tokkṭvu (p. 262) s. [prov.] A cross-way, a shorter way than the common road, குறுக்குவழி. (c.) 11)

toṇṭai (p. 262) s. The Tonda country of which Conjevaram is the capital, தொண் டைமண்டலம். See தண்டகம். தொண்டைநாடு--தொண்டைமண்ட லம், s. The Tonda country. தொண்டைமண்டலவேளாளர், s. (plu.) Vellalas of the Tonda country. 66)

toṉṉai (p. 263) s. (Tel. ொந்நஎ.) A kind of cup made of plantain or other leaf as கொன்னை, இலைக்கலம். (c.) 2. (fig.) A mean wretch, ஈனன்.

tongku (p. 262) கிறேன், தொங்கினேன், வேன், தொங்க, v. n. To hang, to be suspended, to hang down, to stick, or hang, ready to fall; to dangle, தூங்க. 2. To adhere as any thing to the bowels, தங்க. 3. (fig.) To remain long with one, as another's property, நிலுவைப்பட. (c.) 4. To move with leaps --as a child skipping, or a beast gallopping, குதிக்க. 5. [in burlesque.] To run away, to slip off (to die) with விடுதல், or போகுதல்; குழுஉக்குறி--Most of the compounds are limited to Jaffna. தொங்காரப்பாய்ச்சல், v. noun. A jolting pace, jumping movement, gallop of a horse, குதிரையோட்டம். தொங்கிப்பாய, inf. To rise high in walking, to gallop, to skin. 2. (fig.) To be haughty, to assume airs. தொங்கிப்போக, inf. To be lodged and lost as a thing thrown. 2. (fig.) To be in another's possession, to be lost, to be unjustly appropriated--as a deposit, to become burdensome as a debt. 3. To tarry in the road from fatigue. (c.) 4. [in cant.] To die. 4. [prov.] To run away. தொங்கிவிழ, inf. To jump and tumble down. 2. To be haughty, to be exposed to fall. தொங்குகாது, s. Hanging ears. (c.) தொங்குபறிவு--தொங்குபொறி--தொங் குபொறிவு, v. noun. [prov.] Hanging just ready to fall; to slip off; to turn over, ஒட்டியும்ஒட்டாதிருத்தல். 2. (fig.) Ready or waiting for a pretext to leave a company, விலகுதற்கேதுபார்த்தல். தொங்குகிழவன், s. A decrepit, old man. (R.) தொங்குபுளுகன், s. [prov.] A vain person, who walks with a conceited springing gait, பெரும்புளுகன். 25)

toẕuvr (p. 262) s. Servants, தொழில்செய் வோர். 2. Agriculturists, மருதநிலமாக்கள். 113)

toṭṭippāṣāṇm (p. 262) s. Red arsenic, orpiment, ஓர்பாஷாணம். 54)

tokkm (p. 262) s. Any thing eaten adhering to the bowels. See தொங்கல். [ex தொங்கு.] குழந்தைவயிற்றில்தொக்கம்நிற்கிறது. Something sticks in the child's bowels. 14)

toṭicu (p. 262) s. Connexion, concubinage, sexual intercourse, சம்பந்தம் See தொடுக. 36)

toṭṭā (p. 262) s. See துவட்டா. 49)

tokkiṭm (p. 262) s. Pressing the body, in anointing before bathing. (O. Dic.) 15)