teẕi (p. 257) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To shout, vociferate, whoop as in driving cattle, scaring away birds, &c., அதட்ட. 2. To tread out corn, துவைக்க. (சது.) 3. v. n. To sound, din, roar, பெரிதொ லிக்க. 4. To be angry, rage, bluster, or vociferate through anger, சினக்குறிப்புக்காட்ட. நீனிறக்கரும்பகட்டினாற்றெழித்து. Trodden out by the deep blue colored buffaloes. (நைட.) தெழித்தல்--தெழிப்பு, v. noun. Sound, shout, vociferation, bluster, noisy rage. 6)

tevuṭṭu (p. 257) கிறேன், தெவுட்டினேன், வேன், தெவுட்ட, v. n. To become full, to fill, நிறைய. 2. To abide stay, தங்க. 3. v. n. To gargle the mouth, கொப்பளிக்க, (திவா.) 4. To stop, choke up, அடைக்க. 5. To hide conceal itself, மறைக்க. 6. To think நினைக்க. தெவுட்டல், v. noun. Becoming full, &c., used in all the meanings of the verb. 2)

teḷ (p. 257) --தெள்ளு, கிறேன், தெள்ளினே ன், தெள்ளுவேன், தெள்ள, v. n. To sift softly in a winnowing fan, புடைக்க. 2. To heave up sand, &c., as the sea, cast upon the shore, கொழிக்க. (c.) 3. v. n. To become clear, lucid, pure, refined, as language, தெ ளிய. 4. To be mature in knowledge or experience, அனுபவப்பட. தெள்ளத்தெளிய, inf. To understand clearly. See தெட்டத்தெளிய. தெள்ளுதமிழ், s. Elegant Tamil, செந் தமிழ். மாத்தெள்ள, inf. To sift flour. தெள்ளல், v. noun. Sifting, becoming clear, &c., as the verb. 14)

teṟpai (p. 257) s. [prop. தர்ப்பை, which see.] Sacrificial grass. 31)

teṟu (p. 257) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To bruise, crush, நெரிக்க. (p.) 28)

teḷḷimai (p. 257) s. Clearness, obviousness, perspicuity, தெளிவ. 2. Intelligence, sagacity, penetration, cleverness, அறிவு. (p.) தெள்ளிய, adj. Clear, perspicuous, தெளிந்த. தெள்ளியவன், s. One of clear intellect, (Beschi.) தெள்ளியர்-தெள்ளியோர், s. (plu.) The learned, the wise, the intelligent, sages persons of clear understanding. 20)

temmuṉai (p. 256) s. Battle field, இரணகளம்; [ex தெவ், war.] (p.) 2. [vul. for தென்முனை.] Southern point. 50)

teruḷ (p. 256) s. Knowledge, intelligence; clear perception, comprehension, தெளிவு.-oppos. to மருள். தெருளுடைமை, s. Clearness of knowledge, sageness, wisdom, அறிவுடைமை. 71)

teṟi (p. 257) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To break or snap off, short, முறிய. 2. To fly back, rebound, recoil, &c., உதைந்துமீள. 3. To spirt as drops or particles of water. &c., to splash up, top up, as spray, சிதற. 4. To spring or hop, as fleas, துள்ள. 5. To part, burst, asunder--as a knot, a rope, a fiddle string; to fly apart, burst in pieces, fly off or be struck off, as pieces or sparks, அற. (c.) 6. [prov.] To be broken off, as friendiship; become disunited, வேறுபட. 7. (fig.) To fail, to result unsuccessfully. தவற. முகத்திலிரத்தந்தெறிக்கப்பேசினான். He spoke in anger, the blood flying to his face. பருத்தெறிக்கிறது. The boil throbs; (lit.) jumps. நாக்குத்தெறிக்கப்பேசுகிறான். He speaks wickedly enough to make his tongue burst asunder. பிணிதெறித்துப்போயிற்று. The disease is remedied. பொறிதெறிக்கிறது. Sparks fly out. கண்தெறித்தது. The eye is suddenly blinded; (lit.) broken by lightning &c. தெறிபட்டுப்போயிற்று. It has failed, come to naught. தெறிப்பான். He will burst asunder; a curse. தெறிக்கடிக்க, inf. [prop. தெறிக்கஅடி க்க.] To scatter, disperse, as an army; to beat or hammer so as to cause bursting, or to make a part fly off, to confound, to puzzle in controversy. தெறிக்கப்பேச, inf. To speak so as to offend, to break up friendship. தெறித்தவன், appel. n. A man of cruel conduct; used in cursing. தெறித்துவிழ, s. To strike on some thing in falling. 2. To burst to pieces; spoken of one who so acts as to reader himself liable to a curse. தெறிபதம், s. Spirtling of medicinal oil when boiling. தெறி, v. noun. Spattering, splash, spirt, சிதறுகை. தெறிப்பு, v. noun. Rebound, recoil, flying back, resilence, உதைந்துமீள்கை. 2. Spirit, spatter, splash, dash, சிந்துகை. 3. Parting, bursting asunder, flying apart; snapping off, breaking, as a limb, முறிகை, 4. Shooting with the fingers, snapping. &c., சுண்டுகை. 5. Wicked conduct spoken of in cursing as exposing a person to bursting asunder. 23)

teḷḷicci (p. 257) s. A medicinal powder, பூநீறு. 19)