ōngkiveṭṭ (p. 84) inf. To cut, having up-lifted the hand to do so. 56)

muṟiveṭṭiyāṉ (p. 358) s. [prov.] A kind of sea-fungus resembling sponge, called a சக்களத்தி of the காளான். 55)

veṭi (p. 399) s. Explosion of a gun, துப்பாக் கிபீரங்கிவெடி. 2. Shock, crack, thunder, இடி. 3. Good smell, odoriferous perfume, நறுமணம். (c.) 4. (சது.) Fear, அச்சம். 5. Toddy, கள். 6. Incense of a good smell, smoke of frankincense, நறும்புகை. 7. An open field, as வெளி. வெடியெழும்பிற்று. The report of the gun sounded. வெடிகிரந்திப்புண், s. A venereal ulcer. வெடிக்கயிறு, s. A quick-match. வெடிச்சுட, inf. To fire a gun, to produce an explosion. வெடிதீர--வெடிபோட, inf. To fire a cannon. வெடிநாற்றம், s. A bad smell. வெடிபலவன், s. A kind of plant, the seed-pods, of which burst open with a noise, ஓர்பூண்டு. வெடிப்பட்டடை, s. See பொட்டில். வெடிமருந்து, s. Gun-powder. வெடியுப்பு--வெடிலுப்பு, s. Slat-petre; nitre, எவட்சாரம். வெடியுப்புத்திராவகம், s. Nitric acid, அக்கினித்திராவகம். 16)

veṭi (p. 399) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To explode, to discharge, படாரென. 2. To crack as earthen ware, to chap open, to part--as the ground, to split, பிளக்க, (c.) அவன்வெடித்தாற்போலேபேசுகிறான். He speaks in a rattling manner. வெடித்தகுரல், s. A loud, thundering voice, &c. See குரல். வெடிப்பு, v. noun. Crevice, fissure, gap, பிளப்பு. 2. Explosion. 3. [fig.] Bad smell 4. Disgust. வெடிப்படிக்க, inf. To be qualmish from a bad smell, as of some medicines. 2. To shew disgust. வெடிப்படைக்க, inf. To close up crevices or cracks. 17)

veṭil (p. 399) --வெடியல், s. Explosion of gunpowder, a shock, வேட்டு. 18)

veṭukku (p. 399) s. Churlishness, as வெடுவெ டுப்பு. வெடுக்கன், s. A churlish man. வெடுக்கென--வெடுக்குவெடுக்கென, inf. To indicate a piercing pain, குத்தற் குறிப்பு. 19)

veṭuveṭukk (p. 399) inf. To be cross and sourly disposed, to express discontent in language and behavior, கடுமையாக. (c.) வெடுவெடுத்தசொல்லி, appel. n. A crabbed person, a churl. வெடுவெடுத்தவன், appel. n. A rough, surly, morose man. வெடுவெடுப்பு, v. noun. Churlishness, crabbedness, சினக்குறிப்பு. வெடுவெடென, inf. To indicate, displeasure or anger, சினக்குறிப்பு. (c.) வெடுவெடென்றுபேசுகிறான். He speaks petulantly. 20)

veṭkm (p. 399) s. [vul. வெக்கம்.] Shame, modesty, bashfulness, நாணம். (c.) ஏன்வெட்கப்படுகிறாய். Why are you bashful? வெட்கக்கேடு, v. noun. [appel. வெட்கங் கெட்டவன்.] Shamelessness, absence of shame. வெட்கங்கெடுக்க, inf. To treat one shamefully. வெட்கஞ்சிக்கி, s. Want of modesty. See சிக்கி. வெட்கப்பட, inf. To be ashamed, to feel shame, to be bashful. வெட்கப்படுத்த, inf. To put one to shame, to disgrace. 21)

veṭkiḷuvai (p. 399) s. A species of கிளு வை tree; [ex வெண்.] 23)

veṭku (p. 399) கிறேன், வெட்கினேன், வேன், வெட்க, v. n. [with dat. of pers.] To be ashamed, நாண. 2. To be afraid, அஞ்ச. வெட்கறை, s. A shame-faced person, male or female . 22)

veṭci (p. 399) s. A flower shrub, Ixora coccinea, ஒர்பூஞ்செடி. 2. A flower-garland worn by a certain class of warriors. See வெற்றிமாலை. (சது.) 24)

veṭṭ (p. 399) [in comb.] Clear, plain, public. வெட்டவழி, s. A frequented way, or road. வெட்டவெளி, s. An open plain, a desert; mere vacuum. வெட்டவெளிச்சம், s. Broad day-light. 2. Being evident. இவன்பேச்சுபொய்யென்பதுவெட்டவெளிச்சமும் பட்டப்பகலுமாயிருக்கிறது. It is clear as day that he lies. வெட்டவெளியாய், adv. Publicly, notoriously. 25)

veṭṭṉvu (p. 399) s. Rashness--as வெட் டெனவு. (R.) 26)

veṭṭāntrai (p. 399) s. Dry ground or soil, உலர்ந்தநிலம். (c.) 27)

veṭṭi (p. 399) s. Path, road, way, வழி. (சது.) 2. [colloq.] Vainness, uselessness, as வீண். 3. See வெட்டு. v. வெட்டியில்அலைந்தேன். I wandered to no purpose. அதுவெட்டியாய்ப்போயிற்று. It became ineffectual. வெட்டிப்பயல், s. A worthless fellow. 28)