mūḷi (p. 361) s. A person defective in any part or member, உறுப்புக்குறை. 2. Anything split or broken, பின்னமானது. 3. (fig.) One who wears no jewels in the ear. மூளிக்காதுடனேவந்தாள்..... She came with naked ears. மூளிக்காதன், s. An earless person. 2. (fig.) A மூளி man, as 3. மூளிக்காதுள்ள. Earless. மூளிக்குடம், s. A pitcher broken at the mouth. மூளிநாய், s. A dog with cropped ears. மூளிமுக்காடு, s. A female's hood covering only the head, distinguished from முக்காடு. மூளியுதடு, s. A hare-lip, &c. See உதடு. மூளியோடு, s. A chipped tile. 79)

muyngku (p. 357) கிறேன், முயங்கினேன், வேன், முயங்க. v. a. To embrace, to clasp, to cling to, to cohabit, தழுவ. (p.) முயங்கிக்கொள்ள, inf. [frequenlative v.] To live together as man and wife. முயங்கித்திரிகிறவன்--முயங்கிப்போகிற வன், appel. n. A lewd fellow. முயக்கம், v. noun. Connexion, embrace, தழுவுகை. முயக்கு--முயங்கல். Embracing. 45)

muttam (p. 357) s. Agreeableness, endearment, பிரியம். 2. Lip, உதடு. 3. A kiss, வாயாற்றரு முத்தம்; [from Sa. Mugdha.] (c.) 4. Freedom, விடுகை. 5. A pearl, முத்து. W. p. 663. MUKTA. 6. A posture of the yogi, as முத்தா தனம். (p.) 7. Cultivated ground, மருதநிலம். முத்தங்கொஞ்ச--முத்தமிட--முத்தியிட, inf. To kiss. முத்தமிட்டுக்கொண்டார்கள். They kissed one another. முத்தமாடல்--முத்தாடல், v. noun. Kissing, caressing. (p.) முத்தர், s. [pl.] Those who have obtained liberation from the evils of sin, பக்கு வர். (சது.) முத்தன், s. One liberated or emancipated from evil, an epithet of Vishnu, Siva, and Argha. முத்தாகலாபம், s. A garland of pearls, as முத்தாரம். (Sa. Muktakalapa.) முத்தாகாரம், s. Mother of pearl, முத் துச்சிப்பி. (Sa. Muktagara.) முத்தாதனம், s. A position of a yogi-pressing the anus with the ankle of the left foot, under which is placed the ankle of the right; [ex ஆதனம்.] முத்தாத்துமா--முத்தான்மா, s. A soul ripe for absorption, so as to pass from the head at death, instead of the மூலா தாரம், முத்திபெற்றோன். [usage.] முத்தாபலம், s. Pearl, முத்து. (Sa. Muktapala.) 2. The இசங்கு shrub, its fruit resembling a pearl, Monetia. முத்தாரம், s. Pearls strung on lines or threads. முத்தாவலி--முத்தாவளி, s. A garland of pearls, முத்துமாலை; [ex ஆவலி, a row.] 2. A book of Sanscrit Logic. 3. A musical mode. 22)

muṟiveṭṭiyāṉ (p. 358) s. [prov.] A kind of sea-fungus resembling sponge, called a சக்களத்தி of the காளான். 55)

mukai (p. 356) s. An opening bud, as முகிழ். 2. A crowd, கூட்டம். 3. A large earthen vessel, மிடா. (சது.) நாண்முகை, s. A fresh blown flower. 44)

mukil (p. 356) s. [a corrup. of Sa. Mihira or Mudira.] A cloud, blue sky, azure. See மே கம். முகிலுறுமுதல், v. noun. Rumbling as thunder-clouds, மேகங்குமுறல். (p.) முகிற்குன்றம், s. A mountain about the top of which the clouds float, மேகமூடிய மலை. 2. A kind of arsenic, வக்கிராந்தபாஷா ணம். 31)

muṉiṣi (p. 359) --மூன்ஷி, s. (Pers.) A munshi or teacher of language. 2. As சவாப்நவீஸ். 22)

muraṉ (p. 358) s. Rakshasa killed by Vishnu, ஓரரக்கன். W. p. 666. MURA. முராரி, s. Vishnu as the foe of Mura, விஷ்ணு; [ex ஆரி, foe.] (சது.) 2)

muntirikai (p. 357) s. The Caju, or Cashew, Anacardium Occidentale, ஓர்மரம். 2. The vine, as கொடிமுந்திரி. முந்திரிகைக்கொட்டை, s. The nut of the Caju, which stands on a pearshaped fleshy receptacle. முந்திரிகைப்பழம், s. The cashew-nut fruit. 2. [also திராட்சம்.] The grape. முந்திரிகைப்பழரசம், s. [also திராட்சர சம்.] The wine; juice of the grape. முந்திரிகைமரம், s. [also கொட்டைமுந் திரிகை.] The Cashew-nut-tree. 36)

mutu (p. 357) adj. Old, ancient, original; [ex முதுமை.] முதாரி--முதாரு--முதாருகன்று, s. A calf almost weaned. முதாருபால், s. Milk of a cow almost dry. (c.) முதியகொல்லை, s. A garden long under cultivation. முதியர்--முதியோர், s. [pl.] Elders, old persons, மூத்தோர். 2. Superiors, பெரி யோர். 3. Those well instructed or educated, கற்றோர். முதியன், s. An elder, a senior. முதியான், s. A grown up youth, a young man, adolescens, வாலிபன்; opposed to பொ டித்தான். முதுகன்று, s. A weaned calf. முதுகாடு, s. An ancient forest, பிறங் கியல். 2. As சுடுகாடு. (p.) முதுகாஞ்சி, s. A treatise in which instruction, and admonition, are given by learned men, ஓர்பிரபந்தம். முதுகாட்டுத்தரிசு, s. Lands left waste upwards of fifteen years. (Govt. usage.) முதுகால்வெற்றிலை, s. Betel leaves of the last season.--opp. to இளங்கால்வெற்றிலை. முதுகுன்று, s. A primitive mountain, as விருத்தாசலம். (p.) முதுக்குறைவு, s. Great knowledge, பேரறிவு. (சது.) 2. Knowledge of spiritual things, திவ்வியஞானம். 3. Puberty [of a female], பெண்புத்தியறிகை. (p.) முதுசார்வு, s. [prov.] Palmyra or Talipot leaves of the second remove from the last tender shoot. See இளஞ்சார்வு. முதுசொம், s. See சொம். முதுசொல், s. An old word or saying. முதுதவம், s. [also முதியதவம்.] Penance of old time. முதுநிலம், s. Brackish ground, களர். 2. A large extent of barren ground, பெரும்பாழ்நிலம். முதுபயிர், s. Ripe grain. See பயிர். 2. A grown tree ready to bear. முதுமகன், s. An epithet of the planet Saturn, சனி, elder son of Sûrya. முதுமொழி, s. An ancient saying. முதுவர், s. [pl.] Poets, புலவர். 2. Prime ministers of a state, councillors, மந்திரியர். 3. Persons of erudition, acquainted with ancient learning, மூதுணர்ந் தோர். 4. Elders, old persons, honorable men, மூத்தோர். 12)