenon, கிரகணமுதலிய னஅறிதருகருவியாக்க. 2. To form a rule for any mathematical calculation, &c., சூட் சுமவழியுண்டாக்க. 3. To construct a rule for forming mystical or magical circles, &c. 4. (fig.) To devise means or expedients, உபாயந்தேட. துருவாக்ஷரம்--துருவாட்சரம், s. [in Hindu astron.] The longitudinal distance of the sun, or a planet, from the first of Aries, at the end of synodic periods, as found in சோத்தியவாக்கியம். துருவன், s. [in mythol.] Dhruva the grandson of மனு and son of உத்தானபாதன். 2. The pole star, personified by the demigod Dhruva, துருவநட்சத்திரம். 3. One of the eight demigods, அஷ்டவசுக்கிளிலொ ருவன், W. p. 448. D'HRUVA. துருவச்சக்கரம், s. The wheel of துருவன், the pole star, with which he turns the heavens causing the diurnal motions, சிஞ்சுமாரசக்கரம். துருவமண்டலம்-துருவமதம், s. Region of Dhruva, regent of the pole star. துருவமாய்நடப்பிக்க, inf. To set firmly. (R.) 55) *