temmāṭi (p. 256) s. A senseless person, a fool, அறிவீனன். See திம்மன். 49)

teyy (p. 256) A poetic expletive of very rere use, ஓரிடைச்சொல். (p.) சொல்லேன்றெய்யநின்னொடுபெயர்த்தே. I will not tell you again. 52) *

teṟippu (p. 257) s. A button, as தெறி, (Beschi.) 2. See தெறி, v. 26)

tevuḷ (p. 257) --தெவுளு, கிறது, தெவுண்டது, தெவுளும், தெவுள. v. n. To overflow, increase, பெருக. (c.) தெவுளல், v. noun. As தெவிளல். 3)

teyvam (p. 256) s. God, the Godhead, Deity, thus used in the neuter by good writers, கடவுள். 2. Fate, destiny, or the influence of actions performed in previous births, pursuing the soul and impelling to actions good or bad, ஊழ். 3. One of the eight kinds of marriage, எண்வகைமணத்தி லொன்று. W. p. 425. DAIVA. 4. A year, வருடம். (சது.) 5. One of the five யாகம், ஐவ கையாகத்தொன்று. தெய்வஞ்சீறில்கைதவமாளும். When the god is angry the penance is nullified. தெய்வகளை, s. Lustre of countenance a from the indwelling of Deity. See களை. தெய்வகற்பனை, s. Divine order or injunction, especially as attended by an oracle. தெய்வகாரியம், s. Divine or sacred things, concerns of religion, &c. தெய்வக்காவல், s. Divine protection. தெய்வசகாயம், s. Divine assistance. தெய்வசபை, s. The divine presence. See தேவசபை. தெய்வசாட்சி, s. God as witness. 2. the deity as all pervading. 3. Appeal to the Deity, oath. தெய்வசிந்தனை, s. Divine meditation, contemplations on the deity, &c., pious thoughts. தெய்வசுரபி--தெய்வப்பசு, s. The cow of the gods, காமதேனு. தெய்வசோதனை, s. Providential trials. தெய்வச்சாயல், s. Divine likeness, as in the countenance of a devout or holy person, chaste matrons, &c. தெய்வச்செயல், s. Providential occurrence, divine providence. தெய்வதத்துவம், s. Divine power. See தேவதத்துவம். தெய்வதுரோகம், s. Sin immediately against the Deity, as profanation, blasphemy, sacrilege, &c., apostasy, &c. தெய்வதூஷணம், s. Insult offered to the Deity, blasphemy, &c., See தேவதூ ஷணம். தெய்வத்தாபனம்--தெய்வஸ்தாபனம், s. Inspiring an image with the god represented. தெய்வத்தீர்வை, s. Divine judgement. தெய்வஸ்துதி, s. Divine praise. தெய்வத்துவம், s. The Godhead, Deity, the divine neture. See தேவத்துவம். தெய்வநாஸ்திகன், s. An atheist, but applied by the orthodox Hindus to any one who denies the divine authority of the Vedas, or doubts that of the Puranas. தெய்வநிந்தனை, s. Offence or insult offered to the Deity, blasphemy, &c. தெய்வநியமம், s. Judgement from heaven, divine decree, providential occurrence. தெய்வபத்தி, s. Devotedness, piety, religious zeal, trust in God for a good or bad destiny. தெய்வபூசை, s. Puja to a god. தெய்வப்பசு, s. See தெய்வசுரபி, தெய்வப்புலமை, s. Divinely inspired poetry--applied often to the குறள் and இராமாயணம். தெய்வப்பெண், s. A female of Swerga. தெய்வப்பெயர்த்தொகுதி, s. A classification of the names of the gods, and whatever is regarded divine, or celestial, &c., as given in நிகண்டு. தெய்வமணம், s. One of the eight kinds of marriage. See மணம். 2. Geateful odors, as திவ்வியமணம். தெய்வமத்தியஸ்தம், s. God being judge, a solemn appeal to the Deity. தெய்வமந்திரி, s. The planet Jupiter, as instructor of the gods, வியாழன். தெய்வமுனி, s. Munis of the race of Devas, as நாரதர், சூதர், &c. தெய்வமுனிவு, s. Divine indignation. தெய்வமுன்னிலை, s. Divine presence spoken woth a conscientious regard to God. தெய்வம்வழிபடல், v. noun. Worshiping of God, divine worship. தெய்வயானை, s. [improp. தெய்வானை.] A female of Swerga nurtured by the elephant ஐராவதம், and afterwards married to the god Skanda. தெய்வயானைகாந்தன், s. Skanda as husband of Devayanai. தெய்வவணக்கம், s. Divine worship. 2. Invocation, &c., of some god at the beginning of a treatise. தெய்வவிசுவாசம், s. Confidence or faith in God. 2. Belief in the divine existence, providences, &c. தெய்வவிமானம், s. An serial ear, said to move through, the sky at the pleasure of the occupier, திவ்வியவிமானம். தெய்வவிரதன், s. Bhishma, வீடுமாசா ரி. See தேவவிரதன். தெய்வாதீனம், s. Divine right, disposal, or direction தேவசுவாதீனம். 2. Divine providence, தெய்வச்செயல். தெய்வாதீனமாய்வருவது. That which happens providentially. தெய்வேத்தினம்--தேவேத்தினம், s. Divine providence. 2. Destiny or the influence of actions in a former birth. தெய்வோபாசனை, s. (St.) Divine worship, divine service. See உபாசனை. 54) *

teṇṭu (p. 256) s. Staff, club, cudgel, &c., தடி. See தண்டு, 4, 7, and 11. 35)

teṟipṭ (p. 257) inf. (with போக.) To be desolate, forsaken, forlorn, திக்கற. 2. To be discomfited and dispersed as an army, அணிகுலைய. 3. To stray and wander as cattle, சிதறுண்ண. 4. To be tossed about, as a mariner or vessel at sea, அலைந்துலைய. 5. To be puzzled, confounded, &c., கலங்க. (c.) தெறிபட்டவள், appel. n. A lewd woman, as எடுபட்டவள். 25)

teruḷ (p. 256) s. Knowledge, intelligence; clear perception, comprehension, தெளிவு.-oppos. to மருள். தெருளுடைமை, s. Clearness of knowledge, sageness, wisdom, அறிவுடைமை. 71)

teḷ (p. 257) --தெள்ளு, s. (com. தெள்ளுப் பூச்சி.) A flea. 12)

teri (p. 256) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To make evident, bring to view; to cause one to see, know or perceive, தோன் றச்செய்ய. 2. To tell, mention, say, declare, சொல்ல. 3. To write, inscribe, எழுத. [a change of தெரிவிக்க.] (p.) 4. [prov.] To separate large and small gems, &c., also different kinds of grain by a fan, &c., கொழிக்க. தெய்வமாக்கதைமாட்சிதெரிக்கவே. To make known the excellency of this divine tale. (இராம.) தெரித்தல், v. noun. Writing, எழுதுதல். 2. Saying, சொல்லுகை. 3. Being perverse, மாறுபாடு, (சது.) தெரிப்பு, v. noun. Informing, acquainting; communicating information, அறி விப்பு. 2. Saying, mentioning, telling, சொல்லுகை. 3. Writing, inscription, எழு துகை. 4. Separation of defferent particles by shaking or sifting in a fan, கொ ழிப்பு. 5. [prov.] Things separated, assorted, chosen, கொழிக்கப்பட்டவை. 6. [in the கொக்கான் play.] Selecting stones, &c. 57) *